دعای موسوم به حج در ماه رمضان

اعمال مشترکه ماه رمضان: قسم اول اعمال هر شب و روز ماه؛ و شیخ کلینى در کافى روایت کرده از ابو بصیر که حضرت صادق علیه السلام در ماه رمضان این دعا را مى ‏خواند

اللَّهُمَّ إِنِّی بِکَ وَ مِنْکَ أَطْلُبُ حَاجَتِی‏

خدایا من بوسیله تو و از لطف تو حاجتم را مى طلبم

وَ مَنْ طَلَبَ حَاجَهً إِلَى النَّاسِ فَإِنِّی لاَ أَطْلُبُ حَاجَتِی إِلاَّ مِنْکَ وَحْدَکَ لاَ شَرِیکَ لَکَ‏

و هر کس از خلقت حاجت مى‏ طلبد بطلبد من از غیر تو حاجت نمى ‏طلبم تو یکتایى و شریک براى تو نیست

وَ أَسْأَلُکَ بِفَضْلِکَ وَ رِضْوَانِکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ‏

و درخواست مى ‏کنم به فضل تو و خشنودیت که درود فرستى بر محمد (ص) و اهل بیتش

وَ أَنْ تَجْعَلَ لِی فِی عَامِی هَذَا إِلَى بَیْتِکَ الْحَرَامِ سَبِیلاً حِجَّهً مَبْرُورَهً مُتَقَبَّلَهً

و مرا امسال از حاجیان بیت الحرامت قرار دهى که حجشان نیکو و مقبول و پاکیزه

زَاکِیَهً خَالِصَهً لَکَ تَقَرُّ بِهَا عَیْنِی وَ تَرْفَعُ بِهَا دَرَجَتِی‏

و خالص براى توست که به آن حج در قیامت دیده ‏ام روشن و درجه ‏ام رفیع گردد

وَ تَرْزُقَنِی أَنْ أَغُضَّ بَصَرِی وَ أَنْ أَحْفَظَ فَرْجِی وَ أَنْ أَکُفَّ بِهَا عَنْ جَمِیعِ مَحَارِمِکَ‏

و نیز روزیم گردان که چشم از حرام بپوشم و عفت خود حفظ گردانم و از جمیع آنچه حرام کرده ‏اى خود را نگاه دارم

حَتَّى لاَ یَکُونَ شَیْ‏ءٌ آثَرَ عِنْدِی مِنْ طَاعَتِکَ وَ خَشْیَتِکَ وَ الْعَمَلِ بِمَا أَحْبَبْتَ وَ التَّرْکِ لِمَا کَرِهْتَ وَ نَهَیْتَ عَنْهُ‏

تا در عالم چیزى محبوب‏تر نزد من از طاعت و خشیت تو و عملى که محبوب توست و ترک آنچه ممنوع و ناپسند توست نباشد

وَ اجْعَلْ ذَلِکَ فِی یُسْرٍ وَ یَسَارٍ وَ عَافِیَهٍ وَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَیَ‏

و این کار را بر من سهل و آسان و راحت گردان و سهل عطا کن هر چه به من انعام فرمودى

وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَجْعَلَ وَفَاتِی قَتْلاً فِی سَبِیلِکَ تَحْتَ رَایَهِ نَبِیِّکَ مَعَ أَوْلِیَائِکَ‏

و از تو اى خدا درخواست مى ‏کنم که وفات مرا کشته شدن در راه خود قرار دهى زیر پرچم دین پیغمبرت با اولیاء و دوستانت

وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَقْتُلَ بِی أَعْدَاءَکَ وَ أَعْدَاءَ رَسُولِکَ‏

و باز از تو مى ‏طلبم که به دست من دشمنانت را و دشمنان رسولت را به قتل رسانى

وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُکْرِمَنِی بِهَوَانِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِکَ وَ لاَ تُهِنِّی بِکَرَامَهِ أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ‏

و از تو مى ‏طلبم که مرا گرامى کنى ‏به خوار کردن هر که را از خلقت بخواهى و خوارم نگردانى به گرامى کردن احدى از اولیاء و دوستانت

اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِی مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلاً حَسْبِیَ اللَّهُ مَا شَاءَ اللَّهُ‏

بارالها مرا با رسولت همراه ساز خدا مرا کفایت است هر چه خواست خداست نیکو است.

مؤلف گوید که این دعا موسوم به دعاى حج است سید در اقبال از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده خواندن آن را در شب هاى ماه رمضان بعد از مغرب و کفعمى در بلد الامین گفته که مستحب است خواندن آن در هر روز از ماه رمضان و در شب اول نیز و شیخ مفید در مقنعه براى خصوص شب اول نقل کرده بعد از نماز مغرب‏

منبع : مفاتیح الجنان