دوستش بداريد تا مهربانى را بياموزد

فرزانه  تارى وردى

هر پدر و مادرى بايد با آگاهى و درايت کامل، رفتار فرزندان خود را زير نظر داشته باشد و از طريق رفتارهاى آنها به احساساتشان پى ببرد. اين نکته را هيچ گاه نبايد فراموش کرد که هر يک از ما روزى جوان بوده ايم. اگر هر فرد بزرگسالى همچنان جوان مى ماند و دوران جوانى را مى فهميد، هيج جوانى پير نمى شد.

جوانان انتظارات خاصى از والدينشان دارند آنها مى خواهند که درکشان کنند و بيشتر از همه به آنها توجه شود و رفتار منحصر به فردى با آنها داشته باشند، و نکات ارزنده اى که در بزرگساليشان به دردشان بخورد، بشنوند. جوان در حال نزديک شدن به مرحله ى استقلال و خودمختارى است و از اينکه در انتخاب ها و تصميماتش آزاد باشند لذت مى برد و والدين نمى توانند اين استقلال و اختيار را از فرزندان نوجوانشان بگيرند و يا دامنه ى اختيارات او را محدود کنند اما شما والدين گرامى در مقابل اين استقلال چه کار بايد بکنيد؟ نوجوان مثل يک فنر مى ماند، شما اين فنر را مى توانيد در دستان خود بگيريد و فنر را آرام و به تدريج رها کنيد. اگرفنر را براى مدت طولانى در دست بگيريد، خسته خواهيد شد و از قدرت فنر کاسته مى شود. بنابراين اگرکنترل اين فنر را در دست داشته باشيد، بعد از رها شدن دوباره به طرف شما بر مى گردد.

والدين بايد فرزندان را مستقل بار بياورند تا در بزرگسالى بتوانند از پس مشکلات خود برآيند و در زندگى تصميمات درست و واقعى تر بگيرند. همواره سعى کنيد در برخورد با مشکلات فرزندان را راهنما باشيد نه اينکه خود مشکل را به دوش بکشيد و برايشان حل کنيد.

همواره سعى نمائيد به فرزند نوجوان خود کمک کنيد که از آزادى و استقلالى که به دست مى آورد درست استفاده کند . به او ياد بدهيد که در مقابل اين آزادى و اختيار فردى مسئول باشد، و مسئوليت کارها و انتخابهايى که مى کند چه خوب چه بد را برعهده بگيرد تا با اين کاراعتماد به نفس او افزايش يابد.

اگر در زمان رفع اشتباهات فزرند نوجوان خود عقل و درايت منطقى به کار نبريد، مطمئن باشيد. بين خود و فرزندتان ديوارى به وجود آورده ايد که در آينده ممکن است باعث قطع رابطه ى دوستانه و عاطفى او با خود شويد.

همواره سعى کنيد در زمان مواجه شدن نوجوانتان با مشکلات، درسهايى از زندگى به او بياموزيد. گذراندن نوجوانى دوران بسيار سختى است. هم براى والدين و هم براى فرزند. پس نه کاملاً او را رها کنيد، نه او را محدود نماييد.آنان مى خواهند که ديگران آنها را بپذيرند و کارهايشان را تائيد کنند و اين نياز را احساس مى کنند که به خانواده تعلق دارند. پس به آنها اطمينان دهيد که عضو با ارزش خانواده هستند و در پيشرفت و بهبود وضعيت خانوادگى سهيم هستند و از امکاناتى که براى آموزش به او داده شده است حداکثر استفاده را نمايد. تا بتواند در آينده با مشکلاتى که در زندگى با آن روبه رو مى شود برخورد کند و آنها را از سر راه بردارد. شما نمى توانيد هر لحظه پشت فرزندانتان باشيد و مراقب کارهاى آنها در مدرسه و اجتماع باشيد ولى با ايجاد يک بنيان خانوادگى مستحکم و يک اخلاق خوب و اصول صحيح فرزندان را از انحرافات حفظ کنيد تا با بينش، آگاهى و شناخت ارزش هاى خوب زندگى ،در جامعه فردى سالم و خوشبخت باشد و به خاطر داشته باشيد اين ارزشها از کانون خانوادگى و احترام گذاشتن به آنها ناشى مى شود.پس بگذاريد فرزندانتان در محيط خانواده از امنيت و عشق و مهر و محبت لازم برخوردار شوند تا در محيط بيرون از خانواده آن را با خود حمل و به کار بندند و اين بهترين ارثى است که شما براى آنها مى توانيد بگذاريد.