ترجمه مهج الدعوات

در باره ترجمه

« مهج الدعوات / ترجمه»، یا« ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات»، اثر محمد تقى بن على نقى طبسى از عالمان قرن ۱۲ ق، است. اصل این کتاب، از سید رضى الدین على بن طاووس است که توسط مترجم یاد شده، به درخواست شاه سلطان حسین صفوى به فارسى ترجمه شده است.

کتاب، مشتمل بر ترجمه پاره اى از حرزها و ادعیه اى است که از معصومان( ع) روایت شده است.

در آغاز کتاب، قبل از ذکر ترجمه مترجم، ترجمه دعاى فرج، شرح حالى از سید بن طاووس و سخن ناشر ذکر شده است.

مترجم، به شیوه اکثر علماى عصر صفوى، در دیباچه کتاب، با جملاتى بسیار غلوآمیز و غیر قابل توجیه از سلطان زمان خود یاد کرده است؛ جملاتى همچون:« بنا بر فرمان قضا جریان قدر توأمان… اعظم سلاطین دودمان آل عبا… واضع میزان عدل و انصاف و قامع بنیان ظلم و اعتساف… مطلع انوار الملک و الدین توأمان، مجمع آثار« ان الله یأمر بالعدل و الاحسان» و…»

این کتاب، ترجمه اى است تحت اللفظى، همراه با حفظ امانت در ترجمه، البته تحت اللفظى بودن آن و اجتناب از هر نوع توضیح، باعث نارسایى آن در پاره اى از موارد و دشوارى فهم آن، در پاره اى دیگر شده است.

مترجم، علاوه بر ترجمه، به تصحیح کتاب« مهج الدعوات» نیز همت نهاده و ترجمه، کتابت و تصحیح کتاب را در روز جمعه، یازدهم رجب سال ۱۱۱۷ ق، به پایان رسانده است.

وضعیت کتاب

فهرست مطالب، در پایان کتاب ذکر شده و جملات نارسا یا دشوار، در پانوشت ها توضیح داده شده است.