تلّ زينبيه

 روز عاشورا، به هنگام نبرد و درگيرى، حضرت زينب بر بالاى تپه ‏اى مشرف بر ميدان نبرد حضور مى‏يافت و شاهد جان فشانى ‏هاى دلاور مردان و آزادگان و ياران حسين عليه السلام بود. اين تل، كه يادآور حضور آن بانوى فداكار است، در سمت جنوب غربى صحن مطهر و طرف راست قبله واقع شده است.
 بر فراز اين مكان شريف گنبدي كاشي‏كاري ‏شده و آبي ‏رنگ سر برآسمان مي‏سايد. براي ورود به اين مكان بايد چند پله را طي كرد و بالارفت. اينجا كجاست؟!

 اينجا رصدخانه كربلا و عاشورا است. آنجا كه ‏زينب منظومه نور حسين (ع) در شط جاري شب ستم را رصد كرده است.
 اينجا ديده ‏باني جبهه عاشوراست. آنجا كه زينب (س) صف هاي حق و باطل را و نبرد نور و ظلمت را به نظاره نشسته است.

 زينبيه روضه مجسم كربلاست. هر داغداري پس از ورود به اين مكان، سيل ‏اشك هايش جاري شده و ناله ‏هايش به آسمان خواهد رفت.

 شايد اين محل به دقت در طول تاريخ حفظ شده باشد؛ زيرا موقعيت جغرافيايي آن با رويدادهاي تاريخي و گفته ‏هاي مورخان دقيقا تطبيق مي‏ كند.
 حرم ‏مطهر حسيني (ع) در گودي واقع شده است و تل زينبيه بلنديي مشرف ‏بر حرم مطهر و قتلگاه است ‏با فاصله تقريبي صد متر. اين بلندي حدود صد و پنجاه متر نيز با خيمه ‏گاه فاصله دارد.

 پس به ‏خوبي مي‏تواند حلقه وصل اين دو پايگاه عاشورا (خيمه ‏گاه وقتلگاه) باشد. در سمت راست اين سالن، رو به حرم مطهر حسيني، تصويري از نوع ‏نقاشي‏هاي پرده ‏هاي تعزيه ‏خواني نصب شده است كه بيانگر حادثه ‏عاشورا و نقش تل زينبيه است.
 تل زينبيه در سال‏هاى اخير بازسازى شده است.