روز ترويه و آغاز مراسم حج تمتّع 8 ذي حجه

 هشتم ذى حجه، روز ترويه است و علت نام گذارى اين روز، بدان جهت است كه در منى و عرفات آب وجود ندارد و حاجيانى كه قصد وقوف در منى و عرفات را دارند، بايد از مكه معظمه براى خويش آب تهيه كرده و به همراه خود ببرنر و چنين حالتى را “ترويه” مى نامند. اين روز،از روزهاى مهم ذى حجّه است و بر اساس روايتى از امام جعفر صادق(ع)،روزه گرفتن در آن، كفاره شصت سال آدمى است.(1) در اين روز حاجيان خانه خدا، مراسم حج تمتع و حج اكبر را آغاز مى كنند.

اعمال حج عبارتند از:

1- محرم شدن. يعنى پوشيدن لباس ويژه احرام و نيت حج نمودن.بهترين زمان محرم شدن، روز هشتم ذى حجّه است كه در مكه معظمه انجام مى گيرد كه اگر در مسجد الحرام با شد، افضل خواهد بود.

2- وقوف در عرفات . يعنى حضور در عرفات، از ظهر روز نهم ذى حجّه تا غروب شرعى.

3- وقوف در مشعر. يعنى بيتوته درمشعرالحرام ، واقع در مزدلفه، از شب دهم ذى حجّه تا طلوع فجر روز دهم.

4- انجام واجبات منى در روز دهم ذى حجّه.

واجبات منى عبارتند از:

1-رمى جمره عقبه،2-قربانى كردن 3-حيوان حلال گوشت (گوسفند، گاو و شتر)،4- حلق و تقصير (تراشيدن و كوتاه كردن موى سر) 5- اعمال واجب مكه. پس از بازگشت از عر فات و منى،به مكه معظمه، چند عمل را بايد در آن انجام دهد: طواف واجب خانه خدا، خواندن دو ركعت نماز طواف و سعى بين صفاو مروه. 6- طواف نساء. 7- خواندن دو ركعت نماز طواف نساء، در پشت مقام ابراهيم(ع). 8- بيتوته در منى، در شب هاى يازدهم ودوازدهم ذى حجّه. 9- رمى جمرات سه گانه (جمرةالاولى،جمرةالوسطى و جمرةالعقبه) در روزهاى يازدهم و دوازدهم ذى حجّه.

شايان ذكر است كه علاوه بر واجبات حج كه اختصاراً بيان گرديد،مستحبات و ادعيه فراوانى نيز وارد شده اند كه به خاطر رعايت اختصار ، از ذكر آنها صرف نظر كرديم.هم چنين مسايل فرعى فقهى فراوانى درباره حجّ تمتع وجود دارد و برخى از اعمال (اعم از واجب ومستحب) ميان زن و مرد حج گذار تفاوت هايى است ،كه تمامى آنها در مناسك حج فقهاى عظام به طور تفصيلى بيان شده است . طالبين را براى فرعيات فقهى و احكام شرعى حج ، به رساله هاى عمليه و مناسك حج مراجع تقليد شيعيان و براى ادعيه و مناجات ايام حج، به كتاب “الاقبال”سيد بن طاووس، “المراقبات”ميرزا جوادملكى تبريزى و ديگر كتب ادعيه ارجاع مى دهيم .اللهم ارزقنا حجّ بيتك الحرام ، فى عامى هذا و كلّ عام ما ابقيتنى …

1- الاقبال بالاعمال الحسنة(سيد بن طاووس)،ج2 ،ص49