خانواده شیعی

اخلاق معاشرت(2)
«زيارت» برادران دينى رفتن و «ديدار مؤمنان»، مورد سفارش اولياء دين است؛ كه هم رابطه‏ هاى درونى آحاد امّت را استوارتر مى‏ سازد، هم محبّتها را مى‏ افزايد و هم كدورتها را مى‏ زدايد و هم خدا و رسول را خوشحال مى‏ سازد. ديد و بازديد آنچه روحيه‏ ها را شاداب و زندگيها را باصفا مى‏ سازد، «ديدار» است. چه ديدا…
اخلاق معاشرت(3)
سوغات و عيادت چه خوب است كه ديدارها، همراه با تحفه و هديه اى باشد، تا لذّت بخش تر و مودّت آميزتر گردد. اصل هديه، جلب محبّت و مودّت مى كند، اگر در ديدارهاى پس از مسافرت و زيارت باشد، چه بهتر و بيشتر! از مولايمان على(ع) است: «الهديّة تجلبُ المَحبّةَ»(1) هديه، دوستى مى آورد. اين كار، هم بازگشت از سف…
اخلاق معاشرت (4)
سلام و مصافحه پيوندهاى اجتماعى، نيازمند «تحكيم» است. استوارسازى اين رشته ها با كلّى گويى به دست نمى آيد. بايد نمونه هاى عملى و مصداقهاى خاصّ و روشن ارائه شود، تا مرزهاى دوستى و پيوندهاى عاطفى استوارتر گردد و پايدار بماند. «سلام» و دست دادن يكى از اين امور است. سلام، چراغ سبز آشنايى است. وقتى دو نفر …
اخلاق معاشرت (5)
انس با مردم مقدمه سخن درباره اخلاق اجتماعى بود. در شماره هاى پيشين از مردم دارى و انس با مردم سخن گفتيم و اينكه لازم است يك مبلّغ و داعى الى الله نسبت به مردم انس داشته باشد. همچنين نمودهايى از مردم دارى بيان شد. در اين شماره به يكى ديگر از نمودهاى مردم دارى، يعنى «محبت» مى پردازيم. تعريف محبت…
اخلاق معاشرت (6)
كارگشايى در روابط اجتماعى، كسانى بر دلها حكومت مى‏ كنند كه دلشان را خانه مهر و محبت مردم كرده باشند. برعكس، آنان كه «خود» را بيش از همه مى‏ پسندند و «خود» را بيش از ديگران دوست دارند و آسايش و راحتى خود را بر ديگران ترجيح مى‏دهند، نه نزد خدا و رسول اعتبارى دارند، نه در دل و جان مردم، جايى و موقعيّتى! ... گ…
اخلاق معاشرت(7)
مردم‏ دارى يكى از ضرورتهاى اخلاق مسلمانى و معاشرت مكتبى، «مردم‏ دارى» است، يعنى با مردم بودن، براى مردم بودن، در خدمت ديگران بودن، شريك درد و رنج و راحت و غم ديگران بودن. همراهى و همدردى و همگامى و همخونى با ديگران و هر نام ديگرى كه بتوانى بر آن بگذارى، ليكن واقعيت، همه يكى است، يعنى خود را خدمتگزار و غمخوار ديگران ديدن…
اخلاق معاشرت (9)
مهمانى و ضيافت از برجسته‏ ترين خصلت هاى نيكمردان و آزادگان، كرم و سخاوت است. و همين آزادگى از تعلّقات و خوى بذل و بخشش است كه ديگران را اسير محبّت و احسان مى‏ كند. «ضيافت» و داشتن دستى باز و سفره‏اى گشوده و عطايى پيوسته و مهمان‏دارى و مهمان‏ نوازى، از نشانه‏ ها و جلوه‏ هاى اين روحيّه فتوّت و جوانمردى است. …
اخلاق معاشرت(10)
آداب مهمانى ضيافت و مهمانى دو طرف دارد: يكى مهمان مى‏ شود، ديگرى ميزبان است. يكى بر سر سفره ديگرى مى‏ نشيند و طعام مى‏ خورد، ديگرى سفره مى ‏گسترد و اطعام مى‏ كند. لذت يكى در غذا خوردن است، و ديگرى در طعام دادن. در بخش گذشته، اصل مهمانى و ضيافت و مواردى را كه در اسلام، توصيه به مهمانى دادن شده است، …