سریه ابوسلمه بن عبد الأسد ۱ محرم

۱ محرم ، سال چهارم هجرى قمرى

طلیحه و سلمه، پسران خویلد و از گردنکشان قبیله بنى اسد، جنگجویان بادیه نشین و مخالفان اسلام را براى نبرد با پیامبر(ص) و مسلمانان مقیم مدینه، تحریک و تطمیع نمودند و در حدود ۳۰۰ تن از آنان را آماده هجوم به مدینه کردند. ولى پیش از حرکت آنان و انجام هر گونه عملیاتى، توطئه آنان به اطلاع پیامبر(ص) رسید و آن حضرت براى خاموش کردن فتنه گردنکشان و کوتاه کردن دست مفسدان و طاغیان، یکى از صحابه دلیر خویش به نام “ابو سلمه بن عبد الأسد” را مأمور مبارزه با توطئه گران بنى اسد نمود.

ابوسلمه، که در نبرد اُحد زخمى شده و پس از درمان و مراقبت هاى لازم، بهبودى یافته بود، بار دیگر خود را براى نبردى بزرگ در سایه پرچم اسلام آماده کرد.

وى، در نخستین روز ماه محرم الحرام، سال چهارم هجرى در رأس سپاهى به استعداد یکصد و پنجاه رزمنده عازم محل تجمع مفسده جویان اسدى شد.

سپاه اسلام در مکانى به نام “قطن” در ناحیه “فید” با مشرکان روبرو شد و میان طرفین درگیرى آغاز گردید و یک تن از مشرکان و یک تن از مسلمانان به نام مسعود بن عروه کشته شدند و تعدادى از مشرکان زخمى گردیدند.

ولى دشمنان، در برابر اراده و ایمان قوى مسلمانان قادر به ادامه نبرد نشدند و به ناچار متفرق شده و شکست و عقب نشینى را پیشه نمودند ولى چندین نفر از آنان به دست مسلمانان اسیر و مابقى پراکنده گردیدند.

سپاه اسلام، اسیران و غنیمت هاى به دست آورده را با پیروزى و سر بلندى به مدینه آورده و به پیامبر اکرم(ص) تحویل دادند. (۱)

۱- المغازى (واقدى)، ج۱، ص ۳۴۱