نعمتهای بهشتی

نوشته‌ها

نعمتهای بهشتی

امکاناتی که در بهشت وجود دارد فوق مظاهر تمدن دنیایى و امروزی است. حیات اخروى اساساً ویژگى هایى برتر از زندگى این جهان دارد . اصولا لذت و پاداش آن عالم با این عالم قابل مقایسه نیست. درعالم آخرت هر چیز به طور خالص است ، خواه عذاب باشد یا نعمت های بهشتی ؛ یعنی لذت ها با رنج و سختی همراه نیست ، در حالی که لذت های این عالم ، هیچ یک خالص نیست. در بهشت هر آنچه انسان اراده کند ، برای او فراهم است ، پس اگر انسانی چیزی مانند نعمت های این عالم را اراده کند ، برای او فراهم می شود ؛ البته آن چیز عینا همان چیز دنیا نخواهد بود ، چون نظام و قانون و موجودات آن عالم با این عالم متفاوت است.

در بهشت باغ های وسیع به پهنای آسمان ها وزمین (۱) وپوشیده از انواع درخت ها با همه گونه میوه رسیده ودر دسترس (۲) وساختمان های با شکوه و نهرهای آب زلال(۳) وشیر وعسل و شراب طهور(۴)،واز هر چیزی که مورد میل و رغبت بهشتیان باشد(۵) وفوق خواسته های آنان وجود دارد. (۶)بهشتیان با لباس های حریر وپرنیان وانواع زینت های آراسته(۷) ورودر روی یک دیگر بر تخت های زیبا وبسترهای نرم تکیه می دهند وبه حمد و سپاس الهی می پردازند(۸) وسخن بیهوده ای بر زبان نمی آورند و نمی شنوند(۹) ، نه سرما ایشان را می آزارد ونه گرما(۱۰) ، نه رنج وخستگی وملالی دارند(۱۱)ونه ترس و اندوهی(۱۲) ، ونه در دل،کینه و کدورتی. (۱۳)پیش خدمتان زیبا در اطرافشان حرکت می کنند(۱۴) وجام های شراب بهشتی به آنان می نوشانند که لذت و نشاط زاید الوصفی می بخشد و هیچ گونه آفتی ندارد(۱۵) واز انواع میوه ها وگوشت مرغان تناول می کنند(۱۶) واز مصاحبت همسران زیبا ومهربان و نا آلوده بهره می برند. (۱۷)

واز همه بالاتر، از نعمت روحی ، رضوان الهی برخوردارمی شوند(۱۸) ولطف هایی از پروردگارشان دریافت می دارند که ایشان را غرق سرور می سازد وهیچ کس نمی تواند تصوری از مرتبه ان سرور داشته باشد(۱۹) واین سعادت بی مانند ونعمت های وصف ناشدنی ورحمت و رضوان وقرب الهی برای همیشه ادامه خواهد یافت(۲۰) وپایانی نخواهد داشت. (۲۱)

