خانواده شیعی » روانشناسی »

شش اشتباه بزرگ زنان(۱)

زنان در حق مردان، مادری می کنند!

آیا تصور می کنید هر چه تا به حال درباره ی مردان آموزش دیده اید، اشتباه بوده است؟ آیا از انجام کاری که مطمئن بودید همسرتان را خوشحال خواهد کرد، نتیجه ی عکس گرفته اید؟ آیا هنگامی که او به هر گونه لطف شما به طرزی منفی پاسخ می گوید، یکه می خورید؟ آیا احساس می کنید آموزش هایی که در رابطه با مردان به شما داده اند، هرگز به دردتان نخورده است؟ چرا راهی را که امتحان می کنید، آن گونه که تصور کرده بودید نتیجه نمی دهد؟

چنان چه سؤال هایی نظیر موارد بالا برایتان مطرح شده است، نگران نشوید. این تنها شما نیستید که چنین یأس هایی را تجربه می کنید. در دوره های عملی و سمینارهایی که برگزار کرده ام، با هزاران زن نظیر شما سرو کار داشته ام. آنان نیز همانند شما احساس می کردند، می بایست اشتباهی در نحوه ی ارتباطشان با مردها وجود داشته باشد، اما مطمئن نبودند مرتکب چه اشتباهی می شوند و یا این که چگونه می بایست این اشتباه را اصلاح کنند. بهبود روابطتان با مردها صرفنظر از این که ان مردشوهرتان، مدیرتان، دوستتان و یا همکارتان می باشد، نه اتنها بسته به درک رفتار اوست، بلکه نگاهی صادقانه به رتفار خودتان می باشد. روابط شما با مردها تا چه حد سالم است؟

آیا شما عادت دارید از مردهای زندگیتان، مردهای بدی بسازید؟!

آگاهانه یا ناآگاهانه با رفتار خاصی که با مردهای زندگیتان دارید، آنان را تضعیف کرده و از آن ها افراد بدی می سازید. در این جا منظورم این نیست که تمامی مشکلات روابطتان تقصیر خود شما است و یا این که رفتار شماست که بد می باشد و یا این که مردها نیازی به تغییر ندارند. آن چه در این جا سعی در بیان آن دارم، این است که نحوه ی رفتار ما زن ها با مردها پنجاه درصد از مشکل را تشکیل می دهد.

بسیاری از رفتارهایی که به ما آموزش داده اند تا زنان مهربان و آکنده از عشق و محبتی باشیم، دقیقاً همان رفتارهایی هستند که برای روابط ما با مردها مضر و مخرب می باشند. البته چنین نیست که ما این اشتباه ها را عمدا مرتکب می شویم. این الگوهای رفتاری برخی از ما می باشد که بوسیله ی مادران، مادربزرگ ها و مادر مادربزرگ هایمان آموزش داده شده است، اما هنگامی که این عادت ها و روش ها را در دنیا امروزی به کار می بریم، احساس بدی به ما زن ها می دهند و باعث می شوند مردهای زندگیمان رفتار بدی با ما داشته باشند.

شش اشتباه بزرگ که زنان در رابطه با مردان مرتکب می شوند:

۱- زنان در حق مردان مادری کرده و با آنان به مانند بچه رفتار می کنند.

۲- زنان خود و ارزش هایشان را زیر پا گذاشته و در مقایسه با مردها، خودشان را در مقام دوم قرار می دهند.

۳- زن ها عشاق قدرت های یک مرد می شوند.

۴- استعدادها و توانایی های خود را دست کم گرفته و یا گاهی اوقات آن را مخفی می کنند.

۵- زنان از موضع ضعف برخورد می کنند.

۶- زنان هنگامی که نیازهایشان را از مردها مطالبه می کنند، به مانند دختر بچه ها رفتار می نمایند.

زنان در حق مردان، مادری کرده و با آن ها، به مانند بچه رفتار می کنند. آیا هرگز چنین مواردی را به همسرتان گفته اید؟

* «عزیزم! کیف پولت را فراموش نکنی».

* «موقع برگشتن فراموش نکنی لباس ها را از خشکشویی بگیری».

