دعا برای برادران و درخواست دعا از ایشان

 یکی از اموری که در اجابت دعا نقش مهم دارد دعا برای بردران مؤمن و درخواست دعا از آنان است. ابن ابى عمير از هشام بن سالم از ابى عبد اللّه علیه السلام   روايت كرده كه فرموده است: «هر كس چهل مؤمن را در دعا مقدّم بدارد دعايش اجابت مى ‏شود»[1]؛ و تأكيد شده كه پس از فراغ از نماز شب باشد.

روايت شده كه خداوند به موسى علیه السلام وحى فرمود: «اى موسى! مرا با زبانى بخوان كه با آن گناه نكرده‏اى. عرض كرد: كجا آن براى من ميسّر است؟ فرمود: مرا با زبان غير از خودت بخوان.»[2] پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: «هيچ چيزى در اجابت دعا سريع‏تر از دعاى غايب براى غايب نيست».[3] فضيل بن يسار از ابى جعفر علیه السلام نقل كرده كه فرموده است: «دعايى كه بيشتر اميد استجابت آن مى ‏رود و زودتر به اجابت مى ‏رسد دعاى مؤمن‏[4] براى برادر دينى در پشت سر اوست».[5] و نيز از آن حضرت روايت شده كه فرموده است: «زودترين دعايى كه به اجابت مى ‏رسد دعاى برادر دينى براى برادرش در پشت سر اوست. چون ابتدا به دعا براى برادرش كند فرشته ‏اى كه بر او موكّل است مى‏ گويد: آمين و براى تو دو چندان است».[6] عبد اللّه بن سنان از ابى عبد اللّه علیه السلام روايت كرده كه فرموده است: «دعاى انسان براى برادر دينى ‏اش در پشت سر او روزى را زياد و ناخوشى را برطرف مى‏ كند.»[7] از آن حضرت روايت شده كه پيامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: «هيچ مؤمنى نيست‏ كه براى مردان مؤمن و زنان مؤمنه دعا كند جز اين كه خداوند مانند آنچه را براى ايشان دعا كرده است به شماره هر مرد مؤمن و زن مؤمنه ‏اى كه از آغاز روزگار تا روز قيامت به دنيا آيد به او باز مى‏ گرداند. همانا بنده ‏اى باشد كه در روز قيامت دستور داده مى ‏شود او را به دوزخ برند و بدان ‏سو كشيده مى‏ شود، مردان مؤمن و زنان مؤمنه مى‏ گويند: پروردگارا اين است آن كه براى ما دعا مى‏ كرد شفاعت ما را درباره او بپذير، خداوند شفاعت آنان را مى ‏پذيرد و او نجات مى ‏يابد».[8] علىّ بن ابراهيم از پدرش حديث كرده كه گفته است: عبد اللّه بن جندب را در موقف (عرفات) ديدم، و من وقوفى بهتر از وقوف او مشاهده نكرده‏ ام، پيوسته دستهايش به سوى آسمان بلند و اشكهايش بر گونه‏ هايش روان بود، به‏ طورى‏ كه بر زمين مى‏ ريخت. همين كه مردم از آنجا برگشتند به او گفتم: اى ابا محمّد من وقوفى بهتر از وقوف تو نديدم، گفت: به خدا سوگند من جز براى برادران دينى خود دعايى نكردم، و اين بدان سبب بود كه ابو الحسن امام موسى بن جعفر علیه السلام به من فرمود: «هر كس براى برادر دينى خود در پشت سر او دعا كند از عرش به او ندا مى ‏شود كه براى تو صد هزار برابر است»؛ از اين رو خوش نداشتم صد هزار دعاى تضمين شده را به خاطر يك دعا كه نمى‏ دانم به اجابت مى ‏رسد يا نه ترك كنم.[9]

منبع: راه روشن؛ ترجمه المحجة البيضاء فى تهذيب الإحياء، ج‏2.

[1] . كافى، ج 2، ص 509.

[2] . عدّة الدّاعى، ص 128.

[3] . كافى، ج 2، ص 510؛ سنن ابو داود، ج 1، ص 352.

[4] . كافى،« دعوة المرء».

[5] . كافى، ج 2، ص 507 باب« الدعاء للاخوان بظهر الغيب» به ترتيب شماره 1.

[6] . كافى، ج 2، ص 507 باب« الدعاء للاخوان بظهر الغيب» به ترتيب شماره 4.

[7] . كافى، ج 2، ص 507 باب« الدعاء للاخوان بظهر الغيب» به ترتيب شماره 5.

[8] . كافى، ج 2، ص 507 باب« الدعاء للاخوان بظهر الغيب» به ترتيب شماره 1 و 4 و 2 و 5.

[9] . كافى، ج 2، ص 508، باب الدّعاء للاخوان بظهر الغيب.