پی‌نوشت‌ها:
۱ـ سوره آل عمران، آیه ۱۳۳ و سوره حدید، آیه ۲۱٫
 ۲ـ سوره الحاقه، آیه ۲۳ سوره دهر، آیه ۶، ۱۸، ۲۱ و سوره مطففین، آیه ۲۸٫
 ۳ـ سوره بقره، آیه ۲۵ و سوره آل عمران، آیه ۱۵ و ده‌ها آیه دیگر.
۴ـ سوره محمد، آیه ۱۵ و سوره دهر، آیات ۶، ۱۸، ۲۱ و سوره مطففین، آیه ۲۸٫
۵ـ سوره نمل، آیه ۲۱ و سوره فرقان، آیه ۱۶ و سوره زمر، آیه ۳۴ و سوره فصلت، آیه ۳۱ و سوره شورى، آیه ۲۲ و سوره زخرف، آیات ۷۱ و ۷۰ وسوره ق، آیه ۳۵٫
 ۶ـ سوره ق، آیه ۳۵٫
 ۷ـ سوره کف، آیه ۳۱، و سوره حج، آیه ۲۳ و سوره فاطر، آیه ۳۳ و سوره دخان، آیه ۵۳ و سوره دهر، آیه ۲۱ و سوره اعراف، آیه ۳۲٫
 ۸ـ سوره اعراف، آیه ۴۳ و سوره یونس، آیه ۱۰ و سوره فاطر، آیه ۳۴ و سوره زمر، آیه ۷۴٫
 ۹ـ سوره مریم، آیه ۶۲ و سوره نبأ، آیه ۳۵ و سوره غاشیه، آیه ۱۱٫
۱۰ـ سوره دهر، آیه ۱۳٫
۱۱ـ سوره مریم، آیه ۶۲ و سوره نبأ، آیه ۳۵ و سوره غاشیه، آیه ۱۱٫
 ۱۲ـ سوره اعراف، آیه ۳۵ و سوره محمد، آیه ۲۸٫
 ۱۳ـ سوره اعراف،‌ آیه ۴۳٫
 ۱۴ـ سوره طه، آیه ۲۴ و سوره واقعه، آیه ۱۷٫
۱۵ـ سوره‌های صافات، آیات ۴۵ ـ‌ ۴۷ و سوره ص، آیه ۵۱ و سوره طور، آیه ۲۳ و سوره زخرف، آیه ۷۱ و سوره واقعه، آیات ۱۸ ـ‌ ۱۹ و سوره دهر، آیات ۵، ۶، ۱۵ و ۱۹ و سوره نبأ، آیه ۳۴ و سوره مطففین، آیات ۲۵ ـ ۲۸٫
 ۱۶ـ سوره ص، آیه ۵۱ و سوره طور، آیه ۲۲ و سوره ا لرحمن، آیات ۵۲، ۶۸ و سوره واقعه، آیات ۲۰ ـ ۲۱ و سوره مرسلات، آیه ۴۲ و سوره نبأ، آیه ۳۲٫ ۱۷ـ سوره بقره، آیه ۲۵ و آل عمران، آیه ۱۵ و سوره نساء، آیه ۵۷ و سوره صافات، آیه ۴۸ ـ ۴۹ و سوره ص، آیه ۵۲، و سوره زخرف، آیه ۷۰ و سوره دخان، آیه ۵۴٫ ۱۸ـ سوره آل عمران، آیه ۱۵ و سوره توبه، آیه ۲۱ و ۷۲ و سوره حدید، آیه ۲۰ و سوره مائده، آیه ۱۱۹٫ ۱۹) سوره سجده، آیه ۱۷٫ ۲۰ـ سوره بقره، آیه ۲۵ ـ ۲۸ و سوره آل عمران، آیات ۳۶ ، ۹۸ و ۱۰۷٫ ۲۱ـ سوره دخان، آیه ۵۶ و سوره فصلت، آیه ۸ و سوره انشقاق، آیه ۲۵ و سوره تین، آیه ۶٫

شکر نعمتها در خانواده

یکی از مراتب رشد معنوی شکر نعمت در برابر کفران است.

خداوند تبارک و تعالى مى فرماید:

«لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ وَ لَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ»[۱] «اگر شما، بندگان، شکر گذار نعمتها باشید، بر نعمتهاى شما مى افزاییم و اگر کفران نعمت کنید شما را با عذاب شدید گرفتار مى کنیم.»

امّا، «شکر نعمت» تنها در شکر نعمتهاى مادى خلاصه نمى شود. مثلًا هنگام دست یافتن به پولى شکر زبانى کنیم. البته، این یک قسمت از شکر است ولى تمام آن نیست. انسان باید تمام نعمتهاى مادى و معنوى پروردگار را شکرگزار باشد.

شکر نعمت بزرگ خانواده

از بالاترین و بهترین نعمتها براى زن و مرد نعمت «خانواده» است. انسان نباید وقتى که ازدواج کرد و تشکیل خانواده داد، از یاد خدا غفلت ورزد. کانون خانواده مکتبى است که باید اعضاى خانواده در آن ترقّى و رشد معنوى  پیدا کنند.

اگر انسان از این نعمت بزرگ خداوند به نحو احسن استفاده نکرد، مصداق آیه ى شریفه مى شود که فرموده است: «إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ» و در دنیا و آخرت به عذاب شدید خداوند گرفتار مى شود.

