دعای موسوم به حج در ماه رمضان

اعمال مشترکه ماه رمضان: قسم اول اعمال هر شب و روز ماه؛ و شيخ كلينى در كافى روايت كرده از ابو بصير كه حضرت صادق عليه السلام در ماه رمضان اين دعا را مى ‏خواند

اللَّهُمَّ إِنِّي بِكَ وَ مِنْكَ أَطْلُبُ حَاجَتِي‏

خدايا من بوسيله تو و از لطف تو حاجتم را مى طلبم

وَ مَنْ طَلَبَ حَاجَةً إِلَى النَّاسِ فَإِنِّي لاَ أَطْلُبُ حَاجَتِي إِلاَّ مِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ‏

و هر كس از خلقت حاجت مى‏ طلبد بطلبد من از غير تو حاجت نمى ‏طلبم تو يكتايى و شريك براى تو نيست

وَ أَسْأَلُكَ بِفَضْلِكَ وَ رِضْوَانِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ‏

و درخواست مى ‏كنم به فضل تو و خشنوديت كه درود فرستى بر محمد (ص) و اهل بيتش

وَ أَنْ تَجْعَلَ لِي فِي عَامِي هَذَا إِلَى بَيْتِكَ الْحَرَامِ سَبِيلاً حِجَّةً مَبْرُورَةً مُتَقَبَّلَةً

و مرا امسال از حاجيان بيت الحرامت قرار دهى كه حجشان نيكو و مقبول و پاكيزه

زَاكِيَةً خَالِصَةً لَكَ تَقَرُّ بِهَا عَيْنِي وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِي‏

و خالص براى توست كه به آن حج در قيامت ديده ‏ام روشن و درجه ‏ام رفيع گردد

وَ تَرْزُقَنِي أَنْ أَغُضَّ بَصَرِي وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِي وَ أَنْ أَكُفَّ بِهَا عَنْ جَمِيعِ مَحَارِمِكَ‏

و نيز روزيم گردان كه چشم از حرام بپوشم و عفت خود حفظ گردانم و از جميع آنچه حرام كرده ‏اى خود را نگاه دارم

حَتَّى لاَ يَكُونَ شَيْ‏ءٌ آثَرَ عِنْدِي مِنْ طَاعَتِكَ وَ خَشْيَتِكَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْكِ لِمَا كَرِهْتَ وَ نَهَيْتَ عَنْهُ‏

تا در عالم چيزى محبوب‏تر نزد من از طاعت و خشيت تو و عملى كه محبوب توست و ترك آنچه ممنوع و ناپسند توست نباشد

وَ اجْعَلْ ذَلِكَ فِي يُسْرٍ وَ يَسَارٍ وَ عَافِيَةٍ وَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَ‏

و اين كار را بر من سهل و آسان و راحت گردان و سهل عطا كن هر چه به من انعام فرمودى

وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِي قَتْلاً فِي سَبِيلِكَ تَحْتَ رَايَةِ نَبِيِّكَ مَعَ أَوْلِيَائِكَ‏

و از تو اى خدا درخواست مى ‏كنم كه وفات مرا كشته شدن در راه خود قرار دهى زير پرچم دين پيغمبرت با اولياء و دوستانت

وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تَقْتُلَ بِي أَعْدَاءَكَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِكَ‏

و باز از تو مى ‏طلبم كه به دست من دشمنانت را و دشمنان رسولت را به قتل رسانى

وَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُكْرِمَنِي بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ وَ لاَ تُهِنِّي بِكَرَامَةِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِيَائِكَ‏

و از تو مى ‏طلبم كه مرا گرامى كنى ‏به خوار كردن هر كه را از خلقت بخواهى و خوارم نگردانى به گرامى كردن احدى از اولياء و دوستانت

اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلاً حَسْبِيَ اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ‏

بارالها مرا با رسولت همراه ساز خدا مرا كفايت است هر چه خواست خداست نيكو است.

مؤلف گويد كه اين دعا موسوم به دعاى حج است سيد در اقبال از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده خواندن آن را در شب هاى ماه رمضان بعد از مغرب و كفعمى در بلد الامين گفته كه مستحب است خواندن آن در هر روز از ماه رمضان و در شب اول نيز و شيخ مفيد در مقنعه براى خصوص شب اول نقل كرده بعد از نماز مغرب‏

منبع : مفاتیح الجنان