نواهی

نوشته‌ها

شیعه زاهد واقعی و مطیع اهل بیت (ع)

 اشاره

در احادیث وارد شده که شیعه زاهد واقعی و مطیع اهل بیت(علیهم‌السلام) است. کسی که واقعا از اهل بیت (علیهم‌السلام) پیروی می کنند باید ملتزم به اوصاف آن حضرات باشند. شیعه ای که زاهد نباشد نمی توان مطیع اهل بیت (علیهم‌السلام) باشد. این نوشته کوتاه به چند حدیثی در این موضوع اشاره نموده است.

 

 

یکی از نشانه های بندگی انسان در برابر خداوند عبادت خداوند است. امام زین العابدین علیه السلام به علت عبادت زیاد به زین العابدین معروف گردیده است. این امام همام عبادت را یکی از معیارهای شناخت شیعه معرفی کرده است:

 عَنِ الْاِمامِ السَّجادِ عَلِیِ بْنِ الْحُسَیْنِ زَیْنَ الْعابِدِینَ ـ عَلَیْهِ السَّلامُ ـ قالَ: إنَّما شِیعَتُنا یُعْرَفُونَ بِعِبادَتِهِم … الْمُسَبِّحُونَ إذا سَکَتَ النَّاسُ وَ الْمُصَلُّونَ إذا نامَ النّاسُ وَ الْمَحْزُونُونَ إذا فَرِحَ النَّاسُ یُعْرَفُونَ بِالزُّهدِ وَ کَلامُهُمْ الرَّحْمَه وَ تَشاغُلُهُمْ بالْجَنَّه.[۱] امام سجاد ـ علیه السلام ـ فرمود: شیعیان ما از راه عبادت شناخته می شوند، آنان اهل تسبیح و ذکرند حتی آن گاه که دیگران ساکت باشند و نماز گزارانند آن گاه که دیگران در خوابند و از درون محزونند (دلخوش به دنیا نیستند) آن گاه که دیگران بر اثر سرگرمی به دنیا فرحناکند، شیعیان با زهد شناخته می شوند، گفتارشان رحمت است و شغل و کردار آنان جنَّت است.

در قرآن کریم اطاعت اهل بیت به عنوان اولواالامر در کنار اطاعت خداو رسول خدا واجب شده است. خداوند می‌فرماید «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَطیعُوا اللَّهَ وَ أَطیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُم».[۲]‏ بنابراین متمرد  از دستورات خداوند نمی تواند بنده واقعی خدا باشد همچنین کسی که از دستورات پیامبر گرامی اسلام سر بر می تابد  نمی توان به او مسلمان واقعی گفت. به همین ترتیب هیچ کسی نمی تواند خود را شیعه بداند مگر اینکه از دستورات اهل بیت اطاعت کرده و مطیع صد در صد آنان باشد. در رورایتی از اما م علیه السلام این مطلب چنبن منعکس شده است:

 قالَ رَجُلٌ لِلْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍ عَلَیْهِ السَّلامُ : «إنَّی شِیعَتُکُمْ! فقالَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ یا عَبْدَ اللهِ إنْ کُنْتَ لَنا فِی أوامِرِنا وَ زَواجِرِنا مُطِیعاً فَقَدْ صَدَقْتَ، وَ إنْ کُنْتَ بِخِلافِ ذلِکَ فَلا تَزِدْ فِی ذُنُوبِکَ بِدَعْواکَ مَرْتَبَه شَرِیفَه لَسْتَ مِنْ أهْلِها لا تَقُل أنا مِنْ شِیعَتِکُمْ وَ لکِنْ قُلْ: أنا مِنْ مَوالِیکُمْ وَ مُحِبِّیکُمْ وَ مُعادِی أعْدائِکُمْ وَ أنْتَ فِی خَیْرٍ إلی خَیْرٍ».[۳]  مردی به حسن بن علی علیه السلام گفت: من شیعه و پیرو شما هستم، امام فرمود:  ای بندۀ خدا اگر در برابر «اوامر» و «نواهی» ما مطیع باشی در ادعایت صادق هستی و اگر این چنین نیستی با این ادعایت بر گناهان خودافزوده ای و وقتی که در این مرتبه قرار نداری ادعای آن را نیز بر زبان میاور که دروغ است و بر گناهان خود افزوده ای، پس نگو من شیعه شما هستم، ولی بگو: من یکی از دوستداران شمایم و با دشمنان شما دشمنم و دراین صورت به خیر و نیکی خواهی بود و به سوی خیر و نیکی نیز خواهی رفت.

