خِيمه گاه

 در منطقه نبرد، خيمه ‏ها و چادرهايى براى سكونت خاندان امام حسين عليه السلام و يارانش بر پا شده بود. مكان استقرار خيمه ‏ها حدود سيصد متر، با ميدان جنگ فاصله داشت.

 امروزه، در جنوب غربى حرم مطهر و 250 مترى صحن، مكانى را به مساحت دو هزار متر مربع ديوار كشى كرده‏اند و در وسط آن ساختمانى شبيه خيمه ‏اى‏ بزرگ ساخته ‏اند كه چهار صد متر مربع مساحت دارد.
 وسط ساختمان، سمت قبله، جايگاه امام سجاد عليه السلام و محل عبادت آن حضرت است. در قسمت ورودى، در بزرگى است كه با چند پله به سطح خيمه ‏گاه مى ‏رسد. بعد از در ورودى، سمت راست و چپ شانزده فرورفتگى قوسى شكل همانند كجاوه در دو طرف با آجر ساخته ‏اند كه نشان از شانزده كجاوه ‏اى است كه خانواده ‏هاى شهيدان كربلا را از آن جا به سوى كوفه بردند. در قسمت پايانى و سمت راست ساختمان، كه حدود 5/ 1 متر گودتر است، غرفه ‏اى حدود بيست متر قرار دارد كه محل عبادت اهل بيت بود. بر سر در و آستان ورودى خيمه‏ گاه شعرهايى از سيد حسين علوى كربلايى روى سنگ مرمر نقش بسته است.[1]در زير خيمه‏ گاه چاهى است كه به چاه حضرت عباس عليه السلام مشهور است و مردم از آب آن مى‏نوشند و صورت خود را مى‏شويند.[2]
 برخى مكان اصلى قتل‏گاه را در نزديكى مستشفى حسين (بيمارستان امام حسين عليه السلام) مى ‏دانند.[3]اين نظر بر اساس شواهد صحيح‏تر است، زيرا تا قبل از قرن چهاردهم كسانى كه خيمه‏ گاه را ديده‏اند آن را در جايى كه اكنون بيمارستان امام حسين عليه السلام است ذكر كرده ‏اند.[4]قبر احمد بن محمد معروف به بن فهد حلى، از فقيهان بزرگ اماميه در (757- 841 ق) در بقعه ‏اى جداگانه در جنوب خيمه‏ گاه قرار دارد.[5]

[1]. آل طعمه، تراث كربلا، 111- 112.
[2]. اديب الملك، همان، 157.
[3]. مدرسى، همان، 335؛ آل طعمه، همان، 88
[4]. آل طعمه، همان جا.
[5]. اديب الملك، همان، 157.