تأثير افسردگى بر زندگى زناشويى

سعيد بهزادى فرد

گاهى در زندگى زناشويى، چرخه هاى معيوبى تشکيل مى شود که برون رفت از آنها آسان نيست. يکى از اين چرخه هاى معيوب، ابتلاى يکى از زوجين به بيمارى افسردگى است. حوادث و اتفاقات پس از بروز اين بيمارى، موجب دور شدن همسران از يکديگر مى شود و راه برون رفت از اين مشکل، صرفاً همکارى و درک متقابل و البته کنترل و درمان و مشاوره است.

افسردگى روى کليه جنبه هاى زندگى تأثير مى گذارد. در اين مورد بايد اذعان داشت که روابط با همسر نيز از اين امر مستثنا نيست. زمانى که يکى از طرفين در يک رابطه دچار افسردگى شده باشد، رابطه آن قدر آسيب مى بيند که مى توان گفت بقاى آن با مشکل جدى مواجه خواهد شد. البته مى توان اظهار داشت که يک رابطه خوب مى تواند براى کسانى که دچار افسردگى هستند، نقش مرهم را بازى کند. زمانى که ميلى به انجام هيچ کارى نداريم، کمى عشق و محبت مى تواند ما را از دلتنگى بيرون آورد. افراد افسرده تمايلى به انجام کارهاى روزمره ندارند. آنها احساس مى کنند که بدنشان به اندازه کافى انرژى ندارد، از پس هر کارى برنمى آيند، همچنين توانايى برقرارى ارتباط مناسب حتى با همسر خود را نيز از دست مى دهند. ممکن است در يک چنين شرايطى طرف مقابل احساس بى محبتى و بى ميلى کند. اين سوءتفاهم نهايتاً به جدايى دو نفر از يکديگر ختم خواهد شد. از سوى ديگر، ممکن است طرف دوم احساس کند که خودش مسبب اصلى ايجاد افسردگى در هميرش بوده استم بايد توجه داغشت که همه اين امور تفکرات بى پايه و اساس هستند، اما به هر حال کنترل احساسات شخصى کمى مشکل است. اگر در مقابل چنين شرايطى از خود عکس العمل منفى نشان داده و کمى عصبانى شويد، واکنش هاى شما در اين زمينه کاملاً طبيعى هستند. اگر همسرتان نمى توانستند پاسخ شما را با يک لبخند کوچک بدهد، مثل گذشته دوستتان داشته باشد، از لحظه هايى که در کنار شما سپرى مى کند لذت ببرد، بايد قبول کنيد که همه اين موارد علايمى از بيمارى او هستند.

تأثير افسردگى بر رابطه زناشويى

افسردگى به ويژه روى برنامه خواب و استراحت افراد تأثير مى گذارد. در اکثر بيماران اختلال خواب گزارش شده است. افسردگى همچنين روى هر گونه فعاليتى که نيازمند شوق و حرارت، خودجوشى و همکارى دو جانبه باشد نيز تأثير منفى مى گذارد که در اين ميان مى توان به رابطه زناشويى نيز اشاره کرد. مى توان گفت که اغلب افرادى که افسرده هستند، به مرور زمان تمايل خود را به رابطه زناشويى از دست مى دهند البته نمى توان به طور قطعى اظهار کرد که 100 درصد بيماران افسرده، تمايلى به برقرارى رابطه زناشويى ندارند. در اين ميان، مواردى ديده شده اند که به طور طبيعى فعاليت زناشويى خود را حفظ مى کنند و اين موضوع تنها عاملى است که مى تواند به آنها اطمينان خاطر داده و آرام شان کند. در مردان کاهش فعاليت ذهنى سبب ايجاد خستگى و کسالت مى شود که اين امر نهايتاً به کم شدن ميل به فعاليت زناشويى منجر شده و سبب بروز مشکلاتى در زمينه نعوظ مى شود. در زنان کاهش فعاليت ذهنى سبب مى شود تا آنها علاقه خود را به برقرارى رابطه زناشويى از دست بدهند و مشکلاتى در زمينه رسيدن به ارگاسم پيدا مى کنند. البته همه اين مشکلات با بهبود بيماري افسردگى بهبود پيدا مى کنند. در حقيقت مى توان گفت که ايجاد علاقه مجدد به برقرارى رابطه زناشويى يکى از علايم اوليه بهبود بيمارى است.

