شیعه حقیقی از نظر حضرت زهرا(سلام الله علیها)

مردی به همسرش گفت: به حضور حضرت زهرا(سلام الله علیها) برو و از قول من به آنحضرت بگو: «من از شیعیان شما هستم، آیا شما قبول دارید که من از شیعیان شما هستم؟!»
همسر او به حضور فاطمه زهرا(سلام الله علیها) آمد و پیام شوهرش را ابلاغ کرد. حضرت به او فرمود: به شوهرت بگو:
«ان کنت تعمل بما امرناک و تنتهی عما زجرناک، فانت من شیعتنا و الا فلا» اگر تو آنچه را که ما کرده ایم انجام می دهی و از آنچه نهی نموده ایم، بجا نمی آوری، پس از شیعیان ما هستی و گرنه، از شیعیان ما نیستی.
همسر نزد شوهرش آمد و گفتار حضرت زهرا(سلام الله علیها) را به او ابلاغ کرد، شوهر او از این پاسخ، محزون گردید و آه و ناله اش بلند شد و می گفت: «وای بر من، کیست که به گناه آلوده نباشد، بنابراین اگر من از گناه پاک نگردم، شیعه نیستم و وقتی که شیعه نبودم، جاودانه در دوزخ خواهم بود، وای بر من چه خاکی بر سرم کنم؟!…»
همسر او وقتی که او را آن گونه آشفته و نگران دید، بار دیگر به حضور حضرت زهرا(سلام الله علیها) آمد و جریان را به عرض او رسانید.
حضرت زهرا(سلام الله علیها) به آن بانو فرمود: به شوهرت بگو: «چنین نیست که تو تصور می کنی، شیعیان ما از افراد نیک اهل بهشت هستند، ولی اگر گناهکار باشند، بر اثر بلاها و گرفتاریها که به سوی آنها رو می آورد، و صدماتی که در صحرای محشر، در روز قیامت و یا در طبقه اعلای دوزخ می بینند، گناهانشان ریخته می شود و آنها از گناهان پاک می گردند، و سپس آنها را نجات می دهیم و به سوی بهشت می بریم».

منبع: علامه مجلسی؛ بحارالانوار؛ ج۶۵ص۱۵۵