داستان حضرت عيسي علیه السلام

تمام مسلمانان معتقدند که حضرت عیسی مسیح(علیه السلام)  زنده است و در آخر الزمان ظهور خواهد نمود و حتی مسیحیان که خود شان را پیرو دین حضرت مسیح می دانند با یک تفاوت خاصی به این مطلب اعتقاد دارند.

از دید قرآن کریم عیسی ـ علیه السلام ـ یکی از پیامبران بزرگ صاحب شریعت است.[1] که خداوند وی را بر بسیاری از پیامبران دیگر برتری بخشید.[2] و آیات و نشانه های روشن و معجزات بسیاری را توسّط او نمایان نموده است[3] او روح الله[4] و کلمة الله[5] و مؤید به روح القدس است[6] حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ دارای خلقتی استثنایی و معجزه آسا است[7] و مانند حضرت آدم با ارادۀ خاص خداوند، بدون پدر متولّد شده است.[8] وی قبل از هر چیز خود را عبد و بندۀ خدایی می داند که او را پیامبر و وجودش را (مبارک) قرار داد.[9] برای او انجیل را آورده که مایه نور و هدایت است.[10] آن چه از بررسی کتاب های تاریخ بدست می آید، این است که عیسی بن مریم ـ علیه السلام ـ حدود شصت سال در زمین در میان بنی اسرائیل زندگی کرد.[11] سرانجام هنگامی که توطئه ها برای قتل او شدّت گرفت، خداوند او را از شر دشمنان نجات داد و به سوی خود بالا برد، و بدین ترتیب عروج عیسی ـ علیه السلام ـ آغاز شد.[12] هم اکنون سؤال این است که آیا حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ زنده است؟ چه موقع ظهور می کند؟

برای روشن شدن پاسخ توجه به مطالب زیر لازم است: یکی از موضوعات مورد اختلاف میان قرآن و کتاب مقدس مسیحیان، داستان به صلیب کشیده شدن حضرت عیسی مسیح است، هر چهار انجیل چگونگی دست گیری، محاکمه و به صلیب کشیده شدن حضرت عیسی را با تفاوت هایی جزئی نقل و گزارش کرده اند، بر اساس گزارش انجیل ها، که مسیحیان به آن عقیده دارند، حضرت عیسی به صلیب کشیده و دفن شد ولی پس از سه روز، زنده گردید و به آسمان رفت و نزد خداوند جای گرفت.[13]

قرآن نیز این ماجرا را گزارش می دهد، و بر اساس آن مسیح هم اکنون زنده است و در نزد خدا جای دارد با این تفاوت که ظاهر قرآن دلالت بر این دارد که حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ مصلوب نشد و او را نکشتند، بلکه این امر بر دشمنان او مشتبه شد و حضرت مستقیماً به آسمان برده شد. قرآن در مورد بنی اسرائیل می گوید: و به خاطر قولشان که: (ما) مسیح عیسی بن مریم، پیامبر خدا را کشتیم، در حالی که نه او را کشتند و نه به صلیب کشیدند، لکن امر بر آن ها مشتبه شد و محققاً کسانی که در مورد قتل او اختلاف کردند، از آن در شک هستند و علم به آن ندارند و تنها از گمان پیروی می کنند و قطعاً او را نکشتند، بلکه خداوند او را به سوی خود بالا برد، و خداوند توانا و حکیم است، هیچ کس از اهل کتاب نیست مگر این که قبل از مردن به عیسی ایمان می آورند، او در روز قیامت علیه آنان گواه خواهد بود.[14]

آنچه از ظاهر آیۀ 159 سور نساء (وَإِن مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ…) بدست می آید این است که عیسی ـ علیه السلام ـ نزد خداوند زنده است و نخواهد مرد، تا آن که همۀ اهل کتاب به وی ایمان بیاورند.[15]

از تعبیر (تا آن که همۀ اهل کتاب به او ایمان بیاورند) به خوبی استفاده می شود که عیسی ـ علیه السلام ـ روزی از آسمان فرود آمده و مجدداً در میان مردم حضور خواهد یافت و همۀ اهل کتاب به او ایمان خواهند آورد.