* «قبض برق را پرداختی؟»

* «می دانی مخزن سوخت تقریباً دیگر تمام شده؟»

* «یادت رفت میز رزو کنی؟ خوب اشکالی ندارد، خودم تلفنی این کار را برایت انجام می دهم».

* «چند بار باید گفت این حوله های خیس را روی زمین نینداز».

* «اگر با این لباس نازک بیرون بروی، حتما سرما می خوری».

چنان چه شما نیز مانند من مرتکب این اشتباهات شده باشید، احتمالا پس از خواندن این جملات، احساس گناه می کنید. اشتباه شماره ی یک، یکی از معمول ترین و مخرب ترین عادات ارتباطی با مردها است. به گونه ای با آنان رفتار می کنیم، گویی کودکی بیش نیستند و این طور فرض می کنیم که ناتوان هستند و نمی توانند از خودشان مراقبت کنند و نیاز دارند که ما زندگیشان را بگردانیم.

می دانم چه فکر می کنید. بله این پیش فرض های ما در بسیاری از مواقع، حقیقت دارند و ممکن است حق با شما باشد، اما موضوع این نیست؛ موردی که در این جا اهمیت دارد این است که: هنگامی که با یک مرد مانند پسر بچه ی کوچکی رفتار می کنید، او نیز شما را مأیوس نکرده و به مانند بچه ای کوچک با شما رفتار خواهد کرد. هنگامی که انتظار دارید ناتوان، درمانده و ضعیف باشد او نیز ناتوان، درمانده و ضعیف می نماید.

چگونه زن ها در حق مردها مادری می کنند؟

۱- در حق آن ها، زیاده از حد مفید واقع شدن و انجام دادن کارهایی که می بایست خودشان انجام بدهند؛ مثلاً: به دنبال کلیدش می گردیم. لباس هایش را پشت سرش جمع می کنیم. کراواتش را برایش درست کرده، موهایش را مرتب می نماییم. صبح ها قبل از آن که به سر کار برود لباس هایش را انتخاب می کنیم. شب ها بعد از برگشتن از کار لباس هایش را از تنش در می آوریم.

۲- راه انداختن بازی های کلامی با آنان، بازی حدس بزن، جهت بیرون کشیدن اطلاعات از آنان، به او می گوییم: گرسنه ای؟ دوست داری کمی آش برایت درست کنم، نه؟ برایت ماهی درست کنم؟ دسر چطور؟ با یه سوپ چطوری؟ زیاد جالب به نظر نمیاد؟ خب بذار فکر کنم. با یه ساندویچ گریل شده ی پنیر چطوری؟ اونم دوست نداری؟

۳- ما معمولاً چنین فرض می کنیم؛ مردها کم حافظه بوده و یا فراموش کار هستند و اطلاعاتی که می بایست خودشان به خاطر داشته باشند را به آن ها گوشزد می کنیم: یادت باشد وقتی رسیدی زنگ بزنی. یادت نرود سوزی را از کلاس موسیقیش برسانی خانه. یادت باشد آشغال ها را دم در بگذاری! وقت دکترت یادت نرود!

۴- آن ها را نکوهش می کنیم، گویی بچه اند. چطوری می توانی بدون ژاکت بیرون بروی؟ نمی بینی هوای بیرون سرده؟ چند بار باید بگویم قبل از این که بخوابیم چراغ ها را خاموش کن. صورت حساب های برق خیلی داره بالا میره. دیشب وقتی داشتی فوتبال تماشا می کردی، سه تا نوشابه و یک پیتزای بزرگ خوردی، عجیب نیست اگر دلت درد گرفته باشه.

۵- به عهده گرفتن کارهایی که فکر می کنید نمی توانند بدرستی انجام بدهند: «اگر اجازه بدم برای شام فردا اون جایی را رزرو کنه، می دونم مثل همیشه یک اشتباهی می کنه. یا وقت را اشتباه می گه، یا یادش میره که یک میز خوب انتخاب کنه. بنابرای همیشه خودم این کار را می کنم». «بار آخر که استیون را فرستادم برای بچه ها لباس بخره، فاجعه بود. بچه ها هرگز نتونستن اون لباس ها را برای مدرسه بپوشند. این دفعه خودم می برمشان. نمی تونم اجازه بدم دوباره چنین اتفاقی بیافته». « ماه ماها پیش، از جنین خواستم یک هتل خوب توشیکاگو پیدا کنه، اما اون فراوش کرد این کار را بکنه. حالا برنامه ی سفرمان سه هفته عقب افتاده و این منم که مجبورم همه ی کارها را انجام بدم. بهتر بود از اول خودم کارها را انجام می دادم».