تأثير داروهاى ضدافسردگى

تنها خود بيمارى افسردگى نيست که روى زندگى زناشويى فرد تأثير منفى مى گذارد. برخى داروهاى ضدافسردگى مانند پروزاک نيز مى توانند روى عملکرد زناشويى فرد تأثير نامطلوبى بگذارند. يکى از رايج ترين عوارض جانبى که اين داروها روى بيمار مى گذارند، اين است که بازه زمانى رسيدن به اوج لذت زناشويى را افزايش داده و در برخى موارد فرد توانايى رسيدن به ارگاسم را به طور کلى از دست مى دهد. اگر چنين اتفاقى براى شما روى داد، بهتر است از پزشک معالج خود بخواهيد نوع داروى شمار ا تغيير دهد.

کمک افراد افسرده به خودشان و خانواده شان

اين افراد برخى روزها حالشان از روزهاى ديگر بهتر است. بايد در روزهايى که حالشان خوب است، سعى کنند عشق و محبت بيشترى به اطرافيان و به ويژه همسرشان بدهند. يک اسم رمز انتخاب کنيد؛ مثلاً اسم يک فيلم مورد علاقه و بعد از آن براى نشان دادن اين امر که تمايلى به برقرارى رابطه زناشويى نداريد و ترجيح مى دهيد فقط او را در آغوش بگيريد، استفاده کنيد. سعى کنيد هر روز پياده روى کنيد، بهتر است اين کار را با همسرتان انجام دهيد. پياده روى نه تنها شما را در معض هواى آزاد قرار مى دهد، بلکه مانند ساير فعاليت هاى ورزشى ميزان اندورفين مغزتان را نيز افزايش مى دهد. اندورفين نوعى ماده شيميايى است که به آسانى مى تواند حالات درونى شما را تغيير داده و احساس خوبى در بدن شما ايجاد کند. حتى در روزهايى که شرايط مناسبى نداريد سعى کنيد لحظه اى آرام بخش را پيدا کنيد (مانند صداى نغمه خوانى پرندگان و يا گل هايى که در باغچه خانه شکوفا شده اند) و تمرين کنيد تا حداقل روزى سه مورد از اين مسايل آرام بخش را در زندگى خود پيدا کنيد. زمانى که شما دچار افسردگى مى شويد، تغييراتى در آداب غذايى تان رخ مى دهد. اشتهاى شما ممکن است به طور کامل از بين برود و يا اينکه اشتهايى سيرى ناپذيرى پيدا کنيد. سعى کنيد در طول روز، 5 بار ميوه بخوريد. اين کار به حفظ سلامت فيزيکى و ذهنى شما کمک شايانى خوهد کرد. به موزيک هايى که علاقه داريد گوش دهيد.

کمک به همسر افسرده

وانمود نکنيد شرايط همسر افسرده تان را به طور کامل درک مى کنيد، چون نمى توانيد يک چنين کارى انجام دهيد. در عوض مى توانيد به او بگوييد: «من نمى توانم درک کنم که تو دقيقاً چه احساسى داريد، ولى تمام تلاشم را مى کنم تا متوجه شرايط تو بشوم و کمکت کنم. «اکثريت قريب به اتفاق افراد که دچار افسردگى مى شوند علاقه خود را به برقرارى رابطه زناشويى از دست مى دهند. سعى کنيد به او قبولانيد که اين بى ميلى به دليل مسايل شخصى نبوده و فقط مربوط به بيمارى او مى شود. نااميدى نشويد، شايد بعضى روزها احساس کنيد که تلاش تان به هيچ جايى نمى رسد، اما مطمئن باشيد که اظهار محبت دايمى بالاخره تأثير خود را مى گذارد و مى توانيد آنها را متوجه ارزش هاى شخصى تان کنيد. انتظار نداشته باشيد که به سرعت تلاش هايتان نتيجه بدهد. ابراى خودتان کارهاى جالب انجام دهيد. زندگى با يک فرد افسرده کمى خسته کننده است و به همين دليل بايد مراقب خودتان باشيد. براى خودتان وقت بگذاريد، با دوستانتان به پارک يا سينما برويد. بيمارانى که دچار افسردگى هستند ترجيح مى دهند که در خانه بمانند و هيچ کارى انجام ندهند، اگر شما هم بخواهيد اين کار را انجام دهيد ممکن است خودتان نيز دچار مشکل شويد.

منبع:روزنامه سلامت شماره 225