حزن و شادی شیعیان برای حزن و شادی اهل بیت (ع)

 خداوند محبت اهل بیت را در قلب شیعیان قرار داده است. خداوند فرموده است:  «قل لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى»[1] بگو: از شما [در برابر ابلاغ رسالتم‏] هيچ پاداشى جز مودّت نزديكان [يعنى اهل بيتم‏] را نمى‏خواهم‏. بنابراین کسی که محبت اهل بیت را در دل نداشته باشد شیعه محسوب نمی شود و اثر محبت این است که حزن اهل بیت باعث حزن و شادی آنا باعث شادی گردد. روایتی از امام صادق علیه السلام ای حقیقت را بیان می کند:

عنِ الصّادِقِ ـ عَلَیْهِ السَّلامُ ـ قالَ: شِیعَتُنا خُلِقُوا مِنْ فاضِلِ طِینِتِنا وَ عُجِنُوا بِماءِ وَلایَتِنا یَحْزَنُونَ لِحُزْنِنا و یَفْرَحُونَ لِفَرَحِنا.[2] امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمود: شیعیان ما از بقیه خمیرمایه اولیه آفریش ما آفریده شده اند ولایت ما در سرشت آنان عجین گشته است و آنان با خوشی ما خوشحال و با ناراحتی ما ناراحتند.

[1] . شوری، 23.

[2] . شجره طوبی، ج1، ص3.