خانواده شیعی » ازدواج » آیین ازدواج »

حد و حدود معاشقه در دوران نامزدی و عقد

بسیاری از دختر و پسر‌های جوانی که در دوران نامزدی و عقد به سر می‌برند، ابهاماتی در زمینه رابطه جنسی در این دوران دارند و به دنبال رفع این ابهامات هستند. آسمونی در این مقاله، مطالب مفیدی در مورد حد و حدود رابطه در دوارن نامزدی را برای شما عزیزان تهیه کرده است که در ادامه می‌خوانید.

دوران عقد چه دورانیست؟

معمولا در ازدواج‌های امروزی، مدت کمی را به دوران نامزدی اختصاص می‌دهند و اکثر خانواده‌ها به خصوص خانواده طرف دختر، ترجیح می‌دهند هر چه زودتر، صیغه عقد دائم جاری شود؛ حال با یک مراسم و تشریفات خاص یا در محضر و یا …

به هر حال نکته‌ای که خانواده‌ها باید مدنظر داشته باشند این که دوران عقد، مربوط به دوران شناخت نیست چرا که مرحله شناخت در دوران نامزدی باید سپری شود نه در دوران عقد و تا زمانی که این مرحله (مرحله شناخت) تا حد مطلوبی سپری نشده نباید صیغه عقد دائم جاری شود چرا که به محض جاری شدن این صیغه، عرفأ و شرعأ دو طرف زن و شوهر محسوب می‌شوند و دیگر فرصت شناخت گذشته است.

در دوران عقد باید به اصلاح اخلاق و رفتار‌های منفی از دید طرفین پرداخته شود به عنوان مثال زوجی در دوران نامزدی شاهد برخی رفتار‌های نادرست هستند که این رفتارها در حدی نیست که به خاطر آنها بشود یک رابطه را زیر سوال برد. در دوران عقد دو طرف باید سعی کنند این رفتار‌های شناخته شده را اگر منفی است برطرف سازند تا برای آغاز زندگی این رفتارها مشکل‌ساز نشوند. اکثر مواقع دوران عقد، به علت عدم آمادگی به لحاظ شرایط خانوادگی طرف دختر یا وضعیت اقتصادی طرف پسر یا اتفاقات غیر منتظره، کمی طولانی می‌شود طولانی‌تر شدن رابطه عقد چنانچه با مدیریت رابطه همراه نباشد خود مشکل‌آفرین می‌شود.

اگر چه پس از جاری شدن صیغه عقد دائمی، دو طرف عرفأ و شرعأ زن و شوهر محسوب می‌شوند اما نکته‌ای که مهم تلقی می‌شود این که دو طرف، برخی روابط و رفتار‌های خود را تا زمانی که زیر یک سقف نرفته‌اند باید کنترل کنند. اولأ هرگز توصیه نمی‌شود رابطه جنسی به صورت دخول را در این دوران تجربه کنند چرا که عطش جنسی دو طرف باید در این زمینه محفوظ مانده تا در جایگاه خود بتواند تاثیرگذار باشد زوج‌های جوانی که در دوران عقد به سر میبرند اگر می‌خواهند رابطه آنها تکرای نشده و شکل عادت به خود نگیرد سعی کنند از دخول اجتناب بورزند اما در مورد نیاز‌های جنسی خود، آزادانه صحبت کنند و در این صحبتها سعی در تحریک یکدیگر نداشته باشند معاشقه در دوران نامزدی توصیه می‌شود در دوران عقد نیز معاشقه و در صورتیکه دو طرف نتوانند خویشتن داری کنند یا جهت آشنایی با امیال جنسی خود رابطه جنسی تا مرز دخول را، به صورت محدود، تاکید می‌شود، محدود تجربه کنند اما دخول هرگز. ممکن است در این تجربه با مشکلاتی روبرو شوند دوران عقد دوران مناسبی برای رفع سایر اختلالات جنسی یا احیانأ اگر برخی از خانم‌ها نیاز به درمان و رفع مشکلاتی نظیر کیست رحم، چرخش دهانه رحم، درد‌های واژن، خشکی دهانه واژن و … هستند بپردازند.

پس از عقد رسمی، مسلما رابطه، شکل جدی‌تر به خودش می‌گیرد در عین حال که یکسری از محدودیت‌ها برداشته می‌شود عدم مدیریت رابطه می‌تواند باعث بروز مشکلات و بحث‌های خانوادگی شود تا جایی که متاسفانه کار به طلاق برسد. مسلما هر دو طرف علاقمند هستند بیشتر در کنار هم باشند بیشتر رفت و آمد داشته باشند بیشتر کنار هم بخوابند و حتی مسافرت بروند بله این دو زن و شوهر هستند که پس از سالها خلاء احساسی و جنسی حال فرصتی برای بر طرف کردن این خلاء یافته‌اند شخص مورد نظر خود را یافته‌اند همدیگر را دوست دارند اما فاکتور‌های مهم و اساسی عمومأ خانواده‌ها با رفت و آمد و این که دو طرف شب کنار هم بخوابند و با هم باشند مشکل دارند. علت اصلی این مشکل، عدم جلوگیری و کنترل غریزه جنسی از سوی دو طرف است که ممکن است باعث پیدایش مشکلاتی نظیر باردار شدن یا از بین رفتن باکرگی دختر شود. عمومأ خانواده‌ها ترجیح می‌دهند قبل از ازدواج، باکرگی حفظ شود به خصوص خانواده دختر توصیه می‌شود دو طرف به این خواسته‌ها احترام بگذارند.

