ملایمت

نوشته‌ها

ملایمت با کودک

ام فـضـل، هـمـسر عباس بن عبدالمطلب، دایه امام حسین(علیه السلام) مى‌گوید: روزى رسول اکـرم(صلی الله علیه و آله و سلم) حـسـیـن(علیه السلام) را کـه در آن مـوقـع طـفـل شـیرخوارى بود، از من گرفت و در آغوش کـشـیـد.
در این اثناء، کـودک لباس ایشان را خیس کرد. من از محضر پیامبر شرمساز شدم و طفل را با چنان شدتى از آن حضرت جدا کردم که گریان شد.
حضرت رو به من کرد و فرمود: ام فضل آرام باش! آب، لباس مرا تطهیر مى‌‍کند ولى چه چیزى مى‌‍تواند غبار کدورت و رنجش را از قلب فرزندم حسین، برطرف نماید؟

(منبع: شیخ عباس قمی؛ هدیه الاحباب؛ ص۱۹۶)

 

یه زن و شوهر همه چی تموم!

واژه‌های عاشقانه، گلها، در آغوش گرفتن‌های پرشور و …، به تنهایی ابزارهای بیهوده‌ای است و وقتی با کار، زحمت و تلاش روزانه و بسیار از سوی هر دو طرف همراه شوند، معنا پیدا می‌کند…

ازدواج؛ تنها ارتباطی معنوی و احساساتی پرشور و حرارت نیست؛ ازدواج سه وعده غذا در روز، تقسیم کار و به یاد داشتن بیرون گذاشتن زباله‌ها نیز هست. افسوس که ما نمی‌توانیم فقط بر اساس واژه‌های عاشقانه و بوسه‌ها با هم زندگی کنیم، اگر چه به هر حال آنها نیز نقش خاص خود را دارد و خوراک روح ماست. این ماهیت و واقعیت زندگی است که نود درصد از وقت ما صرف شام خوردن زیر نور شمع و در حالتی شاعرانه و عاشقانه با عشقبازی و پرداختن به تمایلات جنسی نمی‌شود بلکه معطوف کارهای روزانه ما در جهت توجه به نیازهای یکدیگر، در واقع بروز یا اثبات قصد و نیت خوب ماست. تمایلمان به انجام دادن سهم خود از کارهای محوله و مرور روزمره و همچنین کارهای معمول خانه، نشانه این است که ما به همسرمان نیز به اندازه خودمان اهمیت می‌دهیم و برایش ارزش قایل هستیم.

واژه‌های عاشقانه، گلها، در آغوش گرفتن‌های پرشور و .. به تنهایی ابزارهای بیهوده‌ای است و وقتی با کار، زحمت و تلاش روزانه و بسیار از سوی هر دو طرف همراه شوند، معنا پیدا می‌کند. بوسه‌ها شاید بتواند همراه و ضمیمه خوشایندی برای شستن لباسها باشد اما به طور حتم جایگزین آن نخواهد شد. وقتی به طور کامل مسئولیتها و وظایف زندگی روزانه شامل درآمد، کارهای روزمره، مراقبت از بچه‌ها، پرداخت صورت حسابها و قبض‌ها، نگهداری و حفظ خانه، خانه تکانی و .. را با هم تقسیم کنیم و در امور روزانه با یکدیگر سهیم می‌شویم، ارتباط معنوی و احساسات پرشور و عاشقانه با هر چیز دیگری در زندگی روزانه ما در هم می‌آمیزد. آنها اصالت و نیرویی را ایجاد می‌کنند که ما از طریق اعمال و کارهای خود با مفاهیم آمیخته‌ایم.
این مقدمه ارایه گردید تا این مساله روشن شود که وقتی صحبت از یک رابطه شاد و تمام عیار می‌گردد، فقط منظور ارتباطی عاشقانه و رمانیتک نیست بلکه باید حیات زندگی زناشویی را کامل و همه جانبه و با تمام مسئولیت‌ها و حواشی آن در نظر داشت و مورد توجه قرار داد تا بتوان برای شادی و سرور واقعی در زندگی مشترک برنامه‌ریزی کرد؛ لذا:

– خودتان باشید و همسرتان را همانطور که هست بپذیرید. یک ارتباط خوب با پذیرش و قبول شرایط ایجاد می‌شود. همسرتان را وادار نکنید که آدم دیگری شود تا دوستش بدارید زیرا او نخواهد توانست. این خود باعث پیدایش مشکلات جدید خواهد شد.