حال این سؤال مطرح می شودکه آن حضرت چه وقت از آسمان فرود آمده و مجدداً در میان مردم ظاهر می شود؟

برای پاسخ این سؤال ناچاریم به درب خانۀ پیامبر و اهل بیت ـ عليه السلام ـ و پاسخ را از زبان آن ها بشنویم:

امام صادق ـ علیه السلام ـ می گوید رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: …. مهدی از ذریّۀ من است، هنگامی که خروج کند (ظهور کند) عیسی بن مریم برای یاری و نصرت او از آسمان به زمین می آید، او را جلو انداخته و پشت سر او نماز می خواند.[16]

امام باقر ـ علیه السلام ـ فرمود: همانا عیسی ـ علیه السلام ـ پیش از روز قیامت به دنیا فرود می آید، از اهل ملّت یهود و نصارا کسی باقی نمی ماند مگر این که پیش از مردنش به او ایمان می آورد و او پشت سر مهدی نماز مي خواند.[17]

امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمود: حضرت قائم به بیت المقدس بر می گردد و برای مردم در نماز، امامت می کند، و چون روز جمعه نماز اقامه گردد، عیسی همراه هفتاد هزار فرشته نزول کند و او عمامه بر سر دارد و شمشیر آویخته، بر اسب سوار و حربه ای در دست دارد و چون به زمین نزول کند منادی فریاد بر کشد، ای گروه های مسلمانان، حق آمد و باطل از میان رفت.[18]

رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: عیسی بر گردنه کوهی به نام افیق نزول می کند و به بیت المقدس می آید در حالی که مردم آماده برای نماز صبح باشند، امام یعنی حضرت مهدی ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ عقب می رود، عیسی او را به جلو می برد و در پشت سرش به آیین شریعت محمّد ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ نماز می خواند و می گوید: بر شما اهل بیت هیچ کس مقدم نمی شود.[19]

مشهور این است که عیسی علیه السلام اوّل در قدس فرود می آید سپس به شام و جاهای دیگر می رود و مسلمان ها و او با یهود و روم و دجّال می جنگند، وی چهل سال در روی زمین باقی می ماند، پس خداوند جان او را می گیرد، و مسلمان ها او را دفن می کنند و در روایتی از اهل بیت وارد شده است که امام مهدی ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ در ملاء عام و در پیش چشمان مردم، برای مراسم دفن او، قیام می کنند….، و او را با پارچه ای از بافته های مادرش مریم کفن نموده، و در قدس در کنار قبر مادرش دفن می کند.[20]

در نتیجه از ظاهر آیه 159 سور نساء استفاده می شود که حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ در حال حاضر نزد خدا زنده است و روزی مجدّداً به زمین باز خواهد گشت، و روایات به صراحت دلالت دارند که زمان بازگشت و ظهور آن حضرت بعد از ظهور امام دوازدهم مهدی موعود ـ عج الله تعالي فرجه الشريف ـ خواهد بود.

پی نوشت ها:

عظیم 1362

[1] . شوری، 13.

[2] . بقره، 253.

[3] . آل عمران، 49.

[4] . نساء، 171.

[5] . آل عمران، 45.

[6] . بقره، 253.

[7] . مریم، 15ـ 35.

[8] . آل عمران، 59.

[9] . مریم، 30ـ 31.

[10] . مائده، 46.

[11] . علامه طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمّد باقر موسوی همدانی، 3/307، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1376ش.

[12] . آل عمران، 55.

[13] . ادیب آل علی، سید محمّد، مسیحیت، ص 33، مرکز مدیریت حوزه ی علمیه قم، 1385، به نقل از انجیل مرقس، باب 14و 15، انجیل متی، باب 26 و 27، انجیل لوقا، باب 22 و 23، انجیل یوحنا، باب 18و 19.

[14] . نساء، 157 تا 159.

[15] . علامه طباطبایی، سید محمّد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، 3/325، پیشین.

[16] . صدوق محمّد، امالی، ترجم کریم فیضی، ص 344، مجلس 39، ح4، وحدت بخش، 1384ش.

[17] . یزدی حائری، علي، الزام الناصب فی اثبات الحج الغایب، 1/53.

[18] . اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفة الائمة، 3/269، مکتبة بنی هاشمي، تبریز، 1381هـ ق.

[19] . احسان بخش رشتی، صادق، آثار الصادقین، 26/544، روابط عموم ستاد برگزاری نماز جمعه گیلان، 1371.

[20] . الکورانی العاملی، علی، عصر ظهور، ص 307، دارالهدی، 1383ش.