روز دوشنبه روز عاشوراء

 پاسخ به شبهات عزادارى براى امام حسين (ع) (5)

سيد محمد حسينى قزوينى

آقاى هدايتى:

حضرت زينب (سلام الله عليها) در يکى از خطابه هايشان در عصر عاشوراء فرمودند:بأبى من أضحى عسکره فى يوم الاثنين نهبا.پدرم فداى آن کسى که سپاهش روز دوشنبه قربانى و غارت شد.

وا حزناه! وا کرباه! اليوم مات جدى رسول الله.

امروز جدم رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم) از دنيا رفت.لهوف سيد بن طاووس، ص۷۸

روز دوشنبه روزى است که رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم) رحلت فرمودند؛ آن روز جانگدازى که نقطه انحراف امت اسلامى آغاز شد. بايد ارتباط روز دوشنبه رحلت پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) با روز دوشنبه روز عاشوراء حسينى دانسته شود. لطفا در مورد مطالب حضرت زينب (سلام الله عليها) توضيحاتى بدهيد.

استاد حسينى قزوينى:

در رابطه با عبارت حضرت زينب (سلام الله عليها)، هم در رابطه با شب عاشوراء است و هم روز عاشوراء؛ ولى آنچه که أهل سنت در کتاب هاى معتبر تاريخى آورده اند، اينها تقريبا قضايا را به شب عاشوراء مرتبط کرده اند که ابو الفرج اصفهانى در کتاب مقاتل الطالبيين از آقا امام سجاد (عليه السلام) نقل مى کند که شب عاشوراء حضرت زينب (سلام الله عليها) وقتى يقين کردند فردا همان روز موعودى است که رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم)، آقا اميرالمؤمنين (عليه السلام)، امام حسن (عليه السلام) و أم سلمه از آن خبر داده اند، همه اين قضايا را حضرت زينب (سلام الله عليها) از دوران طفوليت مى دانست واينکه در روز عاشوراء مصيبت و فجايعى که بدست دودمان بنى اميه انجام مى گيرد همه را مى دانست، وقتى سخنرانى آقا امام حسين (عليه السلام) را شنيدند که به ياران بشارت رفتن به بهشت دادند، حضرت زينب (سلام الله عليها) صدا زد:وا حزناه! وا کرباه! اليوم مات جدى رسول الله.امروز جدم رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم) از دنيا رفت.

يعنى ارتباط مى دهد شهادت آقا امام حسين (عليه السلام) را به روز رحلت نبى مکرم (عليه السلام).مقاتل الطالبيين، ص۷۵ – مقتل الحسين، ج۱، ص۲۳۸ – الکامل إبن أثير، ج۴، ص۲۴ – تاريخ طبرى، ج۴، ص۳۱۹ – الفتوح إبن أعثم، ج۵، ص۹۴٫

ولى بزرگان و مقتل نويسان شيعى در روز عاشوراء هم همين عبارت را آورده اند، وقتى چشم مطهر حضرت زينب (سلام الله عليها) به بدن هاى پاره پاره شهداء افتاد، ندا داد:بصوت حزين و قلب کئيب، يا محمداه! صلى عليک مليک السماء، هذا حسين مرمل بالدماء مقطع الأعضاء و بنات سبايا…

اى جدم رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم)! بر تو باد درود ملائک آسمان ها، اين حسين توست که بر روى ريگ هاى بيابان داغ کربلاء بدن پاره پاره اش افتاده، دختران تو را دارند به اسارت مى برند.

تا آنجا که فرمود:وا حزناه! وا کرباه! عليک يا ابا عبد الله، اليوم مات جدى رسول الله،‌ يا أصحاب محمداه! هؤلاء ذرية المصطفى يساقون سوق السبايا.

امروز جدم رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم) از دنيا رفت؛ اى اصحاب محمد (صلى الله عليه و آله و سلم)! اينها همه ذريه هاى رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم) هستند، همانند اسيران دارند اينها را به اسيرى مى برند.مثير الأحزان ابن نماى حلى، ص۵۹ – لهوف سيد بن طاووس، ص۷۸ – بحارالأنوار علامه مجلسى، ج۴۵، ص۵۸ – لواعج الأشجان سيد محسن امين، ص۱۹۸٫

اما عبارتى که حضرت زينب (سلام الله عليها) فرمودند:بأبى من أضحى عسکره فى يوم الاثنين نهبا.بحارالأنوار علامه مجلسى ، ج۴۵، ص۵۹

صاحب عوالم اين تعبير را دارد:هنگامى که حضرت زينب (سلام الله عليها) چشمش به بدن قطعه قطعه حسين (عليه السلام) افتاد، فرمود:هذا حسين محزوز الرأس من القفا، مسلوب العمامة و الرداء، بأبى من عسکره فى يوم الاثنين نهبا.