– بخشنده باشید. آنچه که متعلق به شماست متعلق به همسرتان است و البته بالعکس.
همسر شما کسی است که روز شما را آغاز می‌کند و باید کسی باشد که آن را به پایان می‌رساند. تا زمانی که مشکل‌تان حل نشده نخوابید زیرا این کار آن را بدتر و سخت‌تر می‌کند

– همسرتان را از انجام آنچه که انجامش باعث خوشحالی و لذت او می‌شود بازندارید. اگر او به اینکه برخی از اوقات را با دوستانش سپری کند مانع او نشوید، اما مطمئن شوید که او جای امنی مراوده دارد. مثلا محفلی که در آن انحرافات رفتاری و اخلاقی رخ می‌دهد نباشد.

– من چیزی را که دوست داری، دوست دارم. گاهی اوقات زوجین از دوستان یکدیگر و یا اقوام یکدیگر متنفر هستند. اما باید با این موضوع کنار آمد. چون همسرتان از خانواده اش جدا نشدنی است.

– تعادل داشته باشید. علیرغم تمام اختلافها و تفاوتها، شما می‌توانید کارهای قشنگی کنید همانند ماه و خورشید که علیرغم تفاوت‌شان یک روز خوب را می‌سازد. مانند برگهای مختلف یک درخت که هدف همه‌شان، تولید یک میوه خاص و خوشمزه است. اختلافها می‌تواند به پیدایش نتیجه مسحور کننده‌ای ختم شود.

– تو روز مرا می‌سازی. همسر شما کسی است که روز شما را آغاز می‌کند و باید کسی باشد که آن را به پایان می‌رساند. تا زمانی که مشکل‌تان حل نشده نخوابید زیرا این کار آن را بدتر و سخت‌تر می‌کند.

– آسان بگیرید. شما همسری دارید که باعث خوشحالی شماست. شما هم باید شوهری باشید که عامل شادمانی او است.

– سخت نگیرید. یک همسر خوب همیشه باید مراقب احساسات همسرش باشد. این که او را از تمام علایق، سرگرمی‌ها، دوستان و اقوامش دور کنید، به طور کلی غلط است.

– همیشه نسبت به هم مشتاق باشید. یکدیگر را ببوسید، بگویید که دوستش دارید. همدیگر را در آغوش بگیرید و یا دست هم را بگیرید تا احساس عشق و محبت بین‌تان زنده باقی بماند.

– مصالحه و سازش کنید. شنیدن توضیحات همسر، خیلی بهتر و آرامبخش‌تر از نق زدن و غرغر کردن است.

– هرگز خیانت نکنید. خیانت، همه چیز را ویران می‌کند و از بین می‌برد. تصور نکنید خیانت، لزوما برقراری یک رابطه فیزیکی با جنس مخالف است. هر ارتباط ساده و حتی غیر حضوری که اگر همسرتان متوجه آن شد باعث کدورت و ناراحتی وی می‌گردد، خیانت اطلاق می‌شود.

– وفای به عهد را فراموش نکنید و همیشه قولهایتان را به خاطر داشته باشید.

– تا جایی که ممکن است با هم در تماس باشید تا احساس فقدان دیگری سراغ‌تان نیاید.

نکات انتهایی:
برای مردان: خانم‌ها دوست دارند که مورد قدردانی و تشکر قرار گیرند.
برای خانم‌ها: آقایان دوست دارند آن طور که هستند، پذیرفته شوند.

