شهادت ۷۲ تن از اصحاب و بنى هاشم باامام حسین(علیه السلام) ۱۰محرم

از جمله شهداء کربلاء، جناب عباس بن على(علیه السلام) است که چهارمین پسر نامدار حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) و بزرگترین اولاد ام البنین مى باشد. کنیه ایشان ابوالفضل و لقبشان سقّا است. این بزرگوار در سن ۳۴ سالگى در سال ۶۱ هجرى قمرى بدست زید بن ورقاء وحکیم بن طفیل طائى به شهادت رسیدند.

مادر ایشان فاطمه دختر حزام بن خالد کلابى بود که بعدها به ام البنین شهرت یافت. این خاتون چهار پسر داشت به نامهاى عباس ـ عثمان ـ عبد الله اکبر که هر چهار نفر در کربلاء شهید شدند.

از دیگر شهداء جناب ابوالحسن على اکبر است که شبیه ترین فرد به پیامبر(صلى الله علیه وآله) بود ایشان در سن ۱۷ یا ۱۸ یا ۱۹ یا ۲۷ سالگى، سال ۶۱ هجرى قمرى در کربلاء به شهادت رسید.

شجاعت ایشان وصف ناپذیر بود، چنانکه در روز عاشورا با اینکه عطش بى تابشان کرده بود چندین نفر را به جهنم واصل کرد.

مره بن منقذ شمشیرى بر فرق نازنینش زد که طاقت نشستن روى اسب را از ایشان گرفت، حضرت خود را بر گردن اسب انداخت و در این هنگام دشمنان بدنش را پاره پاره کردند و او را به شهادت رساندند. مدفن شریف ایشان زیر پاى پدر بزرگوارشان حضرت امام حسین(علیه السلام) مى باشد. از دیگر شهداى کربلاء طفل شیر خواره امام حسین(علیه السلام) حضرت على اصغر است .

امام حسین(علیه السلام) دید که على اصغر(علیه السلام) از شدت عطش مى گرید، ایشان را به دست گرفت و مقابل اشقیاء آورد و فرمود: اى لشکر اگر بر من رحم نمى کنید بر این طفل رحم نمائید. امام حسین(علیه السلام) هنوز سخنانش به اتمام نرسیده بود که حرمله لعین تیرى به سمت حضرت على اصغر(علیه السلام) رها کرد که از یک گوش تا گوش دیگر را پاره نمود و ایشان را به شهادت رساند

جناب حُرّ نیز از دیگر شهداى کربلا است که پس از آگاهى از حقانیت امام حسین(علیه السلام) به محضر ایشان مشرف شد و طلب بخشش کرد. حضرت قبول نمودند. حُرّ از محضر امام حسین(علیه السلام) اجازه جنگ خواست; امام(علیه السلام) به او اجازه دادند. وى با امام وداع نمود وبر لشکر سیاه دل حمله کرد، چندین نفر از لشکر و بزرگان لشکر عمر بن سعد را به درک واصل کرد. سپاهیان عمر سعد ضربه اى بر سر حر وارد آوردند که جناب حر به زمین افتاد و به شهادت رسید.(۱)

پی نوشت:
 (۱)حوادث الایام، ص  ۲۸.