نکته مهم بعدی به لحاظ وضعیت اقتصادی اکثر خانواده‌ها و معذب بودن خانواده‌ها در ابتدای رابطه جهت پذیرش عضو جدید عروس خانم یا آقا داماد و رودربایستی‌هایی که دارند، مسلمأ هر دید و بازدید مستلزم خرج و مخارجی است که برای برخی از خانواده‌ها دشوار است. دو طرف، خود باید قبل از این که بحثی پیش بیاید، رفت و آمد‌های خود به منزل دو خانواده را کنترل کنند. جدای از این مسائل، متاسفانه در این رفت و آمدها ممکن است حرف‌هایی رد و بدل شود که به علت عدم شناخت، باعث پیدایش کدورت‌هایی بین خانواده‌ها بشود. پس بحث‌هایی که در این خانواده پیش می‌آید، نباید توسط عروس خانم یا آقای داماد به آن یکی خانواده منتقل شود. کلإ دوران عقد، دوران حساسی است.

به جای آن که بیشتر به منزل یکدیگر بروید، قرار‌های خود را بیرون تنظیم کنید و رفت و آمد‌های منزل را در حد یک ناهار یا شام و در صورتی که خانواده‌ها مشکلی نداشتند، شب را اطراق کنید. حفظ حرمت، بسیار اهمیت دارد. کاری نکنید که به خاطر لحظاتی، لذت دوران شیرین عقد خود را تلخ کنید. اما در مورد مسافرت رفتن، سفر کردن روش مناسبی برای شناخت خیلی از کنش‌ها و واکنش‌های اخلاقی و رفتاری یک فرد محسوب می‌شود. اگر خانواده‌ها با این قضایا مشکلی ندارند، یک سفر حتما در این دوران توصیه می‌شود البته از اعتماد خانواده‌ها نباید سوء استفاده شود و اگر خانواده‌ها راضی نشدند که دو نفره به سفر بروید، می‌توانید با همراهی خانواده‌ها یک سفر ترتیب دهید. اگر چه دوران عقد، دوران شناخت نیست چرا که به عبارت عام کار از کار گذشته.

مناسبت‌ها، رسم و رسومات

برخی از رسم و رسومات ما زیبا میباشد اما چون در هر دوره هر خانواده این رسم و رسومات را به نفع خود تغییر داده متاسفانه برخی از رسم و رسومات بیشتر دست و پا گیر شده و باعث شکل‌گیری مشکلاتی در دوران عقد می‌شود به عنوان مثال گروهی رسم بر این دارند که به مناسبت اعیاد مختلف هم خانواده پسر و هم خانواده دختر هدایایی ردو بدل کنند اگر سطح طبقاتی دو خانواده یکسان باشد که خب کار مشکل پیش نمی آید اما چنانچه سطح طبقاتی یکی از خانواده‌ها نسبت به خانواده مقابل کمتر باشد جرقه بحث و مشکلات زده می‌شود و به جای آنکه قبل از فرا رسیدن عید یا مناسبت خاصی اسباب خوشحالی فراهم شود بالعکس غم خرید هدیه‌ای که در خور هدیه دریافتی از خانواده مقابل باشد جایگزین شادی می‌شود توصیه می‌شود در همان ابتدای رابطه هر دو خانواده توافقی صورت دهند که پیرامون آن کلأ هدیه‌ای رد و بدل نشود یا این که هدیه سنگین نباشد.

این رسم و رسومات در جهیزیه نیز تاثیرگذار بوده متاسفانه فرهنگ غلط جامعه در این است که اگر هر کسی تجملاتی‌تر باشد آبرو دار‌تر است و عمومأ این مشکلات همانطور که عرض شد در صورتی که دو خانواده از نظر سطح اقتصادی مطابقت نداشته باشند پیش می‌آید و همینطور چشم روی چشم بندی، از همان ابتدای رابطه سعی کنید یا رسم و رسومات دست و پاگیر را توافقی کنار بگذراید یا این که رسم‌هایی را اجرا کنید که هر دو خانواده به یک میزان از عهده آنها برآیند. وگرنه هدف چیز دیگری است که ممکن است این رسومات دو طرف را از هدف اصلی دور کند.

مدت دوران عقد

چنانچه مدیریت رابطه حفظ شود دوران عقد تا آماده شدن شرایط دو طرف حداکثر ۲ سال، هر چه این دوران کوتاه ترباشد هم برای طرفین و هم برای خانواده‌ها بهتر است بالعکس توصیه می‌شود دوران نامزدی کوتاه نباشد تا دو طرف همدیگر را بهتر بشناسند با نظارت خانواده ها.

منبع: آسمونی