دو سؤ ال درباره قيامت

مرحوم شيخ مفيد و ديگر بزرگان به نقل از عبدالرّحمن زُهرى آورده اند:
« هشام بن عبدالملك در يكى از سال ها، جهت انجام مراسم حجّ و زيارت خانه خدا، وارد مسجدالحرام شد، در حالى كه بر يكى از غلامانش – به نام سالم – تكيه زده بود.
امام محمّد باقر (عليه السلام) در گوشه اى از مسجدالحرام نشسته و مشغول دعا و مناجات بود.سالم به هشام گفت :« اى اميرالمؤ منين ! اين شخص محمّد بن علىّ ابن الحسين( عليهماالسلام) است .»
هشام اظهار داشت :« آيا اين همان كسى است كه اهالى عراق دلباخته و شيفته او هستند؟»سالم در پاسخ به هشام ، گفت : «آرى .»
هشام گفت : «به نزد او برو؛ و به او بگو كه خليفه ، هشام گويد: مردم در روز قيامت – در آن مدّتى كه مشغول بررسى و محاسبه اعمال هستند – چه خوراكى دارند و چه مى آشامند؟»
پس هنگامى كه غلام نزد امام باقر (عليه السلام) آمد و سؤ ال هشام را مطرح كرد، حضرت فرمود:«هنگامى كه مردم محشور مى شوند، در صحراى محشر چشمه هائى است ، كه از آن مى خورند و مى آشامند تا وقتى كه از حساب و بررسى اعمال فارغ آيند.»
وقتى سالم ، جواب حضرت را براى هشام بازگو كرد، هشام با شدّت ناراحتى گفت :« اللّه اكبر! » و آن گاه دوباره سالم را فرستاد تا از حضرت باقرالعلوم(عليه السلام) سؤ ال كند: «چه چيزى مردم را از خوردن و آشاميدن باز مى دارد؟»
امام (عليه السلام) در پاسخ فرمود:« آن هنگامى كه خلافكاران در آتش دوزخ قرار گيرند، بيشتر اشتهاء پيدا مى كنند و سپس خطاب به مؤ منين كرده و گويند:
أفيضُوا عَلَيْنا مِنَالْماءِ أ وْ مِمّا رَزَقَكُمُاللّهُ.يعنى ؛ « يا مقدارى آب و يا مقدارى از آنچه كه خداوند به شما روزى داده است ، به ما هم عنايتى كنيد.»(1)
در اين موقع هشام ، با شنيدن جواب صريح و روشنگرانه امام (عليه السلام) ساكت شد و ديگر حرفى نزد.»

پاورقی:

1-بحارالا نوار: ج 101، ص 120، ح 9، اختصاص شيخ مفيد: ص 52.