خانه محل رحمت

خداوند مرد را براى زن و زن را براى مرد خلق کرده است تا تشکیل خانواده بدهند و در کانون خانواده آرامش و اطمینان خاطر یابند. محیط خانه باید محل زدودن و زایل شدن نگرانیها و اضطراب خاطرها باشد. قرآن شریف محیط خانه را چنین بیان کرده است: «خانه محلى است که سر تا پا رأفت و مهربانى و رحمت است».

بنابراین هرگونه رفتارى که باعث به سردى گراییدن کانون خانواده مى شود نوعى کفران نعمت است.

عزیزان، باید بدانند که رحمت و رأفت و محبّت امورى بسیار حسّاس و ظریف و همچون شیشه نازکند. گاهى یک سخن نیش دار کافى است محبّت چندین ساله را فرو ریزد و چه بسا سخن بیجا و نسنجیده یا سوءظن نسبت به یکدیگر محبّت چندین ساله را از دلها زایل کند و کانون خانواده را بر هم زند.

نتیجه  کفران نعمت خانواده

خانه اى که در آن سوء ظن و بى اعتمادى به یکدیگر راه یافته باشد، دیگر هرگز شایسته ى نزول برکات و رحمت خداوند نباشد بلکه غضب خداوند بر آن باریدن خواهد گرفت و محل امن و آسایش و آرامش، به مرکز دلهره و ناراحتى و بیماریهاى گوناگون روانى مبدل خواهد شد. این عذاب الهى است که در اثر کفران نعمت نازل  مى شود و هیچ عذابى بالاتر از این نیست که سردى و ناراحتى و یأس و اختلاف و دل مردگى و بى نشاطى بر خانواده اى حاکم باشد، که «إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ».

فرجام کفران نعمت خانواده

بزرگترین گرفتارى افراد چنین خانواده هایى پس از مرگ بروز مى کند، زیرا زن و مرد بد اخلاق به فشار قبر دچار مى شوند و زخم زبانها و زبان درازیهاى زن و شوهر به یکدیگر در عالم برزخ به صورت «مار» و «عقرب» تجسّم مى یابد و قبر آنها را پر مى کند، و تا روز قیامت با آنها همنشین و همدم خواهد بود.

قرآن کریم تعبیرى دارد که مى فرماید: «وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِیدٍ»[۲] یعنى «گرز گران و عمودهاى آهنین بر سر آنها مهیا باشد»

این گرزهاى آتشین را ما با اعمال و رفتارمان به دست ملائکه مى دهیم این گرزها وقتى بر سر انسان فرو مى آیند آن قدر کوبندگى دارد که انسان را چندین هزار سال پایین مى برد. در قرآن آمده است هر گاه این دسته از اهل عذاب بخواهند از دوزخ بیرون بیایند و از غم جانکاه و اندوه سوزنده ى آن نجات یابند فرشتگان عذاب، آنان را به دوزخ بر مى گردانند و به آنها مى گویند باید عذاب  آتش سوزنده را بچشید.[۳] «زقوم»[۴] نتیجه اعمال و رفتار ما است.

وقتى زن یا مردى در خانه بد اخلاق باشد و محیط خانه را سرد و تلخ کند، در واقع براى فرداى خود «زقّوم» مى کارد. آب جوشان جهنم که «حمیم» نام دارد، نتیجه ى اعمال و رفتار ما است.

«ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیکُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ»[۵] «این عذاب را به دست خود از پیش فرستادید و خداوند هرگز در حق بندگان خود ستم نخواهد کرد»

وقتى مرد محیط خانه را سرد مى کند، به این که دل زن را بسوزاند خواه زن تقصیر داشته باشد و خواه مقصّر نباشد- روز قیامت با آب جوشان دوزخ یعنى، «حمیم» دل او به همان میزانى که در دنیا با اعمال و گفتار و رفتار خود دل زنش را سوزانیده است، به آتش کشیده مى شود.

البته، اگر زن مقصّر باشد، مرد باید به روشى که شارع فرموده است یعنى موعظه، قهر و … رفتار کند. و به بهانه ى تقصیر نمى تواند دل او را بسوزاند که در آن صورت همچنان که گفتیم دچار عذاب سخت خواهد شد.

