شهادت 72 تن از اصحاب و بنى هاشم باامام حسين(عليه السلام) 10محرم

از جمله شهداء کربلاء، جناب عباس بن على(عليه السلام) است که چهارمين پسر نامدار حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) و بزرگترين اولاد ام البنين مى باشد. کنيه ايشان ابوالفضل و لقبشان سقّا است. اين بزرگوار در سن 34 سالگى در سال 61 هجرى قمرى بدست زيد بن ورقاء وحکيم بن طفيل طائى به شهادت رسيدند.

مادر ايشان فاطمه دختر حزام بن خالد کلابى بود که بعدها به ام البنين شهرت يافت. اين خاتون چهار پسر داشت به نامهاى عباس ـ عثمان ـ عبد الله اکبر که هر چهار نفر در کربلاء شهيد شدند.

از ديگر شهداء جناب ابوالحسن على اکبر است که شبيه ترين فرد به پيامبر(صلى الله عليه وآله) بود ايشان در سن 17 يا 18 يا 19 يا 27 سالگى، سال 61 هجرى قمرى در کربلاء به شهادت رسيد.

شجاعت ايشان وصف ناپذير بود، چنانکه در روز عاشورا با اينکه عطش بى تابشان کرده بود چندين نفر را به جهنم واصل کرد.

مرة بن منقذ شمشيرى بر فرق نازنينش زد که طاقت نشستن روى اسب را از ايشان گرفت، حضرت خود را بر گردن اسب انداخت و در اين هنگام دشمنان بدنش را پاره پاره کردند و او را به شهادت رساندند. مدفن شريف ايشان زير پاى پدر بزرگوارشان حضرت امام حسين(عليه السلام) مى باشد. از ديگر شهداى کربلاء طفل شير خواره امام حسين(عليه السلام) حضرت على اصغر است .

امام حسين(عليه السلام) ديد که على اصغر(عليه السلام) از شدت عطش مى گريد، ايشان را به دست گرفت و مقابل اشقياء آورد و فرمود: اى لشکر اگر بر من رحم نمى کنيد بر اين طفل رحم نمائيد. امام حسين(عليه السلام) هنوز سخنانش به اتمام نرسيده بود که حرمله لعين تيرى به سمت حضرت على اصغر(عليه السلام) رها کرد که از يک گوش تا گوش ديگر را پاره نمود و ايشان را به شهادت رساند

جناب حُرّ نيز از ديگر شهداى کربلا است که پس از آگاهى از حقانيت امام حسين(عليه السلام) به محضر ايشان مشرف شد و طلب بخشش کرد. حضرت قبول نمودند. حُرّ از محضر امام حسين(عليه السلام) اجازه جنگ خواست; امام(عليه السلام) به او اجازه دادند. وى با امام وداع نمود وبر لشکر سياه دل حمله کرد، چندين نفر از لشکر و بزرگان لشکر عمر بن سعد را به درک واصل کرد. سپاهيان عمر سعد ضربه اى بر سر حر وارد آوردند که جناب حر به زمين افتاد و به شهادت رسيد.(1)

پي نوشت:
 (1)حوادث الايام، ص  28.