تبرک علمای سنی به قبر

سوال: آیا علماى مذاهب چهارگانه ، درباره تبرّک و یا مس منبر و قبر پیامبر و یا قبور صالحین ، نظر مثبت دارند؟

آرى ، از احمد بن حنبل رییس مذهب حنابله ، و رملى شافعى و محب الدین طبرى و ابو الصیف یمانى – یکى از علماى بزرگ مکه و زرقانى مالکى و عزامى شافعى و دیگران نقل شده است ، که تفصیل آن به این شرح است:

۱ – عبداللّه ، فرزند احمد بن حنبل مى گوید: از پدرم پرسیدم: مسّ منبر رسول اللّه و تبرّک با مس آن ، و بوسیدن و یا مس و متبرّک شدن به قبر شریف و یا بوسیدن آن به قصد ثواب ، چه حکمى دارد؟ پدرم گفت: هیچ اشکالى ندارد . الجامع فى العلل و معرفه الرجال ، ج۲ ، ص۳۲ ؛ وفاءالوفا ، ج۴ ، ص۱۴۱۴.

۲ – رملى شافعى مى گوید: تبرّک به قبر پیامبر و یا عالم و یا اولیا جایز است و بوسیدن و استلام آن ایرادى ندارد . کنز المطالب ، ص۲۱۹.

۳ – محب الدین طبرى شافعى گوید: بوسیدن قبر و دست گذاشتن روى آن جایز است و سیره و عمل علما و صالحان بر آن است . اسنى المطالب ، ج۱ ، ص۳۳۱.

۴ – از نظر تاریخى ثابت شده است که مردم از خاک پاک قبر پیامبر و حضرت حمزه بلکه از کلّ مدینه به عنوان تبرک بر مى داشتند و روایاتى هم وارد شده که تربت مدینه شفاى هر دردى است و امان از جذام و صداع.

از جمله زرکشى مى گوید : تربت قبر حمزه از منع برداشتن خاک حرمین ، استثنا شده است؛ زیرا اتفاق همگان بر جواز نقل آن براى معالجه صداع است . وفاء الوفا ، ج۱ ، ص۶۹.

ابو سلمه از پیامبر نقل مى کند : «غُبارُ الْمَدِینَهِ یُطْفِی الْجذام».

ابن اثیر جزرى از پیامبر  نقل کرده: «وَالَّذی نَفْسِی بِیَدِهِ إنَّ فی غُبارِها شِفاءٌ مِنْ کُلِّ داءٍ».

«سوگند به کسى که جان من در دست اوست ، غبارِ خاک مدینه شفاى از هر دردى است .»

سمهودى مى نویسد: روش صحابه و دیگران این بود که از خاک قبر پیامبر  برمى داشتند وفاء الوفا ، ج۱ ، ص۵۴۴.