۶- اصلاح کردن اشتباهاتشان و امر و نهی کردن به آن ها: «نه عزیزم اون زن و شوهری که تو تعطیلات دیدیم، اهل ویرجینیا بودند، نه وست ویرجینیا». «عزیزم اون طور که این کلمه را در جمله به کار بردی، اشتباه بود». «فکر می کنم اگر مسیر ۴۱ را انتخاب کنیم به ترافیک خیابان گرد بر نمی خوریم». «اگه جای تو بودم الان از سمت چپ رانندگی می کردم». «چرا به مادرت زنگ نمی زنی بگی بچه ها مریض شدند و سرت خیلی شلوغه و برای یکشنبه ی دیگه نمی تونیم به اون سر بزنیم. هرچی گفتی این یکی را نگو که هفته ی پیش رفتیم و مادر منو دیدیم».

چرا زن ها در حق مردها مادری می کنند؟

می دانم متنفرید از این که بشنوید، شما هم در حق مرد زندگیتان مادری می کردید، اما باور کنید تنها شما نیستید که این کار را می کنید. دلیل این کار چیست؟

* ما زن ها، برای مادری کردن آموزش دیده ایم و برای آن نیز پاداش می گیریم. وقتی بچه بودید، یگانه الگویتان مادرتان بود. همواره شاهد بودید که او چگونه از شما، برادر و خواهرهایتان حمایت می کرد. بدین ترتیب آموختید چگونه حمایتگر، مهربان و فداکار باشید و به نیازهای دیگران رسیدگی کنید. این موضوع نیز حقیقت دارد که شاهد بودید، چگونه مادرتان به ویژه در حق پدرتان مادری می کرده است. پس بیایید به موضوع این طور نگاه کنیم که اگر شما شاهد بودید، به جای این که مادرتان به طرزی رمانیک با پدرتان رفتار بکند، همیشه در حق او مادری می کرده است، در نتیجه شما هم در کودکی چنین آموختید. این همان رفتاری است که زن ها باید با مردها داشته باشند. پس وقتی خودتان بزرگ شدید و ازدواج کردید، عینا همین کار را با همسرتان کردید.

هنگامی که جولی جهت مشاوره نزد من آمد، سه سال از ازدواجشان با فرد می گذشت. او به تلخی می گفت: «احساس نمی کنم همسر او هستم، بلکه احساس می کنم مادرش هستم. او هم همیشه مثل یک بچه ی کوچک رفتار می کنه و از من انتظار داره به جای او فکر کنم، دنبالش راه بیافتم و لباس هاش رو جمع کنم. در واقع مسئولیت همه ی امور بامنه. برای همین هم او مدام تنبل و تنبل تر میشه و درعوض من عصبانی و عصبانی تر میشم».

جولی آگاه نبود که مادری کردن برای او که یک زن است، طبیعی می باشد. او از فرد به خاطر این که مردی ناپخته و بچه گونه است مدت ها بود که شکایت داشت، اما هرگز به سهمی که خودش در این رابطه باید ایفا می کرد توجهی نداشت. در خلال صحبت هایم با جولی از او راجع به پدر و مادرش پرسیدم و بعد از کمی پرس و جو، کم کم ریشه ی بازی مادرانه اش آشکار شد. در حالی که غمگین بود چنین به خاطر آورد: «هرگز به یاد ندارم که پدر و مادرم با هم صمیمی و یا خیلی رمانتیک بوده باشند. پدرم به خاطر شغلش زیاد به سفر می رفت و زنده ترین و معمول ترین خاطراتم از مادرم به زمانی تعلق درد که چمدان های پدرم را قبل از سفر برایش می بست و بعد از آن که از سفر بر می گشت، چمدان هایش را باز می کرد. همیشه با دقت قرار های ملاقات پدرم را به او یادآوری می کرد و همیشه لباس هایش را برایش مرتب می نمود. پدرم نیز به نوعی مانند یکی از بچه ها بود. مادرم، هم به پدرم و هم به ما سرکوفت می زد. شام و ناهارمان را جلویمان می گذاشت. در آن سنین می بایست چنین نتیجه گرفته باشم که عشق ورزیدن به یک مرد، باید مانند رفتاری باشد که مادرم با پدرم دارد».

