خانواده شیعی » ازدواج » آیین ازدواج »

خانه‌های مجردی بستر رفتارهای غیر‌اخلاقی

بخشی ازجوانان کشور ما زندگی مجردی دارند. این مساله متاسفانه در کلانشهرها نمود بیشتری داشته و هشداری برای خانواد‌ه‌ها محسوب می‌شود. واقعیت این‌ است که خانواده‌ها خواسته و ناخواسته زمینه را برای زندگی مجردی فرزندانشان فراهم کرده و در برابر این دگرگونی و تمایلات جوانان سکوت می‌کنند.

البته همه خانه‌های مجردی، کثیف و بی‌نظم نیست و برخلاف تصور عمده کسانی که تا عبارت «خانه مجردی» به گوششان می‌خورد، ابرو در هم می‌کشند، تعداد کمی از خانه‌های مجردی، ساکنانی زندگی می‌کنند که زیر سقف آن دست به کارهای خلاف قانون می‌زنند. جرم انگاری تجرد و هراس جامعه از در اختیار قرار دادن امکان سکونت به افراد مجرد می‌تواند بیش از پیشگیری از وقوع جرم خود عامل سوق یافتن افراد به ویژه جوانان به سمت اعمال مجرمانه در اثر نوعی سرخوردگی اجتماعی باشد.

در شرایطی که وضعیت اجتماعی به گونه‌ای پیش می‌رود که آمار افراد مجرد جامعه مدام در حال افزایش است، عواملی همچون تورم فزاینده، بیکاری، افزایش آمار طلاق، تغییر شیوه‌های زیست و… موجب تشدید این روند شده‌اند؛ در چند مدت گذشته بحث جمع‌آوری خانه‌های مجردی موجی از نگرانی را در میان شهروندانی که ناچارند به این طریق زندگی کنند برانگیخته است. به هر حال یکی دانشجوست و می‌خواهد درس بخواند، دیگری از همسرش جدا شده و حوصله کسی را ندارد، یکی برای کار از شهرستان به تهران آمده، یکی دیگر به‌دلیل بالا رفتن سن‌ ازدواج و اختلاف نظر با خانواده‌ و هزار و یک دلیل دیگر، خانواده‌ را مجاب می‌کند تا به اسم حس استقلال‌طلبی یا تمرین زندگی، با گرفتن خانه مجردی موافقت کنند. این کالای وارداتی که از نظر بعضی کارشناسان تکرار اشتباهات فرهنگ غرب است مدتی است که بین خانواده‌های ایرانی ریشه دوانده و نگرانی‌هایی را ایجاد کرده است.

وقت آن فرا رسیده که مسئولان با نگاهی دقیق تر و کارشناسانه تر و با کمک خواستن از جامعه شناسان، به بررسی دوباره بعضی از سیاست گذاری های اقتصادی مثل انبوه سازی خانه های ۵۰ متری بدون توجه به عوارض اجتماعی آن بپردازند.

۷۰ درصد دخترانی که خانه های مجرد دارند هرگز ازدواج نمی کنند

حدود ۷۰ درصد دخترانی که زندگی مجردی دارند هرگز ازدواج نخواهند کرد. بر اساس گزارش ها ۳۰ درصد از دختران در پنج استان بزرگ در خانه های مجردی زندگی می کنند.

اصولا دخترانی که درخانه های مجرد زندگی می کنند، امکان ازدواج برای آنها به مراتب سخت تراست چرا که اصولا پسرانی که قصد ازدواج با اینگونه دخترها دارند شاید کمی محتاط تر باشند و یا اینکه اصلا ازدواج نکنند. یکی از دلایل عمده شیوع زندگی های مجردی را خانه های کوچک است. سال هاست تبلیغ هایی که صورت می گیرد روی ساختن خانه های کوچک است و تمام خانه های مهر و سایر ساختمان هایی که توسط دولت و نهادهای دولتی ساخته می شود ۶۰ – ۵۰ متری هستند. شهرداری نیز به ساختمان هایی که زیر ۶۰ – ۵۰ متر ساخته شوند مالیات های کمتری اختصاص می داد. از این رو می توان نقش سیاست و برنامه ریزی دولتی را در زندگی مردم در خانه های کوچک مشاهده کرد. به نظر می رسد وقت آن فرا رسیده که مسئولان با نگاهی دقیق تر و کارشناسانه تر و با کمک خواستن از جامعه شناسان، به بررسی دوباره بعضی از سیاست گذاری های اقتصادی مثل انبوه سازی خانه های ۵۰ متری بدون توجه به عوارض اجتماعی آن بپردازند. به راستی یک خانواده ۶ یا ۵ نفره چگونه می تواند در یک فضای ۵۰ متری زندگی کند؟

