پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » فضائل و مناقب » امام هادی(ع) »

عبادت امام هادی علیه السلام

ایجاد ارتباط عاشقانه با معبود و معشوق ازلی و عبادت فراوان،از ویژگی های برجسته امام هادی علیه السلام بود. در این باره نوشته اند:

 «همواره ملازم مسجد بود و میلی نیز به دنیا نداشت،  عبادتگری فقیه بود، شب ها را در عبادت به صبح می رساند بی انکه لحظه ای روی از قبله برگرداند. با پشمینه ای بر تن و سجاده ای از حصیر زیر پا به نماز می ایستاد.  شوق به عبادتش به شب تمام نمی شد.کمی می خوابید و دوباره برمیخواست و مشغول عبادت می شد.  آرام زیر لب قرآن  را زمزمه می کرد و با صوتی محزون آیاتش را می خواند و اشک می ریخت هر که صدای مناجات او را می شنید می گریست. گاه بر روی ریگ ها و خاک ها می نشست. نیمه شب ها را مشغول استغفار می شد و شب ها را به شب زنده داری می گذراند.

شبانگاه به سجده و رکوع می افتاد و با صدایی محزون و غمگین می گفت:«خداوندا !این گناهکار پیش تو آمده و این نیازمند به تو روی آورده ،خدایا،رنج او را در این راه بی پاداش مگذار،بر او رحمت آور و او را ببخش و از لغزش هایش در گذر».(۱)(۲)

پی نوشت ها:

(۱)ائمتنا،ص۲۱۷و۲۵۷٫

(۲)ابوالفضل هادی منش،مشکات هدایت،مرکز پژوهش های اسلامی صدا و سیما:سروش مهرف۱۳۸۳،ص۱

منبع: موسسه تحقیقات و نشر معارف اهل البیت علیهم السلام.