جنگ ذات الرقاع 1 محرم

در سال ششم (يا چهارم) هجرى قمرى قبائلى از عرب به نام غَطَفان و بنى محارب و انَمار و ثعلبه در چند فرسخى مدينه سکونت داشتند، تصميم گرفتند مدينه را محاصره کنند. پيغمبر اسلام(صلى الله عليه وآله) با خبر شد و از مدينه با لشکرى که در حدود چهارصد يا هفتصد نفر بودند، حرکت کرد. دشمن ناگهان خود را با قواى اسلام مواجه ديد، ناگزير فرار کرده و به کوه هاى اطراف پناهنده شد و زنان ايشان دستگير شدند. لشکر اسلام سه روز در آنجا ماند، فقط يک نفر از مسلمانان انصار از دشمن غافل شد و به نماز ايستاد که کافرى سه تير پى در پى بر او زد و او را مجروح نمود. چون پيغمبر (ص) آنها را فرارى و از هم پاشيده ديد، مراجعت فرمود.(1)

پي نوشت:
1-حوادث الأيام، صفحه 11.