دعاى سى و ششم :دعاي آن حضرت به وقت شنيدن رعد

الدعاء السادس و الثلاثون

(وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا نَظَرَ إِلَى السَّحَابِ وَ الْبَرْقِ وَ سَمِعَ صَوْتَ الرَّعْدِ)

اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَيْنِ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِكَ، وَ هَذَيْنِ عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِكَ، يَبْتَدِرَانِ طَاعَتَكَ بِرَحْمَةٍ نَافِعَةٍ أَوْ نَقِمَةٍ ضَارَّةٍ، فَلَا تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السَّوْءِ، وَ لَا تُلْبِسْنَا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلَاءِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَ بَرَكَتَهَا، وَ اصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَ مَضَرَّتَهَا، وَ لَا تُصِبْنَا فِيهَا بِآفَةٍ، وَ لَا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً.

اللَّهُمَّ وَ إِنْ كُنْتَ بَعَثْتَهَا نَقِمَةً وَ أَرْسَلْتَهَا سَخْطَةً فَإِنَّا نَسْتَجِيرُكَ مِنْ غَضَبِكَ، وَ نَبْتَهِلُ إِلَيْكَ فِي سُؤَالِ عَفْوِكَ، فَمِلْ بِالْغَضَبِ إِلَى الْمُشْرِكِينَ، وَ أَدِرْ رَحَى نَقِمَتِكَ عَلَى الْمُلْحِدِينَ.

اللَّهُمَّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلَادِنَا بِسُقْيَاكَ، وَ أَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِكَ، وَ لَا تَشْغَلْنَا عَنْكَ بِغَيْرِكَ، وَ لَا تَقْطَعْ عَنْ كَافَّتِنَا مَادَّةَ بِرِّكَ، فَإِنَّ الْغَنِيَّ مَنْ أَغْنَيْتَ، وَ إِنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ مَا عِنْدَ أَحَدٍ دُونَكَ دِفَاعٌ، وَ لَا بِأَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِنَاعٌ، تَحْكُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ، وَ تَقْضِي بِمَا أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلَاءِ، وَ لَكَ الشُّكْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النَّعْمَاءِ، حَمْداً يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ، حَمْداً يَمْلَأُ أَرْضَهُ وَ سَمَاءَهُ.

إِنَّكَ الْمَنَّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ، الْوَهَّابُ لِعَظِيمِ النِّعَمِ، الْقَابِلُ يَسِيرَ الْحَمْدِ، الشَّاكِرُ قَلِيلَ الشُّكْرِ، الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، إِلَيْكَ الْمَصِيرُ.

نيايش سى و ششم

دعاى آن حضرت است به هنگامى كه به ابر و برق مى نگريست يا آواز رعد مى شنيد.

بار خدايا،اين دو،دو نشانه از نشانه هاى تو و دو كارگزار ازكارگزاران تواند،كه به فرمانبردارى تو مى شتابند،آنگاه كه بخواهى رحمت سودمند خود را فرستى يا عقوبت و عذاب زيانبار خويش را.

اى خداوند،به آن دو،باران عذاب بر ما مبار و جامه محنت و بلا بر مامپوشان.

بار خدايا،درود بفرست بر محمد و خاندانش و سود و بركت اين ابرها را بر ما بباران و آزار و زيانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتارمساز و برگ معيشت ما دچار بلا مگردان.

اى خداوند،اگر اين ابر برانگيخته اى كه ما را بدان عذاب كنى،يااز سر خشم و سخط فرستاده اى،از خشم و سخط تو به تو پناه مى آوريم و به درگاهت زارى مى كنيم مگر عفوت را به ما ارزانى دارى.

اى خداوند،خشم و سخط خويش بر سر مشركان بگمار و آسياب انتقامت را بر سر ملحدان به چرخش آر.

اى خداوند،باران بفرست و خشكى از زمينهاى تشنه ما ببر و به رزقى كه ما را ارزانى مى دارى وسوسه و اضطراب از دل ما بزداى و ما رااز خود به ديگرى مشغول مدار.

ماده فضل و كرم خويش از ما همگان منقطع مفرماى،كه غنى كسى است كه تواش غنى گردانيده باشى وتندرست كسى است كه تواش از بلا نگه دارى.

كس در برابر تو دفاع نتواند و كس در برابر سطوت تو پناهى نيابد .

بر هر كس به هر چه خواهى حكم كنى و بر هر كس به هر چه خواهى قضا رانى.

حمد باد تو را كه ما را از بلا در امان داشته اى.

سپاس تو را كه نعم خودبه ما عطا فرمودى .

حمدى كه حمد ديگر حمد گويان را واپس گذارد،حمدى كه زمين و آسمانها را بينبارد.

تويى كه انعامت،نعمتهاى بزرگ است.

تويى كه بخشايشت،بخششهاى سترگ است.

ستايشى اندك را پذيرنده اى و سپاسى ناچيزرا سپاسگوى.

احسان كننده اى،نيكى رساننده اى،صاحب نعمتى،هيچ خدايى جز تو نيست و سرانجام همگان به سوى توست.