تا همین اواخر مادری کردن، یگانه شغل قابل قبول برای زنان محسوب می شد. به اضافه ی دو شغل دیگر: پرستاری و معلمی. در بچگی، همواره شاهد بودیم که چگونه مادرانمان به واسطه ی رفتارهای حمایتگرانه و مادرانه شان، پاداش می گرفتند و اگر چنین رفتارهایی از ما سر می زد، به ما نیز این چنین پاداش می دادند: «سالی خوب و شیرین من، چقدر خوب از برادرت مواظبت می کنی»، یا «جین ختر خوبی باش و دمپایی پدرت را جلوش جفت کن». و «تو دختر عزیز خودم هستی».

هرگاه می خواهیم مردی ما را دوست بدارد، باید در نقش مادر برای او ظاهر شویم.

دارلین که پانزده سال بود ازدواج کرده، چنین گفت: «هرگاه احساس می کنم از چارلی عشق و توجه کافی دریافت نمی دارم، فورا در نقش مادر براش ظاهر می شم. غذاهای موردعلاقه اش را می پزم، کشوهاشو مرتب کرده و سعی می کنم تا اونجا که امکان داره، براش مفید باشم. من دوست دارم، او بیشتر در نقش یک معشوق خوب برام باشه تا شوهر. البته چیزی که نصیبتم میشه، دقیقا برعکس این خواسته است. او مثل یک پسربچه ی خوب که از من به خاطر این که این قدر دقیق و منظم هستم، تشکر می کنه».

* پس به این دلیل در حق مردان زندگیمان مادری می کنیم که آن ها را به خود وابسته سازیم. وقتی سخت تلاش می نماییم تا کلیه ی نیازهای شوهرهای خودی را برآورده کنیم، او را شدیدا به خود وابسته می کنیم. همه ی ما چنین صحنه هایی را در فیلم ها و سریال های تلویزیونی زیاد دیده ایم.مردی که همسرش خانه نیست، مجبور است خودش به تنهایی تمامی کارها را انجام بدهد. او وقتی می خواهد برای بچه ها غذای ساده ای آماده کند، درست مثل یک دست و پا چلفتی رفتار نموده، عاجز و درمانده می شود. در نتیجه هر چه بیشتر از مردی مواظبت کنید، او بیشتر به شما تکیه می کند و بدین ترتیب وابسته تر می شود. ما زن ها بدین وسیله با ترس از طرد شدگی خود مقابله کرده و طوری آن ها را به خودمان وابسته می کنیم که هرگز نتوانند فکر ترک کردن ما را بکنند. گویی ضمیر ناخودآگاه ما در می یابد، اگر به اندازه ی کافی به ما محتاج باشند، هرگز ما را ترک نخواهند کرد.

* با این حال مردان به این که در حقشان مادری شود، عادت دارند و خواستارند از آن ها مواظبت شود. اخیراً در یکی از سمینارهایم که برای گروهی از زنان ترتیب داده بودم، یکی از حاضرین از من پرسید: «چرا زن ها برای مردها مادری می کنند؟» یکی از ردیف آخر گفت: «برای این که مردها دوست دارند». همگی خندیدیم، زیرا می دانستم این گفته ی او بدور از حقیقت نیست. آیا هنگامی که برای مردها مادری می کنیم، آن ها شکایتی می کنند؟ جواب: بعضی وقت ها مخالفت می کنند، اما اکثر اوقات راضی هستند.

وقتی در حق مردها مادری می نمایید، آن ها احساس عشق می کنند.

مردها در کودکی همواره شاهدبودند که مادرشان از آن ها مراقبت می کرده است. بنابراین برایشان عادی است به همسر خود اجازه دهند، تا که این نقش را نیز ادامه دهد. این موضوع بویژه حقیقت دارد. چنان چه مادر همسرتان مدام در حق او مادری کرده باشدف ممکن است در ذهنش مادر، همسر و حمایتگرتداعی بیشتری از کلمات عاشق، معشوق، بهترین دوست و یا شریک زندگی داشته باشد. چنان چه همسرتان در کودکی محبت و توجه کافی از جانب مادر خود دریافت نکرده باشد، با خوشحالی تمام اجازه خواهد داد، تا این کار ناتمام او را برایش به پایان برسانید.