یارى یکدیگر

کمک کردن به زن در امور خانه در آخرت به صورت نعمتهاى الهى و «حورالعین» متمثّل مى شود. از این رو مرد نباید همه ى کارهاى منزل را به دوش زن بسپارد. البته، زن باید به وظیفه اش، که خانه دارى است، عمل کند. زیرا، رضایت خدا و شرط رفتن به بهشت و خشنودى ائمه ى طاهرین (علیه السلام) یارى به یکدیگر است هم براى مرد و هم براى زن.

در روایات مى خوانیم: اگر زنى سفره اى را پهن یا جمع کند خداوند به او نظر رحمت مى کند و جهنم را بر او حرام مى کند. البته، بشرط اینکه درِ بهشت را با سخنان نیشدار و … بر خود نبندد.

کمک امام على (علیه السلام) در امر خانه

رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) وارد خانه ى حضرت على (علیه السلام) شدند و مشاهده فرمودند که ایشان مشغول عدس پاک کردن هستند. آنگاه فرمودند اگر مردى به زنش در امر خانه کمک کند، پروردگار عالم از او خشنود مى شود و به او نظر رحمت مى کند و بهشت را برایش واجب مى کند. هم چنین کسى که بخاطر خدا براى راحتى و آسایش خانواده اش زحمت بکشد و کار کند مثل اینست که در راه خدا جهاد کرده است.

روایتى از پیامبر خدا (صلى الله علیه و آله و سلم)

از پیغمبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم) روایت شده است که شب معراج دیدم که ملائکه مشغول کار هستند و قصرها مى سازند، ولى گاهى دست از کار مى کشند، علّت را از جبرییل پرسیدم: گفت: مصالح این قصرها از دنیا فرستاده مى شود. یعنى اعمال نیک صالح انسان مصالح و وسایلى هستند که براى ساختن این قصرها و سایر نعمتهاى بهشتى بکار مى رود.

مثلًا داشتن «حورالعین» در گرو خدمت کردن به همسر است. همچنان که خدمت کردن به مردم در قیامت تبدیل به قصرها مى شود و نماز و عبادات به  «جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ»[۶] تبدیل مى شود.

نمونه اى از تباه کردن اعمال نیک

به عنوان مثال اگر مردى صبح تا شام کار کرده و زحمت کشیده است ولى شب هنگامى که به خانه مى آید عبوس و ناراحت است، به طورى که زن و فرزندانش از سخن گفتن با او بهراسند، این کار ارزش الهى ندارد و جهاد در راه خدا محسوب نمى شود.

عزیزان در محیط خانه عبوس نباشید، غم و غصه و ناراحتى را به درون خانه نبرید. شما در بیرون از خانه کار مى کنید و خسته مى شوید و همسر شما نیز، در خانه به کار و فعالیت مشغول است. او هم خسته مى شود. پس باید خستگى یکدیگر را رفع کنید، نه این که با برخوردهاى ناصحیح و غیر اسلامى بر خستگى یکدیگر بیفزایید. از شما عزیزان تقاضا دارم که در این بحثها و درسها اهمیّت بدهید، آنها را جامه ى عمل بپوشانید تا با عمل به دستورهاى شرع مقدّس و نصایح ائمه ى معصومین (علیه السلام) بهشت را براى خود بخرید و نعمتهاى بهشتى را از پیش براى خود مهیّا کنید. این دو روزه ى دنیا مى گذرد.

آنچه جاویدان و باقى است، اعمال و رفتار خوب یا بد شما است. اعمال شما تجسّم پیدا مى کند. خیلى باشید چون در برزخ و قیامت با شما همنشین و قرین خواهد بود.[۷]

پی نوشتها

[۱] . سوره‏ ابراهیم، آیه‏ ۷٫

[۲] . سوره‏ى حج، آیه‏ى ۲۱

[۳] . سوره‏ى حج، آیه‏ى ۲۲٫

[۴] . زقوم:« زقوم» نام درختى است در قعر جهنم مى روید و طعام گناهکاران است، وقتى گناهکاران از« زقوم» مى خورند درونشان به جوش مى آید و به آتش کشیده مى شود.

[۵] سوره‏ آل عمران، آیه‏. ۱۸۲

[۶] . سوره‏ بقره، آیه‏ ۲۵

[۷]. برگرفته از:  مظاهرى، حسین، خانواده در اسلام(مظاهرى)، ص۱۰۶-۱۱۲، شفق – ایران – قم، چاپ: ۱٫