پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » پیامبر اسلام » پیامبر در آئینه شعر »

عبدالرحمن جامی*

عبدالرحمن جامی ـ رح ـ (۸۹۸- ۸۱۷ ه‍.ق.) ملقب به نورالدین، صاحب کتاب معروف «شرح جامی»، شاعرِ از بزرگ‌ترین شاعرانی به حساب می‌آید که در مدح پیامبر صلى الله علیه وسلم شعر سروده‌اند و شعر او ورد زبان ادبا و علما و اهل دل بوده و هست. در نعت رسول امت صلی الله علیه و. آله و سلم می‌سراید:

ای نامزد به نام تو در نامه‌ی قبول /*/ یا ایها النّبی و یا ایّها الرسول

باران رحمتی تو که از آسمان جود /*/ بر عاشقان تشنه جگر کرده‌ای نزول

حاشا که از تو روی نتابم خلیل وار /*/ چون نیست آفتاب تو را آفت افول

و در سلام به روضه‌ی پاک ایشان می‌گوید:

سلامٌ علیک ای نبیّ مکرم /*/ مکرّم‌تر از آدم و نسل آدم

سلامٌ علیک ای ز آباءِ علوی /*/ به صورت مؤخر به معنی مقدّم

سلامٌ علیک ای ز آغاز فطرت /*/ طفیل وجود تو ایجاد عالم

سلامٌ علیک ای ز اسماءِ حسنی /*/ جمال تو آیینه‌ی اسم اعظم

سلامٌ علیک ای به ملک رسالت /*/ ترا خاتم المرسلین نقش خاتم

سلامٌ علیک ای شناسا به صد سر /*/ که روح الأمین در یکی نیست محرم

سلامٌ علیک ای ز ابر نوالت /*/ مرا کشتزار اَمل سبز و خرّم

هزاران تحیت ز حق باد فایض /*/ به روح تو و آل و صحب تو هر دم

در نعتی دیگر می‌گوید:

هزار آفرین باد بر جان تو /*/ به هر آفرین از جهان آفرین

سگ بندگان تو جامی که هست /*/ سگان تو را بنده‌ای کمترین

به سر در رهت گر تواند شتافت /*/ نباید دگر پای او بر زمین

و در جایی دیگر عجزش را چنین اظهار می‌دارد:

حدّ ثنایش بجز خدا که شناسد /*/ من که و اندیشه‌ی ثنای محمّد