چگونه مادری کردن برای نامزد یا همسرتان موجب تخریب رابطه ی شما می شود؟

در ابتدا مادری کردن برای نامزد یا همسرتان، می تواند جوانب مثبتی داشته باشد، اما در دراز مدت، اثرات بسیار مخربی را بر روی رابطه شما خواهد گذاشت:

۱- همسرتان از شما منزجز شده و بر علیه تان طغیان هنگامی که در حق نامزد یا همسرتان مادری می کنید، بطرزی اجتناب ناپذیر او از شما منزجر شده و نهایتاً بر عیله تان طغیان خواهد کرد. ممکن است از رفتارتان شکایتی نداشته باشد، حتی ممکن است اصرار کند به این کارتان ادامه بدهید، اما یک چیز حتمی است:او یک روز بر علیه تان شورش خواهد کرد، همان گونه که تمامی پسر بچه ها دوست دارند روزی از مادرشان جدا شوند و خانه را ترک نمایند.

کارن ۵۲ ساله روزی برای مشاوره نزد من آمد. او نمی توانست درک کند. چرا شوهرش لئونارد به او خیانت کرده و با منشی بیست و چهار ساله اش رابطه ی نامشروع برقرار کرده است. کارن چنین توضیح داد:«لئونارد همیشه راضی بنظر می رسید. می دونم خودم خرابش کردم. اون همیشه می گفت، مادرش هرگز به این خوبی با او رفتار نکرده بود و می گفت که دوست داره ناز و نوازشش کنم و مواظبش باشم، اما حالا میگه تمام مدت احساس بدام افتادگی و خفگی می کنم و می خوام کمی آزاد باشم. او طی بیست و هفت سال گذشته هیچ شکایتی نداشت، نمی تونم بفهمم چه اتفاقی افتاده».

وقتی بالئورنارد وارد صحبت شدم شک و تردیدم به یقین تبدیل شد. او احساس می کرد که با برقراری ارتباط با یک دختر جوان، مادرش را با یک معشوق معاوضه کرده و او کلماتی را که یک پسر بچه ی کوچک، هنگامی که برای ترک خانه روز شماری می کند به کار می برد.نظیر:به دام افتادن، احساس خفگی وتشنه برای آزادی.تمام وقت کارن فکر می کرد با مادری کردن برای لئونارد، همسر خوبی برایش بوده است، اما نتیجه ای که عایدش گردید، این بود که این طرز تفکر باعث شد شوهرش را از دست بدهد.

۲- با نامزد یا همسرتان دائماً طوری رفتارمی کنید که گویی او بی لیاقت است.متعاقب چنین رفتاری او نیز احساس ناتوانی و بی لیاقتی خواهد کرد و درنتیجه اعتماد به نفسش پایین آمده و رفتارش نیز بچگانه تر می نماید. این به نوبه ی خود باعث بوجود آمدن یک چرخه ی زندگی معیوب خواهد شد.

هنگامی که یک مرد احساس خوبی نسبت به خودش ندارد، شما را نیز کمتر دوست خواهد داشت. احساس عزت نفس یک مرد بستگی به احساس توانمندی او دارد. هنگامی که مردی احساس می کند کارها را به درستی انجام نمی دهد، به سختی می تواند با شما و یا خودش مهربان باشد.رفتار با مردها به مانند پسر بچه ها و به رخ کشیدن ضعف ها و ناتوانایی های آن ها روی قابلیت عشق ورزی مرد شما تأثیر منفی می گذارد.

جنبه ی دیگر این قضیه این است که هر چه مردی در نظر شما ناتوان تر و ضعیف تر جلوه کند، از لحاظ جنسی نسبت به او سرد خواهید شد. توانایی و قابلیت های مرد باعث تحریک زن ها می شود. بنابراین هر چه مردی ناتوان تر جلوه کند از جذابیت او برای شما کاسته خواهد شد.

