خانواده شیعی » ازدواج » همسرداری »

شوهری که خوب کتک می زند!

به خاطر یک مساله کوچک، آن چنان به سمت من حمله‌ور می‌شود که فرصت فرار هم ندارم. در طی این هفت سال، بار‌ها و بار‌ها قصد جدی برای طلاق داشته‌ام اما آن قدر گریه کرده و عذرخواهی نموده و به دست و پایم افتاده که مجددا پشیمان می‌شوم….

گاهی اوقات تصور می‌کنم، دیگر این آخرین لحظات عمر من است. آن قدر زیر مشت و لگد‌های بیرحمانه همسرم له می‌شوم که به یقین می‌رسم لحظه‌ای بعد را نخواهم دید. الان هفت سال است از زندگی مشترک ما می‌گذرد و این سناریو، حداقل ماهی یک بار تکرار می‌شود.

شاید این شکایت برخی از خانم‌ها باشد. در یادداشت‌های بخش مشاوره به میزان قابل توجهی شکایت از دست بزن برخی از مردان وجود دارد که به نظر می‌رسد این دست افراد در هنگام عصبانیت یادگرفته‌اند خشم خود را با آسیب زدن به دیگران فرونشانند و در آن لحظه خاص کاری به عاقبت و نتیجه رفتار غیرمنطقی خود ندارند. این دست افراد به نوعی دچار انفجار خشم شده و در اصطلاح در کنترل تکانه خشم، بسیار ضعیف و ناتوان هستند. به نظر می‌رسد روش‌های درمانی هم تاثیر دراز مدت ندارد و بعد از مدتی دوباره رفتار‌های پرخاشجویانه از سر گرفته می‌شود.

البته خود پرخاشگر، بعد از مدتی، دچار پشیمانی می‌شود اما به هر حال، این پشیمانی هیچ سودی ندارد و تکرار این دست رفتار‌ها، خلا‌های ارتباطی جدی میان زوجین ایجاد می‌کند. لذا برای کنترل خشم‌تان یک سری توصیه ارایه می‌دهیم:

سعی کنید در مورد خشم‌تان صحبت کنید. اما با فردی منطقی و در زمانی مناسب. وقتی موضوعی عصبانی‌تان می‌کند در مورد آن صحبت کنید اگر شنونده‌تان مناسب نیست موقعیت را ترک کنید و سعی کنید در اولین فرصت پیرامون این مساله با کسی صحبت کنید که توانایی همدلی با شما را داشته باشد.

تنش جسمی‌تان را بیرون بریزید: ورزش یا فعالیتی شدید پیدا کنید تا در تخلیه هیجانی‌تان کمک‌تان کند. مثلا می‌توانید یک بالش بردارید و به آن ضربه بزنید. حتی می‌توانید در خلوت حرف‌هایی را که در جمع مورد پسند نیست را بیان کنید. حتی یک عصا یا چوب دستی هم کمک می‌کند که شما عصبانیت خود را بر سر بالش خالی کنید.

از بازی نقش استفاده کنید: صندلی‌های خالی را جلوی خود بچینید و از آن‌ها برای گفتن چیز‌هایی استفاده کنید که دوست داشتید به دیگران بگویید. مثل معلم یا همکلاسی‌‌هایتان را تجسم کنید و هر چه می‌خواهید بگویید.

تمام عواطف مرتبط با این موضوع را بپذیرید: مثلا شاید نیاز داشته باشید کمی در این مورد گریه کنید. پس راحت باشید و هر چه تمایل دارید انجام دهید.

به دیدگاهی معقول دست پیدا کنید: در نهایت می‌توانید از قدرت عقلانی‌تان بهره ببرید و به خودتان کمک کنید تا آسیب یا فقدان‌تان را در آن شرایط خاص درک کنید. مثلا رفتار خاص معلم‌تان را به نظام خاص آموزشی آن زمان نسبت دهید و … می‌توانید این کار را از طریق صحبت کردن با افراد دیگری که به واسطه مطالعه، دیدن فیلم‌های مرتبط و … تجاربی مشابه دارند انجام دهید.

