ديدار امام حسين(ع) با عمربن سعد 8 محرم

امام حسين (ع) مردى از ياران خود به نام عمرو بن قرظه انصارى را نزد عمر بن سعد فرستاد تا شب هنگام در فاصله دو سپاه با هم ملاقاتى داشته باشند.

شب هنگام، امام حسين با بيست نفر از ياران خود و عمربن سعد نيز با بيست نفر از سپاهيانش در محل موعود حضور يافتند.

امام حسين (ع) به همراهان خود دستور داد تا برگردند و فقط برادر خود عباس بن على و فرزندش على اکبر را در نزد خود نگاه داشت، و همينطور عمر بن سعد نيز به جز فرزندش حفص و غلامش، به بقيه همراهان دستور باز گشت داد.

عمر بن سعد، که حوادث کربلا را پي در پي براي عبيدالله بن زياد گزارش مي کرد، پس از ملاقات با امام حسين(ع) نامه اي رضايت بخش براي عبيدالله ارسال و يادآور شد” خداوند متعال، آتش جنگ ما را خاموش و آمر امت را اصلاح کرد. زيرا حسين بن علي(ع) هم اينک حاضر است از همان جايي که آمده است، برگردد و يا به سوي يکي از مرزهاي کشور برود …”

مطالبي که عمر بن سعد در اين نامه به آنها اشاره کرد مبالغه گويي براي آرام کردن عبيدالله بود تا از اين طريق زودتر غائله را پايان داده و به حکومت “ري” دست يابد.

شکي نيست، امام حسين(ع) که با هدف امر به معروف و نهي از منکر اقدام به قيام عليه باطل کرده بود، هيچگاه به شخصي چون عمر بن سعد، چنين تعهدي نمي داد.

منبع : حوادث الايام، ص 23.