سبک زندگی شیعی

تربیت در سیره و سخن امام مجتبی(علیه السلام)
آغاز سخن برای ساختن جامعه ای نمونه و تربیت انسان های کامل و سالم، اصول و روش هایی لازم است که انسان در سایه آن ها بتواند به دور از هر گونه انحراف مسیر سعادت را بپیماید. ارائه کامل ترین و سالم ترین روش های اطمینان بخش تربیتی، انسان را به سعادت حقیقی و زندگی جاودانه و رضای پروردگار متعال نزدیک می کند. این شیوه …
حسن خُلق امام حسن(علیه السلام)
حسن خلق امام حسن(ع)  کتاب: زندگانى امام حسن مجتبى، ص ۳۴۸ نویسنده: سیدهاشم رسولى محلاتى همان‏گونه که در روایت خواندید، منظور از مکارم اخلاق آن اعمالى است که از نظر اخلاقى فوق ‏العادگى داشته باشد، چون برخى از کارها و اخلاقیات انسان است که به طور عادى براى عموم مردم عادى است مثل آنکه کسى به شما نیکى و احسان…
سيره عملى امام باقر عليه السلام
سبک زندگی در آئینه رفتاری امام پنجم شیعیان این مقاله سیره عملی حضرت امام محمد باقر علیه السلام در زمینه های مانند :عبادت؛مهابت و شجاعت؛رفتار با یاران و اصحاب ؛آراستگی ظاهری ؛تغذیه؛ آداب مهمانی ؛کسب و کار؛سخاوت می پردازد. سیره ؛ رفتار ؛ الگوی اخلاقی ؛تربیتی ؛امام محمد باقر علیه السلام ؛امام پنجم شیعیا…
اخلاق معاشرت(14)
ادب از قيمتى ‏ترين سرمايه ‏ها و ميراثهاى حيات آدمى «ادب» است، حتى بالاتر از ثروت و سرمايه است (ادب مرد، به ز دولت اوست). در برخوردها چيزى به زيبايى و جذابيت ادب نمى ‏رسد. بايد آن را آموخت، به كار بست تا روابطى سالم و احترام ‏آميز و پايدار ميان افراد، حاكم شود. اما همين واژه متداول و مشهور، گاهى تعريفى ناشناخته و…
اخلاق معاشرت (13)
مزاحمت تعجب نكنيد اگر به جاى طرح يك موضوع ارزشى و مثبت، از يك رفتار منفى و ضد ارزش به نام «مزاحمت» بحث مى كنيم؛ چرا كه توجه به نقاط ضعف اخلاقى و پرهيز از آنها نيز، به اندازه همان نقاط قوت و فضايل، كارساز است. در معاشرتها، هيچ عاملى به اندازه خدمت و يارى، جلب كننده دلها و محبتها نيست. هيچ عاملى هم به انداز…
اخلاق معاشرت (12)
اذن و اجازه نهاد «خانواده»، از مقدس ترين نهادهاست. سلامت و استوارى آن نيز، مورد توجه اسلام است. نوع برخوردها نسبت به تحكيم رشته‏ هاى اين نهاد، يا گسستن پيوندها و آفت‏ خيز كردن آن مؤثر است. اشاره داشتيم كه خانواده و خانه، حد و حريمى دارد كه بايد رعايت شود و مورد تعدّى و «مرزشكنى» قرار نگيرد. تهاجم و…
اخلاق معاشرت(10)
آداب مهمانى ضيافت و مهمانى دو طرف دارد: يكى مهمان مى‏ شود، ديگرى ميزبان است. يكى بر سر سفره ديگرى مى‏ نشيند و طعام مى‏ خورد، ديگرى سفره مى ‏گسترد و اطعام مى‏ كند. لذت يكى در غذا خوردن است، و ديگرى در طعام دادن. در بخش گذشته، اصل مهمانى و ضيافت و مواردى را كه در اسلام، توصيه به مهمانى دادن شده است، …
اخلاق معاشرت (9)
