جنايات سپاه عمر بن سعد در عصر عاشوراء 10 محرم

 (دهم محرم سال 61 ه. ق)

1- غارت خيمه هاي حسيني : جنايت كاران سفاك شمر بن ذي الجوشن، پس از شهادت امام حسين(ع) به خيمه هاي آن حضرت يورش برده و آن ها را غارت كردند و چهارپايان، لباس ها، صندوق ها، اسلحه ها، خواركي ها و هر چه يافتند، تمامي آن ها را به يغما بردند. آنان، حتي حريم اهل بيت(ع) را مراعات نكرده و زيور آلات و البسه بانوان را به اجبار از آنان ستاندند و به تاراج بردند (1)

2-آتش زدن خيمه ها :پس از غارت، اقدام به آتش زدن خيمه ها نمودند. در اندك مدتي تمامي خيمه ها هر چه در آن ها بود، در آتش ظلم يزيديان سوخت و نابود شد و حتي جان بازماندگان و يتيمان كاروان حسيني، با خطر آتش سوزي مواجه گرديد. (2)

3-اسب دواني بر پيكر شهيدان : عمر بن سعد، بنا به دستور كتبي عبيدالله بن زياد، تصميم به اسب دواني بر پيكرهاي خونين شهيدان گرفت.ده نفر براي اين كار پيش قدم شده و پس از نعل بندي اسبان خويش بر پيكرهاي شهيدان كربلا، اسب تاختند.(3)

4-ارسال سر مقدس امام حسين(ع) به كوفه : عمر بن سعد، براي خوش خدمتي بيشتر ، دستور داد سر بريده امام حسين(ع) را در عصر عاشورا با شتاب و سرعت به كوفه ببرند و عبيدالله را از پايان يافتن غائله كربلا با خبر گردانند. اين مأموريت به عهده خولي بن يزيد اصبحي گذاشته شد. ولي وي شب هنگام به كوفه رسيد و در آن وقت، دارالاماره بسته بود. به همين جهت شب را در خانه خويش گذرانيد و سر امام حسين(ع) را از ترس همسرش در تنوري پنهان كرد و در بامداد روز يازدهم به دارالاماره رفت و سر آن حضرت را تحويل عبيدالله بن زياد داد. (4)

منابع :
 1-الارشاد (شيخ مفيد)، ص 468؛ منتهي الآمال (شيخ عباس قمي)، ج1، ص 399
2-لهوف سيد بن طاووس، ص 150
3-الارشاد، ص 469
 4-همان، ص 470؛ منتهي الآمال، ج1، ص 401