انواع خانه های مجردی

خانه های مجردی، نوعی از منازل و سکونتگاهها هستند که خانواده های یک نفره و یا شبهه خانواده ها در قالب دوستان، همکلاسی ها و همکاران دو یا سه نفره یا بیشتر در آنها به زندگی مشغول هستند. از نگاه رفتار اجتماعی خانه های مجردی را می توان به چند گروه تقسیم کرد:

اول: خانه های دانشجویی (یعنی به خاطر کمبود خوابگاهها، مخصوصا در شهرستانها اکثریت دانشجویان مجبور به اقامت در خانه های بیرون از محوطه دانشگاه ها هستند و در این صورت است که با دوستان خود منزل اجاره می کنند و ضمن تحصیل به زندگی مشغول هستند. در صورتی که این دانشجویان در شهرهای بزرگ مخصوصا تهران باشند بعد از پایان تحصیلات نیز به زندگی در این گونه خانه ها ادامه داد. برای ادامه تحصیل یا اشتغال در آنها زندگی می کنند.

دوم: خانه هایی که بعضی از کارمندان مجبور به اقامت در آنها هستند.

سوم: خانه های مجردی که افراد متاهل یا مجرد برای دور بودن از خانواده و اجرای برنامه های خوشگذرانی تهیه می کنند که منظور از خانه های مجردی این گروه از منازل می باشند. فاصله گرفتن فرزندان از والدین و تشکیل خانواده های تک هسته ای که همین موضوع باعث ضعف علاقه به ازدواج در جوانان می شود و ادامه این گونه زندگی ها به صورت اجبار، منجر به بروز ناهنجاری های رفتاری می شود.

آثار منفی خانه های مجردی

آثار منفی خانه های مجردی عبارتند از: فاصله گرفتن فرزندان از والدین و تشکیل خانواده های تک هسته ای که همین موضوع باعث ضعف علاقه به ازدواج در جوانان می شود و ادامه اینگونه زندگی ها بصورت اجبار، منجر به بروز ناهنجاری های رفتاری می شود.

افزایش خانه مجردی تاثیر مستقیم در رفتارهای ناهنجار دارد

افزایش خانه های مجردی تاثیر مستقیم در بروز رفتارهای ناهنجار دارند و اعتیاد و مصرف مشروبات الکلی و سایر روابط غیراخلاقی، محصول این خانه ها هستند. برای پیشگری از گسترش اینگونه خانه ها دانشگاهها باید برای دانشجویان خوابگاههایی تهیه کرده و اجازه ندهند که گرایش به اینگونه منازل افزایش یابد. از آنجا که افراد ساکن دراین خانه ها در دوره تحصیل و اشتغال نقل و انتقال تجربه های منفی انجام می گیرند در کنار نقل و انتقال تجارب منفی ناهنجاری های رفتاری نیز منتقل می شوند.

دور شدن از ازدواج، برای دختران در خانه مجردی

دختران ساکن در خانه های مجردی، در دوره اشتغال و تحصیل نیز باتوجه به بافت فکری تیم های ساکن، از ازدواج کناره گرفته و گرایش چندانی به جداشدن از دوستان خود ندارند. اگر سری به بنگاه های معاملات ملکی محل بزنید، موارد زیادی را برای رهن و اجرای مجردها خواهید دید که نشان از افزایش تقاضا برای زندگی مجردی بین جوانان ایرانی است. افراد زیادی ازجمله مجردها به املاک مراجعه می کنند تا یا خانه اجاره کنند و یا اینکه بخرند. بعضی از این افراد دانشجوی شهرستانی هستند که به تهران می آیند و تا زمانی که درس خود تمام شود از این خانه ها استفاده می کنند و بعضی دیگر دوست دارند که تنها زندگی کنند.

منبع: بخش اجتماعی تبیان؛ با تغییر