بوسه بر دستان همسر

علیرضا جعفری، فرزند فیلسوف فقید، مرحوم علامه محمد تقی جعفری(ره)  به خاطره ای از دوران کودکی خود اشاره می کند و می گوید: به یاد دارم روزی در منزل، سوء تفاهم جزیی بین استاد و والده ام پیش آمد و عباراتی بین آنان رد و بدل شد. پس از گذشت مدت زمانی، استاد عازم رفتن به بیرون منزل بود، با نهایت فروتنی پیش آمد و دست مادرم را بوسید و عذرخواهی کرد.

اساسا” علامه جعفری در برخورد با همسر، جایگاه علمی و اجتماعی خویش را فراموش می کرد و هیچ گاه سختی و مشکلات مربوط به کارهای خویش را، با خود به خانه نمی آورد. اگر هم خسته بود، به سخنان همسرش نیکو گوش می داد و اظهارات معقول و منطقی را می پذیرفت. از کوشش های همسرش مدام در مناسبت های مقتضی قدردانی می کرد.