تجديد بناى پايه هاى كعبه، توسط ابراهيم(ع) و فرزندش اسماعيل(ع) 5 ذيقعده

بنا به روايات متعدد، كعبه معظمه نخستين مكان پرستش خدا، در آغاز سكونت انسان در زمين، توسط حضرت آدم(علیه السلام) بنا گرديد.

ولى پس از 2242 سال از هبوط آدم(علیه السلام) و در عصر حضرت نوح(علیه السلام) كه طوفان سراسر جهان را فرا گرفت و تمام نقاط زمين به زير آب فرو رفت، گرچه خانه خدا (كعبه) به زير آب نرفت و غرق نشد و بدين جهت، به “بيت العتيق” ناميده شد، وليكن آسيب هاى فراوانى به ساختمان آن وارد گرديد و پس از طوفان به صورت تل سرخى درآمد و مردم از آن مكان، حوائج مى خواستند و قربانى مى كردند.

اما هنگامى كه حضرت ابراهيم(علیه السلام)، همسرش هاجر(س) و كودك خردسالش اسماعيل(علیه السلام) را به امر پروردگار متعال، از سرزمين شام به مكه معظمه هجرت داد و در آن ساكن گردانيد، اين مكان به تدريج رونق يافت و حضرت ابراهيم(علیه السلام) از جانب خداى سبحان، مأموريت يافت كه كعبه را تجديد بنا كند.(1)

آن حضرت با همكارى و هميارى فرزندش حضرت اسماعيل(علیه السلام) و ارشاد و راهنمايى جبرئيل(علیه السلام)، در پنجم ذى قعده سال 3429 هبوط آدم(علیه السلام)، چيدن ديوار كعبه را آغاز كرد و در بيست و هفتم ذى قعده آن را به پايان رسانيد و سپس حجرالاسود را كه از سنگ هاى بهشتى است، بر ديواره آن نصب كرد.(2)

ابراهيم(علیه السلام) نخستين كسى بود، كه خانه خدا را طواف كرد و در آن به عبادت پرداخت و از خداى سبحان، درخواست قبولى اعمالش را نمود.

قرآن كريم به اين داستان اشاره كرد و فرمود: وَ اِذْ يَرْفَعُ اِبْراهيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ اِسماعيلَ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنّا، اِنَّكَ اَنتَ السَّميعُ الْعَليمُ.(3)

از آن پس، خانه خدا، مقدس ترين محل عبادت موحدان قرار گرفت و روز به روز، بر شوكت و عظمت آن، افزون گرديد.

1- نك: مجمع البيان (علامه طبرسى)، ج 2-1، ص 390؛ تفسير الميزان (علامه طباطبايى)، ج2، ص 123
2- وقايع الايام (شيخ عباس قمى)، ص 88؛ رحله ابن بطوطه (محمد بن ابراهيم بطوطه)، ص 168
3- سوره بقره(2)، آيه 127