۳- عشق، حرارت و شور و حال رابطه ی خود را خواهید کشت. سریع ترین راه ممکن برای کشتن عشق، شور و حال و حرارت یک رابطه، مادری کردن در حق نامزد یا همسرتان است.

هر چه با یک مرد، بیشتر به مانند مادرش رفتار کنید، او نیز به شما بیشتر فرزندگونه پاسخ خواهد داد. اما موضوع این جاست که هیچ مردی مایل نیست با مادرش همبستر شود. ممنوعیت جاذبه جنسی نسبت به شخصیتی مؤنث با انرژی مادرانه، چنان در شخصیت برخی از مردها ریشه دوانده که تقریباً برای آن مرد غیرممکن خواهد بود، بتواند شما را به طرزی شهوانی و رمانتیک ببیند.کارهایی نظیر: مرتب کردن لباس هایش، یادآوری کارهایش به او و رفتاری مانند پسرتان با او داشتن.

از طرف دیگر اگر با نامزد یا همسرتان رفتاری بچگانه داشته باشید، این رفتارتان باعث می شود که شما از لحاظ جنسی نسبت به او سرد شوید. آخر مگر چقدر می توانید نسبت به مردی جاذبه ی رمانتیک و جسمانی داشته باشید؟ هنگامی که در پایان روز وقتی او را می بینید پیش خودتان بگویید: امروز جوراب هایش را نتوانست پیدا کند؛ کلیدهایش را دوباره گم کرده بود؛ دوباره مجبور بودم به لوله کش زنگ بزنم، چون فراموش کرده بود این کار را بکند. آخر مگر یک پسربچه ی سه ساله چقدر برایتان می تواند هیجان ایجاد کند.

به اعتقاد من ارتکاب به اشتباه شماره ی یک، یکی از دلایل عدم رضایت جنسی در بسیاری از ازدواج ها می باشد. بیست سال زندگی مشترک به همراه انواع مشکلات خانوادگی، اقتصادی و غیره، همگی از جمله دلایلی هستند که در تولید تنش و سردشدن شور وحرارت روابط، سهیم هستند، اما هیچ یک از این ها در مقایسه با حالتی که زن وشوهر به یک مادر و پسر تبدیل شده باشند، خطرناک نیست.

راه حل: چگونه از مادری کردن در حق مردان دست برداریم؟

در زیر، راه کارهایی ارائه شده که در تغییر نقش شما از یک مادر به یک معشوق خوب برای نامزد یا همسرتان، مفید خواهند بود:

۱- از انجام دادن کارهایی که همسرتان می تواند خودش انجام دهد، پرهیز کنید. رفتار مادرانه داشتن در حق همسرتان بمانند اعتیاد است. همان طور که در مورد تمامی اعتیادها نیز صدق می کند و تنها راه نجات، ترک کردن است. این بدان معناست که وقتی همسرتان می پرسد، کلیدهایم کجاست؟ به او بگویید: نمی دانم. اجازه دهید، خودش دنبال آن ها بگردد. هنگامی که برای مناسبت ویژه ای می خواهد خودش لباسش را انتخاب کند، نگویید که می بایست کدام لباس را بپوشد. هنگامی که لباس هایش را روی زمین می اندازد، آن ها را برایش جمع نکنید.

چنان که همسرتان عادت دارد کارهایش را برایش انجام دهید، ممکن است کمی طول بکشد تا خودش را با این رفتار جدید وقف بدهد.در ابتدا امکان دارد برایش مشکل باشد. ممکن است یأس ها و سرخوردگی هایش را تحمل کنید، چرا که مدتی طول خواهد کشید تا کارهایی را که سال ها برای خودش انجام نداده انجام بدهد. اگر زندگیتان گیج کننده تر و مغشوش تر به نظر آمد، تعجب نکنید. احتمال دارد در ابتدا به میهمانی ها دیرتر برسید، چرا که او نمی تواند کلیدهایش را بیابد، حتی ممکن است در حالی که کراواتش چروک و نامرتب است از خانه خارج شوید. چنان چه این اتفاقات به کرات پیش بیاید، به تدریج خواهد آموخت. زیرا خواهد دید هر بار که به دنبال کلیدهایش می گردد و آن ها را پیدا نمی کند، چقدر سرخورده و مأیوس می شود، لذا می آموزد هر شب آن ها را در جای مخصوصی بگذارد. وقتی دیگران به او بگویند کراواتش نامنظم است، لذا می آموزد از این پس قبل از خارج شدن از خانه در آینه خودش را وارسی کند. به عبارت دیگر بزرگ شده و یاد می گیرد، چگونه از خودش مراقبت کند.

