سريه ابوسلمه بن عبد الأسد 1 محرم

1 محرم ، سال چهارم هجرى قمرى

طليحه و سلمه، پسران خويلد و از گردنكشان قبيله بنى اسد، جنگجويان باديه نشين و مخالفان اسلام را براى نبرد با پيامبر(ص) و مسلمانان مقيم مدينه، تحريك و تطميع نمودند و در حدود 300 تن از آنان را آماده هجوم به مدينه كردند. ولى پيش از حركت آنان و انجام هر گونه عملياتى، توطئه آنان به اطلاع پيامبر(ص) رسيد و آن حضرت براى خاموش كردن فتنه گردنكشان و كوتاه كردن دست مفسدان و طاغيان، يكى از صحابه دلير خويش به نام “ابو سلمة بن عبد الأسد” را مأمور مبارزه با توطئه گران بنى اسد نمود.

ابوسلمه، كه در نبرد اُحد زخمى شده و پس از درمان و مراقبت هاى لازم، بهبودى يافته بود، بار ديگر خود را براى نبردى بزرگ در سايه پرچم اسلام آماده كرد.

وى، در نخستين روز ماه محرم الحرام، سال چهارم هجرى در رأس سپاهى به استعداد يكصد و پنجاه رزمنده عازم محل تجمع مفسده جويان اسدى شد.

سپاه اسلام در مكانى به نام “قطن” در ناحيه “فيد” با مشركان روبرو شد و ميان طرفين درگيرى آغاز گرديد و يك تن از مشركان و يك تن از مسلمانان به نام مسعود بن عروه كشته شدند و تعدادى از مشركان زخمى گرديدند.

ولى دشمنان، در برابر اراده و ايمان قوى مسلمانان قادر به ادامه نبرد نشدند و به ناچار متفرق شده و شكست و عقب نشينى را پيشه نمودند ولى چندين نفر از آنان به دست مسلمانان اسير و مابقى پراكنده گرديدند.

سپاه اسلام، اسيران و غنيمت هاى به دست آورده را با پيروزى و سر بلندى به مدينه آورده و به پيامبر اكرم(ص) تحويل دادند. (1)

1- المغازى (واقدى)، ج1، ص 341