دعاى بيست و دوم :دعاي آن حضرت در سختي و گرفتاري

الدعاء الثاني العشرون

(وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ عِنْدَ الشِّدَّةِ وَ الْجَهْدِ وَ تَعَسُّرِ الْأُمُورِ)

اللَّهُمَّ إِنَّكَ كَلَّفْتَنِي مِنْ نَفْسِي مَا أَنْتَ أَمْلَكُ بِهِ مِنِّي، وَ قُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيَّ أَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتِي، فَأَعْطِنِي مِنْ نَفْسِي مَا يُرْضِيكَ عَنِّي، وَ خُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي فِي عَافِيَةٍ.

اللَّهُمَّ لَا طَاقَةَ لِي بِالْجَهْدِ، وَ لَا صَبْرَ لِي عَلَى الْبَلَاءِ، وَ لَا قُوَّةَ لِي عَلَى الْفَقْرِ، فَلَا تَحْظُرْ عَلَيَّ رِزْقِي، وَ لَا تَكِلْنِي إِلَى خَلْقِكَ، بَلْ تَفَرَّدْ بِحَاجَتِي، وَ تَوَلَّ كِفَايَتِي.

وَ انْظُرْ إِلَيَّ وَ انْظُرْ لِي فِي جَمِيعِ أُمُورِي، فَإِنَّكَ إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى نَفْسِي عَجَزْتُ عَنْهَا وَ لَمْ أُقِمْ مَا فِيهِ مَصْلَحَتُهَا، وَ إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونِي، وَ إِنْ أَلْجَأْتَنِي إِلَى قَرَابَتِي حَرَمُونِي، وَ إِنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِيلًا نَكِداً، وَ مَنُّوا عَلَيَّ طَوِيلًا، وَ ذَمُّوا كَثِيراً.

فَبِفَضْلِكَ، اللَّهُمَّ، فَأَغْنِنِي، وَ بِعَظَمَتِكَ فَانْعَشْنِي، وَ بِسَعَتِكَ، فَابْسُطْ يَدِي، وَ بِمَا عِنْدَكَ فَاكْفِنِي.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ خَلِّصْنِي مِنَ الْحَسَدِ، وَ احْصُرْنِي عَنِ الذُّنُوبِ، وَ وَرِّعْنِي عَنِ الْمَحَارِمِ، وَ لَا تُجَرِّئْنِي عَلَى الْمَعَاصِي، وَ اجْعَلْ هَوَايَ عِنْدَكَ، وَ رِضَايَ فِيمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْكَ، وَ بَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي وَ فِيمَا خَوَّلْتَنِي وَ فِيمَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ، وَ اجْعَلْنِي فِي كُلِّ حَالَاتِي مَحْفُوظاً مَكْلُوءاً مَسْتُوراً مَمْنُوعاً مُعَاذاً مُجَاراً.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اقْضِ عَنِّي كُلَّ مَا أَلْزَمْتَنِيهِ وَ فَرَضْتَهُ عَلَيَّ لَكَ فِي وَجْهٍ مِنْ وُجُوهِ طَاعَتِكَ أَوْ لِخَلْقٍ مِنْ خَلْقِكَ وَ إِنْ ضَعُفَ عَنْ ذَلِكَ بَدَنِي، وَ وَهَنَتْ عَنْهُ قُوَّتِي، وَ لَمْ تَنَلْهُ مَقْدُرَتِي، وَ لَمْ يَسَعْهُ مَالِي وَ لَا ذَاتُ يَدِي، ذَكَرْتُهُ أَوْ نَسِيتُهُ.