پی نوشت:

[۱] . نور الثقلین، ج۳، ص۹۴ .

[۲] .نساء، ۵۹٫

[۳] . لئالی الاخبار، ج۵، ص۱۵۷٫

معیار شیعه بودن پیروی از اوامر و نواهی اهل بیت (ع)

اشاره:

 شیعه بودن با شعار و مجرد اسم گذاری تحقق پیدا نمی کند. بلکه شیعه واقعی کسی است که  از اوامر و نواهی اهل بیت علیهم السلام پیروی کرده و کاملا تسلیم آنان باشد. شیعه باید در تمام کارهای خود رفتار اهل بیت را سرمشق خود قرار داده و از دستورات آنان سرپیچی نداشته باشد.روایات زیادی در مورد معیار شیعه بودن نقل شده که به یکی از این روایات در این نوشته  اشاره شده و در ذیل آن  روایتی دیگری که وصف شیعه را بیان نموده ذکر گردیده است.

 

  روایتی از امام رضا علیه السلام در این موضوع چنین نقل شده است:

عَنْ الإمامِ الرِّضا عَلَیْهِ السَّلامُ : «شِیعَتُنا الْمُسَلِّمُونَ لِأمْرِنا الْآخِذُونَ بِقَولِنا، الْمُخالِفُونَ لِأعْدائِنا فَمَنْ لَمْ یَکُنْ کَذالِکَ فَلَیْسَ مِنّا. «[۱]  امام هشتم علیه السلام فرمودند: شیعه ما کسانی هستند که در برابر «امر» ما تسلیم اند به «قول» ما گردن می نهند و با دشمنان ما مخالف هستند و افزود پس کسی که این چنین نباشد او از ما نیست.

 انسان در زندگی با لب و دهان سخنانی و اصواتی  به وجود می آورد. ممکن است برای ایجاد بدترین سخنان از لبهایش استفاده کند و لی بهترین چیزی که می توان از لب و  دهن برای آن استفاده شود ذکر خداوند است. خداوند در قرآن کریم می فرماید: «الَّذینَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُ‏ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللَّهِ أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُ‏ الْقُلُوبُ»[۲] با ذکر و یاد خداوند قلبها مطمئن می شوند و هیچ اضطراب و ترسی در آن راه پیدا نمی کند. از این رو یکی از ویژگی های شیعه این است که با لب و دهن ذکر خدا را انجام بدهد. امام علی علی علیه السلام در ضمن خصوصیات دیگر شیعه به این امر اشاره فرموده است:

عَنْ أمِیر الْمؤمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلامُ  قال: «یا نَوْفُ! أتَدْرِی یا نَوْفٌ مَنْ شِیعَتِی؟ قالَ: لا واللهِ ، قالَ: شِیعَتِی الذُّبَّلُ الشِّفاهُ، الْخُمَّضُ الْبُطُونِ، الَّذینَ تُعْرَفُ الرُّهبانِیَّه فِی وُجُوهِهِمْ رُهْبانُ الَّیْلِ و اُسْدٌ بِالنَّهارِ».[۳] امیر المؤمنین علیه السلام به نوف بکالی فرمود: ای نوف! آیا می دانی که شیعه من کیست؟ نوف گفت: خیر، امام فرمود: لب های شیعه من گواه بر ذکر و یاد خدای اوست، شکم وی گواه پرهیز از شکم پرستی است و نیز عدم وابستگی به دنیا را سیمای آنان گواهی می دهد، آنان عابدان شب زنده دار و شیر مردان روزاند.

پی نوشت:

[۱] . وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۸۳، حدیث ۲۵٫

[۲] .رعد، ۲۸

[۳] . بحارالانوار، ج۷۸، ص۹۵٫