منبع: بخش خانواده ایرانی تبیان؛ مریم عطاریان

رفاقت و ملایمت در خانواده

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌فرماید: کامل‌ترین مردم از جهت ایمان، خوش‌اخلاق‌ترین آنها می‌باشد. بهترین شما کسی است که نسبت به خانواده‌اش احسان کند. (بحارلانوار، ج۱۰۳، ص ۲۲۶) پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموند: هرگاه خداوند بخواهد به خانواده‌ای خیر برساند، گذر زندگی را بر آنان آسان کرده و اخلاق نیکو به آنها می‌دهد. (بحارالانوار، ج۷۱، ص ۳۹۴) رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: هر کس از شما اخلاقش نیک‌تر، ایمانش بهتر. (نهج الفصاحه، ح۴۲۰، ص ۷۹). نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)می‌فرمایند: لبخندهای زن و شوهر به روی هم، به هنگام برخورد با یکدیگر و یا هنگام خداحافظی صدقه است و به اندازه انفاق فی سبیل الله ارزش دارد. کافی، ج۵، ص ۵۶۹

پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌فرمایند: خوب‌ترین شما آن کسی است که با همسر خود نیکو رفتار کند. (مستدرک الوسائل، ج۱۴، ص ۲۵۵) امام صادق (علیه السلام) فرمودند: هر که با خانواده خود نیکوکار باشد، روزی‌اش زیاد می‌شود. (بحارالانوار، ج۶۶، ص ۴۰۷) امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید:… هر کس با خانواده‌اش به نیکی رفتار کند، عمرش طولانی می‌گردد. (بحارالانوار، ج۶۹، ص ۳۸۵) امام سجاد (علیه السلام) فرمودند: چهار خصلت اگر در فردی باشد دین او کامل شده، گناهانش پاک می‌شود و خداوند عزّوجلّ را در حالی که از او راضی است ملاقات می‌کند:

۱- کسی که وظیفه الهی‌اش را در مورد مردم انجام دهد.

۲- با مردم راستگو و صادق باشد.

۳- از انجام هر عملی که نزد خداوند ناخوشایند است، حیا کند.

۴- با خانواده‌اش خوش اخلاق باشد. (بحارالانوار، ج۶۹، ص ۳۸۵)

ظاهری شاد و چهره‌ای بشاش داشته باشید

در احادیث آمده است: “حزن انسان مؤمن، در دل اوست ولی چهره او بشاش است” اگر شما این گونه باشید، چهره‌تان پیام‌آور شادی و شادمانی است که امکان مسرت همسر رافراهم می‌سازد(خانواده شاد و بانشاط، ص ۱۹۸). علی (علیه السلام) فرمودند: با اخلاق خوش است که زندگی خوش و خرم می‌شود.(میزان الحکمه، ج۹، ص ۴۲۴۲) امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید: از هر خانواده‌ای که نرمی و ملایمت دور شد، خیر از آنها دور می‌شود. (کافی، ج۲، ص ۱۱۹) امام سجاد (علیه السلام) فرمود: محبوبترین شما نزد خداوند، نیکوکارترین و بهترینتان در عمل است… و نزدیکترین شما به خداوند، خوش‌خلق‌ترین شما است و آن که بیش از همه خداوند از او خشنود است آن کسی است که بیش از همه رفاه بیشتری برای خانواده‌اش فراهم کند. (بحارالانوار، ج۷۸، ص ۱۳۶).