البته این بدان معنا نیست که چنان چه همسرتان پرسید، کلیدهایش کجا است؟ شما جواب دهید: «خودت پیدایش کن، من که مادر تو نیستم»؛ حتی در این جا توصیه ام این نیست که می بایست در حق همسرتان مهربان و حمایتگر نباشید، بلکه هدف صرفاً بدین معناست که چگونه بیشتر به مانند یک همسر و معشوق و کمتربه مانند یک مادر با او رفتار کنید.

۲- با نامزد یا همسرتان به مانند شخصی لایق، دانا، توانا وقابل اعتماد رفتار کنید. اطلاعاتی که خودش می بایست به خاطر داشته باشد را به او یادآوری نکنید. سعی ننمایید به جایش فکر کنید و یا تقویمش باشید. بلکه به گونه ای رفتار کنید که دریابد بزرگسالی فهمیده و توانا است که شما همیشه می توانید روی او حساب کنید. به خاطر داشته باشید از آن جا که مدت ها در حقش مادری می کردید و برنامه هایش را ترتیب می دادید، کمی تنبل شده است. به طرزی ناخودآگاه ممکن است در به خاطر سپردن قرار ملاقات ها و مسئولیت هایش به شما تکیه کند. بنابراین طبیعی است هنگامی که از این کار دست می کشید، بعضی از کارهایش را فراموش کند. مثلاً برخی از صورت حساب ها را نپردازد و یا این که آشغال ها را هر شب دم در نگذارد.در این گونه مواقع سرزنشش نکرده و از او انتقاد نکنید، بلکه با یأس او همدردی کرده و به دنبال کار خود بروید.

به عنوان مثال فرض کنید همسرتان روز پنجشنبه یک وقت برای دندانپزشکی دارد. صبح هنگامی که می خواهد به سر کار برود، بدون این که چیزی بگویید با او خداحافظی کنید، عصر هنگامی که به خانه بر می گردد، می گوید: «خیلی از دست خودم عصبانی ام، منشی دکتر هاپکینز به محل کارم تلفن کرد و گفت: «برای امروز وقت دکتر داشتی، به کلی فراموش کرده بودم».در این موقع به او بگویید: «اوه، عزیزم خیلی بد شد، اما مسئله ای نیست، مطمئنم دوباره میتونی یک وقت جدید بگیری». هنگامی که به دفعات کافی این قرار ملاقات ها فراموش شود، همسرتان به طرزی طبیعی می آموزد که چگونه برنامه هایش را به خاطر بسپارد.

۳- آن گونه که مادرها با بچه هایشان صحبت می کنند با او صبحت نکنید. به خودتان قول بدهید با نامزد یا همسرتان طوری صحبت نکنید، گویی او یک پسر بچه ی پنج ساله می باشد. این به آن معنا است که اصلاً او را نکوهش نکنید. اشکالی ندارد اگر بگویید از دستش ناراحت و عصبانی هستید، اما این کار را به گونه ای که یک بزرگسال با بزرگسال دیگر انجام می هد، انجام دهید. نه مثل کی مادر عصبانی که از دست پسر بچه ی شیطانش به ستوه آمده است. حرف های بچگانه زدن چطور؟ به عقیده ی من کمی با لحن کودکان حرف زدن کاملاً طبیعی می باشد. چرا که این راهی است بسیار صمیمی برای در میان گذاشتن احساسات آسیب پذیرمان، اما چنان چه بیش از حد با نامزد یا همسرتان حرف های بچه گانه می زنید، خصوصاً در رختخواب و یا در حین رابطه ی جنسی، این یک مشکل محسوب می شود. وقت آن رسیده که رفتاری بالغانه داشته باشید.

