سیره صحابه در مورد عزادارى امام حسین (ع)

 پاسخ به شبهات عزادارى براى امام حسین (علیه السلام) (۲)

سید محمد حسینى قزوینى

آقاى هدایتى:

سیره صحابه در مورد عزادارى امام حسین (علیه السلام) را براى ما توضیح دهید.

استاد حسینى قزوینى:

در رابطه با سیره صحابه، همین اندازه که أم سلمه که هم همسر رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) است و هم صحابیه رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) است، بعد از اینکه این تربت را آقا رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) به أم سلمه داد، آن را در شیشه اى گذاشته بود و منتظر بود که این قضیه چه خواهد شد، تا اینکه یک روزى دید همین تربت، داخل این شیشه، مبدل به خون شد و متوجه شد بر اینکه آقا امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسیده است و در روایات متعدد آمده که مردم مدینه، مهاجرین و أنصار، در مصائب آقا امام حسین (علیه السلام) آنچنان گریه و عزادارى کردند که بعد از رحلت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) همچنین قضیه اى را مدینه به خودش ندیده بود.

آقاى هدایتى:

ما نمونه هاى متعدد و فراوانى در تاریخ داریم که أهل سنت عزادارى هاى مفصلى داشته اند براى علماء خودشان که از دار دنیا رفته اند. الآن وهابیت و سلفى ها مى گویند که عزادارى بدعت است. أخیرا یکى از ائمه جمعه در زاهدان همین حرف را در خطبه تکرار کرد. لطفا این نمونه ها را براى ما بیان کنید.

استاد حسینى قزوینى:

هست که علماء و بزرگان أهل سنت یا عمده أهل سنت، غیر از وهابیت، در طول تاریخ براى امام حسین (علیه السلام) عزادارى کرده اند. شاید این را بینندگان عزیز ما یا نشنیده اند یا کم شنیده اند که آقاى إبن کثیر دمشقى سلفى که وهابیت بر سر او قسم مى خورند، ایشان در کتاب البدایه‌ و النهایه، ج۱۳، ص۲۰۷، در حوادث سال ۶۵۴ هجرى قمرى مى گوید:

روز عاشوراء بود، سبط إبن جوزى که از علماء بزرگ أهل سنت و از محبین أهل بیت (علیه السلام) بوده (نوه إبن جوزى صاحب المنتظم)، از ایشان خواستند که در روز عاشوراء برود بالاى منبر و در رابطه با امام حسین (علیه السلام) براى مردم سخن بگوید، آقاى إبن جوزى رفت بالاى منبر و پس از یک سکوت طولانى دستمال خویش را بر صورت نهاد و گریه شدیدى سر داد و در حالیکه مى گریست این شعر را مى خواند:ویل لمن شفعاؤه خصماؤه و الصور فى نشر الخلائق ینفخ لا بد عن ترد القیامه فاطم و قمیصها بدم الحسین ملطخ

واى بر حال کسانى که شفیعشان دشمنشان باشد، یعنى آنهایى که امید شفاعت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) را داشتند، بخاطر شهادت فرزندش، همان رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) که باید شفیع آنها باشد،‌ خصیم آنها خواهد بود. در قیامت، فاطمه زهراء (س) وارد محشر خواهد شد، در حالیکه پیراهن به خون آغشته حسین (علیه السلام) را در بر دارد.البدایه‌ و النهایه،ج۱۳، ص۲۲۷٫

حالا اگر آقایان إبن جوزى را هم بدعت گذار مى دانند، ما کارى نداریم؛ و خود جد ایشان آقاى إبن جوزى مشهور در کتاب المنتظم، ج۴، ص۲۰۸ در حوادث ۳۵۲ هجرى و مشابه این را آقاى ذهبى در تاریخ الإسلام دارد که خود إبن جوزى مى گوید:در بغداد، مردم شیعه و سنى در ایام عزادارى امام حسین (علیه السلام) دکان ها را مى بستند، پارچه هاى سیاه آویزان مى کردند، به خیابان ها مى ریختند، به سر و صورت مى زدند و به برپائى مراسم سوگوارى آقا امام حسین (علیه السلام) مى پرداختند.

فى الیوم العاشر من المحرم أغلقت الأسواق ببغداد، عطل البیع … و نصبت القباب فى الأسواق، علقت علیها المسموح، و خرجت النساء منتشرات الشعور یلطمن فى الأسواق و أقیمت النائحه على الحسین علیه السلام… .المنتظم، ج۴، ص۲۰۸٫

این در رابطه با عزادارى بزرگان أهل سنت و مردم براى آقا امام حسین (علیه السلام).

اما عزادارى أهل سنت براى بزرگانشان:شما ببینید آقاى ذهبى از استوانه هاى علمى أهل سنت است و من گمان نمى کنم که شما یک سنى در زیر آسمان پیدا کنید که نسبت به نظریه ذهبى إعتراضى داشته باشد؛ ایشان در کتاب سیر أعلام النبلاء، ج۱۵، ص۴۸۰ مى گوید:آقاى عبدالمؤمن بن خلف از فقهاى أهل سنت، وقتى که از دنیا رفت، مردم او را تشییع جنازه کردند و عزادارى مفصلى براى او کردند.همچنین در ج۱۸، ص۴۶۸ در رابطه با آقاى جوینى امام الحرمین، متوفای۴۷۸ مى گوید:اول او را در منزلش به خاک سپردند، بعد او را به کربلاء معلى انتقال دادند و در ماتم او منبرها را شکستند، بازارها را تعطیل کردند، مرثیه هاى فراوانى در مصیبتش خواندند. ایشان ۴۰۰ شاگرد و طلبه داشت، در عزاى او قلم و قلمدان ها را شکستند، یک سال عزادارى کردند و عمامه هاى خود را به مدت یک سال از سر برداشتند، بدان حدى که کسى جرأت به سر گذاشتن عمامه را نداشت و در طول این مدت در سطح شهر به نوحه خوانى و مرثیه سرائى پرداختند.سیر أعلام النبلاء، ج۱۵، ص۴۸۰ – المنتظم إبن جوزى، ج۹، ص۲۰٫

در رابطه با خود آقاى سبط إبن جوزى متوفاى ۵۹۷ هجرى، خود آقاى ذهبى مى گوید:در درگذشت آقاى إبن جوزى مردم بازارها را تعطیل کردند، جمعیت زیادى در مراسم او حضور یافتند و در عزاى او با وجود شدت گرماى زیاد شرکت کردند و سوگوارى کردند.

این قضایا را خود آقاى ذهبى نقل مى کند. آقاى ذهبى، وقتى عزادارى مردم بغداد را براى امام حسین (علیه السلام) مى نویسد، طعنه مى زند و مى گوید:أللهم ثبت علینا عقولنا.

خداى عقل هاى ما را ثابت نگهدار.

یعنى اینها که براى امام حسین (علیه السلام) عزادارى مى کنند، عقل ندارند؛ ولى وقتى سبط إبن جوزى و جوینى را نقل مى کند، بدون کوچکترین مسئله و طعنه اى از کنار این مى گذرد.

من عقیده دارم کسانى که عزادارى براى امام حسین (علیه السلام) را بدعت و حرام مى دانند، مى خواهند همان سنت دودمان بنى امیه و شجره ملعونه در قرآن را در جامعه إحیاء کنند.

منبع :سایت حضرت ولى عصر (عج)