پیامبر و اهل بیت علیهم السلام » تاریخ و سیره » امام علی(ع) »

حضرت على(ع) در خانه پیامبر(صلی الله علیه و آله)

اشاره:

هنگامى که مادر حضرت على علیه السلام نوزاد را خدمت پیامبر آورد با علاقه شدید آن حضرت نسبت ‏به کودک روبرو شد. حضرت محمد از وى خواست که گهواره حضرت على را در کنار رختخواب او قرار دهد از این جهت، زندگانى امام از روزهاى نخست‏ با لطف خاص پیامبر توام شد. نه تنها پیامبر گهواره حضرت على را در موقع خواب حرکت مى‏ داد، بلکه در مواقعى از روز بدن او را مى‏شست وشیر در کام او مى‏ ریخت، ودر موقع بیدارى با او با کمال ملاطفت ‏سخن مى‏ گفت.گاهى او را به سینه مى‏ فشرد ومى‏ گفت:

این کودک برادر من است ودر آینده ولى ویاور ووصى وهمسر دختر من خواهد بود.

به سبب علاقه‏ اى که به حضرت على داشت هیچ گاه از او جدا نمى ‏شد وهر موقع از مکه براى عبادت به خارج شهر مى ‏رفت‏ حضرت على علیه السلام را همچون برادر کوچک یا فرزند دلبندى همراه خود مى‏ برد. (۱)

هدف از این مراقبتها این بود که دومین ضلع مثلث‏ شخصیت‏ حضرت على علیه السلام، که همان تربیت است، به وسیله او شکل گیرد وهیچ کس جز پیامبر در این شکل گیرى مؤثر نباشد.

امیر مؤمنان در سخنان خود خدمات ارزنده رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم را یاد کرده، مى ‏فرماید:

و قد علمتم موضعى من رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم بالقرابه القریبه والمنزله الخصیصه، وضعنى فى حجره و انا ولد یضمنى الى صدره و یکنفنى فى فراشه و یمسنى جسده و یشمنى عرفه و کان یمضغ الشى‏ء ثم یلقمنیه. (۲)

شمااى یاران پیامبر، از خویشاوندى نزدیک من با رسول خدا ومقام (احترام)مخصوصى که نزد آن حضرت داشتم کاملا آگاه هستید ومى‏ دانید که من در آغوش پر مهر او بزرگ شده‏ام; هنگامى که نوزاد بودم مرا به سینه خود مى‏ گرفت ودر کنار بستر خود از من حمایت مى ‏کرد ودست‏بر بدن من مى ‏مالید، ومن بوى خوش او را استشمام مى‏ کردم، و او غذا در دهان من مى ‏گذاشت.

پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم حضرت على (ع) را به خانه خود مى‏ برد از آنجا که خدا مى‏ خواهد ولى بزرگ دین او در خانه پیامبر بزرگ شود وتحت تربیت رسول خدا قرار گیرد، توجه پیامبر را به این کار معطوف مى‏ دارد.

مورخان اسلامى مى ‏نویسند:

خشکسالى عجیبى در مکه واقع شد.ابوطالب، عموى نبى اعظم، با عایله وهزینه سنگینى روبرو بود. پیامبر با عموى دیگر خود، عباس، که ثروت ومکنت مالى او بیش از ابوطالب بود به گفتگو پرداخت وهر دو توافق کردند که هرکدام یکى از فرزندان ابوطالب را به خانه خود ببرد تا در روزهاى قحطى گشایشى در کار ابوطالب پدید آید. از این جهت عباس، جعفر را وپیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و سلم حضرت على را به خانه خود بردند. (۳)

این بار که امیر مؤمنان به طور کامل در اختیار پیامبر قرار گرفت از خرمن اخلاق وفضایل انسانى او بهره‏ هاى بسیار برد وموفق شد تحت رهبرى پیامبر به عالی ترین مدارج کمال خود برسد. امام .علیه السلام در سخنان خود به چنین ایام ومراقبت هاى خاص پیامبر اشاره کرده، مى ‏فرماید:

ولقد کنت اتبعه اتباع الفصیل اثر امه یرفع لى کل یوم من اخلاقه علما ویامرنى بالاقتداء به. (۴)

من به سان بچه ناقه‏اى که به دنبال مادر خود مى ‏رود در پى پیامبر مى ‏رفتم; هر روز یکى از فضایل اخلاقى خود را به من تعلیم مى‏ کرد ودستور مى‏ داد که ازآن پیروى کنم.

پى‏ نوشت:

۱. کشف الغمه، ج‏۱، ص‏۹۰٫

۲. نهج البلاغه عبده، ج‏۲، ص‏۱۸۲، خطبه قاصعه.

۳. سیره ابن هشام، ج‏۱، ص‏۲۳۶٫

۴. نهج البلاغه عبده، ج‏۲، ص‏۱۸۲٫

منبع:فروغ ولایت ص‏۱۷ تا ۱۹