۴- مسئولیت هایی را که دوست دارید به عهده بگیرد به او واگذار کنید و چنان چه اشتباه هایی مرتکب می شود، مسئولیت ها را از او سلب نکنید. می دانم این کار برای بعضی از شما تا چه حد مشکل است.این بدان معناست که کنترل کردن همه چیز را رها نمایید و اعتماد کنید. همه چیز به خوبی پیش خواهد رفت، حتی هنگامی که همه ی موارد آن طور که می خواستید، پیش نمی روند. به عنوان مثال:همسرتان می گوید برای شام در رستورانی میز رزرو خواهد کرد؛ اما وقتی برای این کار به رستوران تلفن می کند که تمام میزها قبلاً رزرو شده اند. پس ساعت شش به شما تلفن می زند و می گوید موفق نشده میزی را رزرو کند. شما به او می گویید: «خیلی بد شد، من طبق قرار قبلیمان آماده ام و مطمئنم که میتونی یک جای دیگه پیدا کنی. ساعت هشت می بینمت، خداحافظ». همسرتان از این که در رزرو میز شکست خورده، احساس حماقت خواهد کرد، اما از این که سرزنشش نکرده اید از شما ممنون شده و بار دیگر که قرار است جای دیگری بروید، این موضوع را هرگز فراموش نخواهد کرد.

هشدار: ممکن است هنگامی که همه ی موارد بد پیش می رود، وسوسه شوید دخالت کرده و کنترل اوضاع را دوباره خودتان بدست بگیرید. به عنوان مثال: موسم تعطیلات نزدیک شده و می دانید همسرتان هیچ گونه اقدامی برای تهیه ی جا انجام نداده و یا نامزدتان موقع درست کردن لازانیا بیش از حد سس استفاده می کند، در حالی که مطمئن هستید این مقدار سس غذا را بدمزه خواهد کرد.

هرگز وسوسه نشوید او را نجات بدهید. به او اجازه دهید اشتباه کند و عواقب آن را نیز بپذیرد.زیرا تنها از این را می توان بیاموزد که کارها را بدرستی انجام دهد.

۵- با نامزد یا همسردتان درباره ی این که چگونه مادر و پسر بازی راه انداخته بودید صحبت کنید. با همکاری هم، مانند یک تیم، در جهت خلق رابطه ای بالغ گونه، بزرگسالانه تلاش کنید. پیشنهاد می کنم این مقاله را به نامزد یا همسرتان نیز پیشنهاد کنید، تا هم خودش و هم شما را بهتر بشناسد. درباره ی مطالبی که در این مقاله می خوانید، با یکدیگر صحبت نمایید.از او بخواهید، اطلاعات بیشتری در این باره به شما بدهد، سپس با یکدیگر به توافق هایی برسید که به شما در جهت خلق رابطه ای بالغ گونه کمک کند.

۶- پشتکار داشته باشید و در تعقیب روش های جدید و بر حذر بودن از اشتباه های گذشته، ثابت قدم باشید.به تعهدات خود عمل کنید و نگران عواقب آن نیز نباشید. به عنوان مثال: چنان چه توافق کردید، بعداز حمام کردن شوهرتان پشت سرش حمام را تمیز نکنید و لباس هایش را جمع و جور ننمایید، اما چند هفته بعد اگر دیدید تعدادی لباس کثیف کف حمام است و شوهرتان حوله و لباس زیر تمیز دیگری ندارد، همچنان بر سر قول خود بمانید و به لباس هایش دست نزنید.صبر کنید تا خودش متوجه شود دیگر حوله و لباس زیر تمیزی ندارد. بگویید حوله و لباس هایش کف حمام، آن جایی است که آن ها را رها کرده بود. ممکن است از این موضوع خیلی خوشحال نشود، اما پیامتان را خواهد گرفت. چنان چه به خاطر بهداشت و رعایت نظم و انضباط شخصی تسلیم شوید، همسرتان تعهد شما را جدی نگرفته و به تعهدات خود نیز عمل نخواهد کرد.

به خاطر داشته باشید کنار گذاشتن این عادت ها، چندان هم ساده نیست. اما چنان چه موفق شوید این عادت ها را کنار بگذارید، احساس زنانگی بیشتری خواهید کرد و همسرتان نیز، به نوعی احساس مردانگی بیشتری خواهد نمود.

ادامه دارد…
منبع: کتاب راز هایی درباره مردان؛ باربارا دی آنجلیس