مهمانى و ضيافت از برجسته‏ ترين خصلت هاى نيكمردان و آزادگان، كرم و سخاوت است. و همين آزادگى از تعلّقات و خوى بذل و بخشش است كه ديگران را اسير محبّت و احسان مى‏ كند. «ضيافت» و داشتن دستى باز و سفره‏اى گشوده و عطايى پيوسته و مهمان‏دارى و مهمان‏ نوازى، از نشانه‏ ها و جلوه‏ هاى اين روحيّه فتوّت و جوانمردى است. …
اخلاق معاشرت(7)
مردم‏ دارى يكى از ضرورتهاى اخلاق مسلمانى و معاشرت مكتبى، «مردم‏ دارى» است، يعنى با مردم بودن، براى مردم بودن، در خدمت ديگران بودن، شريك درد و رنج و راحت و غم ديگران بودن. همراهى و همدردى و همگامى و همخونى با ديگران و هر نام ديگرى كه بتوانى بر آن بگذارى، ليكن واقعيت، همه يكى است، يعنى خود را خدمتگزار و غمخوار ديگران ديدن…
اخلاق معاشرت (6)
كارگشايى در روابط اجتماعى، كسانى بر دلها حكومت مى‏ كنند كه دلشان را خانه مهر و محبت مردم كرده باشند. برعكس، آنان كه «خود» را بيش از همه مى‏ پسندند و «خود» را بيش از ديگران دوست دارند و آسايش و راحتى خود را بر ديگران ترجيح مى‏دهند، نه نزد خدا و رسول اعتبارى دارند، نه در دل و جان مردم، جايى و موقعيّتى! ... گ…
اخلاق معاشرت (5)
انس با مردم مقدمه سخن درباره اخلاق اجتماعى بود. در شماره هاى پيشين از مردم دارى و انس با مردم سخن گفتيم و اينكه لازم است يك مبلّغ و داعى الى الله نسبت به مردم انس داشته باشد. همچنين نمودهايى از مردم دارى بيان شد. در اين شماره به يكى ديگر از نمودهاى مردم دارى، يعنى «محبت» مى پردازيم. تعريف محبت…
اخلاق معاشرت (4)
سلام و مصافحه پيوندهاى اجتماعى، نيازمند «تحكيم» است. استوارسازى اين رشته ها با كلّى گويى به دست نمى آيد. بايد نمونه هاى عملى و مصداقهاى خاصّ و روشن ارائه شود، تا مرزهاى دوستى و پيوندهاى عاطفى استوارتر گردد و پايدار بماند. «سلام» و دست دادن يكى از اين امور است. سلام، چراغ سبز آشنايى است. وقتى دو نفر …
اخلاق معاشرت(3)
سوغات و عيادت چه خوب است كه ديدارها، همراه با تحفه و هديه اى باشد، تا لذّت بخش تر و مودّت آميزتر گردد. اصل هديه، جلب محبّت و مودّت مى كند، اگر در ديدارهاى پس از مسافرت و زيارت باشد، چه بهتر و بيشتر! از مولايمان على(ع) است: «الهديّة تجلبُ المَحبّةَ»(1) هديه، دوستى مى آورد. اين كار، هم بازگشت از سف…
اخلاق معاشرت(2)
«زيارت» برادران دينى رفتن و «ديدار مؤمنان»، مورد سفارش اولياء دين است؛ كه هم رابطه‏ هاى درونى آحاد امّت را استوارتر مى‏ سازد، هم محبّتها را مى‏ افزايد و هم كدورتها را مى‏ زدايد و هم خدا و رسول را خوشحال مى‏ سازد. ديد و بازديد آنچه روحيه‏ ها را شاداب و زندگيها را باصفا مى‏ سازد، «ديدار» است. چه ديدا…
اخلاق معاشرت (1)
هر مؤمنى كه برادر مؤمنش را در بيمارى‏ اش عيادت كند، اگر صبح باشد هفتاد هزار ملك او را تشييع (بدرقه و همراهى) كنند و چون نزد او بنشيند رحمت [خدا] او را فرا گيرد و تا شب براى او استغفار كنند، و اگر شب باشد همين اجر تا صبح براى او خواهد بود . عيادت مريض اسلام دينى است اجتماعى كه افراد بشر را به اجتماع…