ترجمه مهج الدعوات

در باره ترجمه

« مهج الدعوات / ترجمه»، يا« ترجمه مهج الدعوات و منهج العبادات»، اثر محمد تقى بن على نقى طبسى از عالمان قرن 12 ق، است. اصل اين كتاب، از سيد رضى الدين على بن طاووس است كه توسط مترجم ياد شده، به درخواست شاه سلطان حسين صفوى به فارسى ترجمه شده است.

كتاب، مشتمل بر ترجمه پاره اى از حرزها و ادعيه اى است كه از معصومان( ع) روايت شده است.

در آغاز كتاب، قبل از ذكر ترجمه مترجم، ترجمه دعاى فرج، شرح حالى از سيد بن طاووس و سخن ناشر ذكر شده است.

مترجم، به شيوه اكثر علماى عصر صفوى، در ديباچه كتاب، با جملاتى بسيار غلوآميز و غير قابل توجيه از سلطان زمان خود ياد كرده است؛ جملاتى همچون:« بنا بر فرمان قضا جريان قدر توأمان… اعظم سلاطين دودمان آل عبا… واضع ميزان عدل و انصاف و قامع بنيان ظلم و اعتساف… مطلع انوار الملك و الدين توأمان، مجمع آثار« ان الله يأمر بالعدل و الاحسان» و…»

اين كتاب، ترجمه اى است تحت اللفظى، همراه با حفظ امانت در ترجمه، البته تحت اللفظى بودن آن و اجتناب از هر نوع توضيح، باعث نارسايى آن در پاره اى از موارد و دشوارى فهم آن، در پاره اى ديگر شده است.

مترجم، علاوه بر ترجمه، به تصحيح كتاب« مهج الدعوات» نيز همت نهاده و ترجمه، كتابت و تصحيح كتاب را در روز جمعه، يازدهم رجب سال 1117 ق، به پايان رسانده است.

وضعيت كتاب

فهرست مطالب، در پايان كتاب ذكر شده و جملات نارسا يا دشوار، در پانوشت ها توضيح داده شده است.