هُوَ، يَا رَبِّ، مِمَّا قَدْ أَحْصَيْتَهُ عَلَيَّ وَ أَغْفَلْتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي، فَأَدِّهِ عَنِّي مِنْ جَزِيلِ عَطِيَّتِكَ وَ كَثِيرِ مَا عِنْدَكَ، فَإِنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ، حَتَّى لَا يَبْقَى عَلَيَّ شَيْ ءٌ مِنْهُ تُرِيدُ أَنْ تُقَاصَّنِي بِهِ مِنْ حَسَنَاتِي، أَوْ تُضَاعِفَ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِي يَوْمَ أَلْقَاكَ يَا رَبِّ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي الرَّغْبَةَ فِي الْعَمَلِ لَكَ لِآخِرَتِي حَتَّى أَعْرِفَ صِدْقَ ذَلِكَ مِنْ قَلْبِي، وَ حَتَّى يَكُونَ الْغَالِبُ عَلَيَّ الزُّهْدَ فِي دُنْيَايَ، وَ حَتَّى أَعْمَلَ الْحَسَنَاتِ شَوْقاً، وَ آمَنَ مِنَ السَّيِّئَاتِ فَرَقاً وَ خَوْفاً، وَ هَبْ لِي نُوراً أَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ، وَ أَهْتَدِي بِهِ فِي الظُّلُمَاتِ، وَ أَسْتَضِي ءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَ الشُّبُهَاتِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي خَوْفَ غَمِّ الْوَعِيدِ، وَ شَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى أَجِدَ لَذَّةَ مَا أَدْعُوكَ لَهُ، وَ كَأْبَةَ مَا أَسْتَجِيرُ بِكَ مِنْهُ اللَّهُمَّ قَدْ تَعْلَمُ مَا يُصْلِحُنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي فَكُنْ بِحَوَائِجِي حَفِيّاً.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْزُقْنِي الْحَقَّ عِنْدَ تَقْصِيرِي فِي الشُّكْرِ لَكَ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فِي الْيُسْرِ وَ الْعُسْرِ وَ الصِّحَّةِ وَ السَّقَمِ، حَتَّى أَتَعَرَّفَ مِنْ نَفْسِي رَوْحَ الرِّضَا وَ طُمَأْنِينَةَ النَّفْسِ مِنِّي بِمَا يَجِبُ لَكَ فِيمَا يَحْدُثُ فِي حَالِ الْخَوْفِ وَ الْأَمْنِ وَ الرِّضَا وَ السُّخْطِ وَ الضَّرِّ وَ النَّفْعِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي سَلَامَةَ الصَّدْرِ مِنَ الْحَسَدِ حَتَّى لَا أَحْسُدَ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ عَلَى شَيْ ءٍ مِنْ فَضْلِكَ، وَ حَتَّى لَا أَرَى نِعْمَةً مِنْ نِعَمِكَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ تَقْوَى أَوْ سَعَةٍ أَوْ رَخَاءٍ إِلَّا رَجَوْتُ لِنَفْسِي أَفْضَلَ ذَلِكَ بِكَ وَ مِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِنَ الْخَطَايَا، وَ الِاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فِي حَالِ الرِّضَا وَ الْغَضَبِ، حَتَّى أَكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا بِمَنْزِلَةٍ سَوَاءٍ، عَامِلًا بِطَاعَتِكَ، مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الْأَوْلِيَاءِ وَ الْأَعْدَاءِ، حَتَّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَ جَوْرِي، وَ يَيْأَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي وَ انْحِطَاطِ هَوَايَ وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً فِي الرَّخَاءِ دُعَاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَكَ فِي الدُّعَاءِ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.

نيايش بيست و دوم

دعاى آن حضرت است به هنگام سختى و مشقت و بسته شدن كارها.

بار خدايا،مرا در اصلاح خويش به كارى فرمان داده اى كه خود به گزاردن آن تواناتر از من هستى و قدرت تو بر آن و بر من از قدرت من بيش است.

پس مرا به كارى بر انگيز كه تو را از من خشنود مى گرداند و خشنودى خود از من بخواه،بدان هنگام كه از عافيت بر خوردار باشم.

بار خدايا،مرا طاقت رنج نيست و مرا ياراى شكيبايى در بلا نيست و مرا توان درويشى نيست .

پس روزى من از من دريغ مدار و مرا به ديگر آفريدگانت وامگذار و تو خود نياز من برآر و تو خود كفاف من بر عهده دار.

بار خدايا،در من بنگر و همه كارهاى من زير نظر دار،كه اگر مرا به خود واگذارى،از گزاردن هر كار ناتوانم و زمام مصلحت خويش از كف بدهم.

و اگر كار من به آفريدگان خود واگذارى،بر من روى ترش كنند و اگر مرا به پناه خويشاوندانم فرستى،محرومم دارند و اگر دهند،اندك دهند و بى مقدار و بسى بر من منت نهند و مرا مذمت كنند.