اين حسينى است که سر او را از پشت کردن جدا کردند؛ عمامه و لباس هاى او را به غارت برده اند؛ پدرم فداى آن حسينى که در روز دوشنبه خيمه گاه او را به غارت بردند.العوالم، ص۳۰۳

عبارتى که مرحوم سيد بن طاووس در لهوف و سيد محسن امين در لواعج الأشجان دارند، همان تعبيرى است که شما اشاره کرديد:بأبى من أضحى عسکره فى يوم الاثنين نهبا.

پدرم به فداى آن کسى که خيمه اش روز دوشنبه به غارت رفت.لهوف، ص۷۸ – لواعج الأشجان، ص۱۹۷

البته در اينجا مرحوم محدث قمى (رضوان الله تعالى عليه) که از محدثان بنام شيعه است، تعبيرى دارد در کتاب الأنوار البهية که از قول مسعودى صاحب مروج الذهب نقل مى کند:در روز وفات امام هادى (عليه السلام) در دوران خلافت معتز، ديدند يک کنيزى پشت جنازه امام هادى (عليه السلام) نوحه مى خواند و ناله مى کند و روز شهادت امام هادى (عليه السلام) روز دوشنبه بود و ۴ روز مانده به آخر جمادى الآخر سال ۲۵۴ هجرى، يعنى روز ۲۶ ماه، اين کنيز در نوحه گريش اين را مى خواند:ماذا لدينا فى يوم الاثنين قديما و حديثا؛

خدايا! ما در روز دوشنبه، چه مصيبت هايى را تحمل کرديم؛ چه در گذشته و چه امروز؛الأنوار البهية، ص۲۹۸ – مروج الذهب، ج۴، ص۸۴

مرحوم محدث قمى مى گويد:أشارت الجارية بهذه الکلمة إلى يوم وفات النبى؛اين کنيز اين تعبير را اشاره دارد به روز دوشنبه اى که رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم) از دنيا رفت و ماجراى بيعت سقيفه آغاز شد؛بعد مرحوم محدث قمى مى گويد:أخذت الجارية هذه عن عقيلة الهاشميين زينب بنت اميرالمؤمنين (عليه السلام).

اين کنيز اين تعبير را از عقيله بنى هاشم زينب کبرى (سلام الله عليها) ياد گرفته است.

که در روز عاشوراء به هنگام نوحه سرائى براى امام حسين (عليه السلام) درآنجا فرمودند:بأبى من أضحى عسکره فى يوم الاثنين نهبا.

اينجا هم مرحوم محدث قمى صراحت دارد که از اين تعبير روز دوشنبه، اشاره به روز وفات رسول اکرم (صلى الله عليه و آله و سلم) دارد. شايد در ذهن بعضى از بينندگان عزيز اين طور باشد که روز شهادت امام حسين (عليه السلام) روز دوشنبه بوده که زينب کبرى (سلام الله عليها) مى گويد:

پدرم به فداى آن کسى که خيمه اش روز دوشنبه (عاشوراء) به غارت رفت.

در اينجا توجه بينندگان عزيز را جلب مى کنم که بزرگان أهل سنت آورده اند که روز عاشوراء، با چه روزى از أيام هفته مطابق بود:

إبن عساکر در تاريخ دمشق مى نويسد:فأجمع أکثر أهل التاريخ، أنه قتل فى المحرم سنة أحدى و ستين يوم عاشوراء، يوم سبت و قيل الجمعة.

اکثر تاريخ نويسان بر اين عقيده اند که امام حسين (عليه السلام) در ماه محرم سال ۶۱ که روز شنبه بوده به شهادت رسيده است، و بعضى گفته اند روز جمعه بوده است.تاريخ دمشق، ج۱۴، ص۲۴۹

و همچنين إبن حجر عسقلانى در کتاب تلخيص الحبير مى نويسد:

إن قتل الحسين کان يوم عاشوراء يوم الجمعة سنة إحدى و ستين.

امام حسين (عليه السلام) در روز عاشوراء سال ۶۱، در روز جمعه کشته شد.تلخيص الحبير، ج۵، ص۸۴

بعضى عاشوراء را در روز جمعه و بعضى روز شنبه نقل کرده اند.

مقاتل الطالبيين، ص۵۱ – تهذيب الکمال مزى، ج۶، ص۴۴۵

حتى يک روايت ضعيف در تاريخ ما نداريم که روز شهادت امام حسين (عليه السلام) در روز دوشبه بوده باشد.

منبع :سايت حضرت ولى عصر (عج)