حال تصور می‌کنید همسر و یا سایر اطرافیان فرد پرخاشگر چه می‌تواند بکنند؟ وقتی دایما در شرایط تنش و پرخاش به سر می‌برند، چه اقداماتی می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا کمتر آسیب ببینند؟
در موقعیت خشم مراقب باشید که با همسرتان در یک سطح باشید مثلا اختلاف در سطح قرار گرفتن خودش می‌تواند ایجادکننده حالت تهاجم باشد.

در مواجهه با خشم اطرافیان
حفظ حالت” آرامش توام با هوشیاری”

وقتی با خشم تکانشی همسرتان مواجه می‌شوید با حفظ ارامش، تمرین بردن بدن خود به حالت ارامش توام با هوشیاری را به طور مرتب انجام دهید. برای این کار می‌توانید ماهیچه‌های‌تان را به مدت چند ثانیه منقض و سپس یه آرامی شل کنید. سپس دو یا سه نفس عمیق بکشید. در موقع بازدم، به ر‌ها شدن از تنش ماهیچه ‌هایتان توجه کنید. ضمنا اطمینان کسب کنید که به روشی مناسب نشسته یا ایستاده اید.

زبان بدن‌تان را کنترل کنید

در موقعیت خشم، مراقب باشید که با همسرتان در یک سطح باشید مثلا اختلاف در سطح قرار گرفتن خودش می‌تواند ایجاد کننده حالت تهاجم باشد. ضمنا مراقب باشید که فضای شخصی کافی در اختیار داشته باشید هر قدر به هم نزدیکتر باشید بیشتر در معرض خطر هستید پس فاصله را حفظ کنید. همزمان مراقب باشید که ایا برای ترک اتاق در وضعیت خوبی هستید؟ در صورتی که احساس می‌کنید به یک خروجی خوب دسترسی ندارید و نگران خشونت احتمالی هم هستید دست کم اطمینان حاصل کنید که شی بزرگ یا خطرناکی در دسترس همسرتان نباشد.

درباره احساس ‌ها و ترس‌هایتان صحبت کنید

این کار می‌تواند در کاهش تنش موثر باشد. فراموش نکنید نباید همسرتان را متهم کنید بلکه فقط بگویید چه احساسی دارید. برای مثال بگویید:وقتی فریاد می‌زنی، من خیلی می‌ترسم(نگویید تو مرا می‌ترسانی). می‌ترسم کنترلت را از دست دهی و شروع به کتک زدن من کنی( نگویید که: تو مرا به وحشت می‌اندازی و باعث می‌شوی فکر کنم می‌خواهی مرا بزنی)

نشان دهید که دارید گوش می‌دهید

بهترین راه برای این کار، تکرار کردن خلاصه چیز‌هایی است که آن شخص به شما گفته است (مشاوران به این روش گوش دادن انعکاسی می‌گویند) بهتر است این کار را در قالب جمله ای مثل جمله زیر انجام دهید:

” متوجه شدم که دوست نداری دیر کنم”

” می‌دانم از کاری که انجام شده چندان راضی نیستی”

پس شرح و توضیح را متوقف کنید و آن را به زمانی بعد از طغیان خشم واگذار کنید.

حالت صلح جویانه به خودتان بگیرید. حالات قابل ارایه در این وضعیت می‌توان شامل:

– عذر خواهی صادقانه

– اظ‌هار تاسف و پشیمانی

– مصالحه و سازش

– اعتراف به این که شخص مقابل حق دارد

– پذیرش این که شما هم در برز این وضعیت سهم دارید

– گفتن حرفی که نشان دهد دوست دارید این تعارض نتیجه مثبتی برای هر دو طرف داشته باشد و …

ضمنا برای افرادی از این دست، توصیه جدی به مدتی دارو درمانی می‌گردد. لذا در کنار تمام مواردی که خود شخص پرخاشگر و اطرافیان وی رعایت می‌کنند، دارو درمانی نیز از اهم امور خواهد بود.

منبع: بخش خانواده ایرانی تبیان؛ مریم عطاریان