بار خدايا،به فضل خود توانگرم گردان و به عظمت خود مرتبتى بزرگم ده و به توانگرى خود گشاده دستى ام عطا كن و از هر چه تو راست به من بخش تا بى نياز گردم.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا از حسد برهان و از گناهان در امان دار و از حرامها پرهيز ده و مرا بر ارتكاب معاصى گستاخ مفرماى و ميل و خواهشم را به ساحت خود معطوف دار و چنان كن كه به هر چه از تو مى رسد خرسند باشم.

اى خداوند،در هر چه مرا روزى كرده اى و در هر چه بخشيده اى و در هر چه نعمت كه ارزانى ام داشته اى بركت ده و چنان كن كه در هر حالت كه هستم،در حفظ تو باشم و در حراست تو باشم و مستور از چشم بدخواهان باشم و دور از تطاول دشمنان باشم و در پناه تو باشم و در زينهار تو باشم.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا توفيق اداى آن ده كه مرا بر آن ملزم ساخته اى و در راه طاعت خويش يا خدمت به خلق بر عهده من گذاشته اى،هر چند تنم از گزاردن آن ناتوان باشد و نيرويم به سستى گرايد و توانم بدان پايه نرسد و مال و دارايى ام از آن قاصر آيد، خواه به يادش داشته باشم يا از يادش برده باشم.

اى پروردگار من،آن وظيفه اى است كه تو بر من مقرر داشته اى و من از آن غفلت ورزيده ام .

آن را تو خود،از جانب من،از عطاى جزيلت و نعمت كثيرت ادا فرما،كه تو بس توانگر و بخشنده اى،آن سان كه چيزى از آن بر ذمه من نماند تا موجب آن شود كه از حسنات من بكاهى يا در روز ديدار بر سيئات من بيفزايى.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و روزى من چنان قرار ده كه شوق عمل در راه تو توشه روز باز پسينم باشد،آن سان كه صدق آن در دل خود نيك احساس كنم و آن سان كه دل بر كندن از دنيا بر رغبت من غالب آيد و با اشتياق تمام به انجام حسنات پردازم و از روى بيم و هراس از سيئات در امان مانم.

بار خدايا،بر من فروغى تابناك افكن كه در پرتو آن در ميان مردم راه بسپرم و در تاريكيها راه خود بيابم و در روشنايى آن از دام هر شك و شبهه برهم.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و وحشت از اندوه عذاب و شوق ثواب موعود را بر من ارزانى دار،تا لذت چيزى را كه تو را براى حصول آن مى خوانم و اندوه چيزى را كه از وصول آن به تو پناه مى برم،دريابم.

بار خدايا،تو مى دانى كه دنيا و آخرت مرا چه چيز به صلاح مى آورد، پس به مهربانى حوايج من بر آور.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و بدان هنگام كه در سپاسگزارى در برابر نعمتهاى تو كه در آسودگى و سختى و تندرستى و بيمارى به من عطا كرده اى قصور ورزم،تو حقيقت را روزى من ساز تا در حالت بيم و آسودگى و خشنودى و خشم و زيان و سود،روحانيت خشنودى و آرامش جان خود را در انجام وظايفم نسبت به تو نيك احساس كنم.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و سينه مرا از حسد خالى گردان،آن سان كه بر هيچ يك از بندگان تو كه در حق آنان احسان كرده اى رشك نبرم،و تا به جايى رسم كه چون بنگرم كه به يكى از بندگانت در دين و دنيا و تندرستى و پرهيزگارى و توانگرى و آسودگى نعمتى داده اى،من نيز براى خود از تو آرزوى برتر از آن كنم،اى خداى يكتاى بى همتا.

بار خدايا،بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا در اين جهان و آن جهان،چه خشنود باشم چه خشمگين،از خطاها دور دار و از لغزشها بر كنار،آن سان كه در برابر آنچه موجب خشنودى يا خشم است بر يك حال باشم و در كار فرمانبردارى تو باشم و در حق دوستان و دشمنان تو رضايت تو را بر خشنودى و خشم خود ترجيح دهم،تا دشمن من از جور من در امان ماند و دوست من از توجه و هواى نفسم نوميد گردد.

بار خدايا،مرا از كسانى قرار ده كه تو را از روى اخلاص مى خوانند به هنگام آسودگى،آن سان كه درماندگانت از روى اخلاص مى خوانند به هنگام درماندگى.

انك حميد مجيد.