روشهای آسیب ­زا در تربیت از منظر تربیت اسلامی

عنوان  روشهای آسیب ­زا در تربیت از منظر تربیت اسلامی
مولف  محمد­رضا قائمی­ مقدم
مترجم  ***
ناشر  پژوهشکده حوزه و دانشگاه
سال نشر  ۱۳۸۵ش
نوبت نشر  سوم
محل نشر  قم

این کتاب به بررسی روش های آسیب زا در تربیت از منظر آیات و روایات می پردازد و سعی دارد به روش هایی اشاره کند که در گزاره های دینی به گونه ای مورد نهی مستقیم قرار گرفته اند. به بیانی دیگر، نوشتار حاضر به بررسی نگاه دین در باب روش ­های تربیت پرداخته و از نگاه آیات و روایات، رفتارها و روش­ هایی را تجزیه­ و ­تحلیل می­ کند که پیامدهای منفی و ناگوار آن­ها به مراتب بیشتر از اثرهای مثبت آن­هاست و با این بررسی، دو هدف را تعقیب می­کند:

هدف اول، هدف کاربردی و اجرایی برای استفاده اولیا و مربیان و هدف دوم، هدف نظری در راستای تدوین نظام جامع تعلیم و تربیت اسلامی است.

در هفت فصل نخست این کتاب، هفت روش آسیب­ زای تربیتی بررسی شده است که عبارتند از: نامگذاری نامناسب، تبعیض و بی­ عدالتی، اکراه و اجبار، تحقیر و اهانت، جدل و مراء، ناهماهنگی گفتار و رفتار مربی و تنبیه.

در فصل هشتم، به ارتباط این روش­ ها با خودپنداره انسان اشاره و نشان داده است که چگونه این روش ­ها بر شکل ­گیری خودپنداره منفی در متربی تأثیر­گذار است.

و بالاخره در فصل نهم، به شماری از عامل ­ها و انگیزه ­های بکارگیری این روش ­ها از سوی مربیان اشاره شده و در نهایت، راهکارهایی عملی ارائه گردیده است.