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: مردی که بر بداخلاقی زنش [به خاطر خدا] صبر کند، خداوند به ازای هر صبری، ثوابی مانند اجر صبر ایوب بربلایی که به او رسید عطا می‌کند. (بحارالانوار، ج۷، ص ۲۱۶). حضرت علی (علیه السلام) در تمام حالات با همسران مدارا کنید. (وسائل الشیعه، ج۲۰، ص ۱۸۰) امام صادق (علیه السلام) فرمود: در ارتباط بین زن و شوهر، مرد نیازمند سه چیز می‌باشد: مدارا، خوش‌رفتاری و خوش اخلاقی با زن، تا محبت و علاقه زن را جلب نماید. به دست آوردن قلب او با پیراستن ظاهرش در مقابل دیدگان او و گشاده دستی با وی. زن نیز در روابط خود با همسرش بی نیاز از سه ویژگی نیست: خود را از هر پلیدی دور نگه دارد تا آنجایی که شوهرش در هر حالتی خوش یا ناخوش، به وی اطمینان کند، متعهد بودن زن تا به هنگام خطا شوهر به او توجه نماید. اظهار عشق و علاقه به همسر، ظاهری جذاب در برابر دیدگان او. (بحارالانوار، ج۲۴، ص ۹۷). حضرت علی (علیه السلام) می‌فرماید: چیزی به اندازه سخاوت و مدارا و خوش خلقی محبت را به وجود نمی‌آورد. (غررالحکم، ص ۲۴۴) امیرالمومنین علی (علیه السلام) می‌فرماید: کسی که رفق و مدارا به کار گیرد، روزی فراوان بدست می‌آورد. (غررالحکم، ص۲۴۴).

اگر دیدید که همسرتان یک نقطه عیبی دارد- هیچ انسانی بی عیب نیست- و مجبورید او را تحمل کنید، تحمل کنید، که او همزمان، دارد یک عیبی از شما را تحمل می‌کند. آدم عیب خودش را که نمی‌فهمد، عیب دیگری را می‌فهمد. پس بنا را بگذارید بر تحمل، اگر چنانچه قابل اصلاح است، او را اصلاح کنید. اگر دیدید کاری نمی‌شود کرد، با او بسازید. (مطلع عشق، ص ۹۱)، خطبه عقد رهبر فرزانه انقلاب، مورخه ۱۳۷۸/۴/۹ از هرچیزی که محیط خانواده را متشنج و دچار افسردگی و هیجانهای بی مورد نماید، اجتناب کنید. هم زن و هم مرد بنا را برسازش و همزیستی و همراهی بگذراند. (مطلع عشق، ص )۳۱، خطبه عقد رهبر فرزانه انقلاب، مورخه ۱۳۷۶/۹/۶٫

وقتی می‌گوییم تفاهم، معنای آن این نیست که هر فهمی ما داشتیم آن را بر زندگی تحمیل کنیم و اسمش را تفاهم بگذاریم. بر اساس اصولی که قرآن کریم و پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه اطهار (علیه السلام) برای ما ترسیم کرده اند، ما باید به یک فهم مشترک و در نتیجه به یک عمل مشترک برسیم و راه آن این است که گاهی ما از خواسته خودمان بگذریم و به خواسته همسرمان تن دهیم و گاهی او از خواسته خود بگذرد و به خواسته ما تن دهد. این معنای سازگاری، رفاقت و تفاهم است. (خانواده ی پویا، ج۶، ص ۴۴). به نقل از حجه السلام حسینی مشکل اشخاص تند خو آن است که به سبب مقصر ندانستن خود به اصلاح خویش نمی‌پردازند. آنها همواره تقصیر را به گردن دیگران می‌اندازند و در برابر نصیحت های خیرخواهانه دیگران نیز گوش شنوا ندارند. دینداری و رضامندی خانوادگی، مجتبی حیدری، ص ۱۲۱ ضعف اعصاب ها، غصه ها، نگرانی‌ها، کینه‌توزی‌ها، و… همه به خاطر آن است که در گفتار، کردار ونیت هایمان، محرک ما خدا نیست. دینداری و رضامندی خانوادگی، (مجتبی حیدری، ص۷۷).

منصف باشیم

چقدر عالی و شیرین است زندگی خانواده‌ای که شوهر نسبت به همسر و زن نسبت به شوهر، پدر و مادر نسبت به فرزند، فرزند نسبت به پدر و مادر انصاف را رعایت کنند و هرکدام در هر برنامه ای، آنچه را برای خود نمی‌پسندد، برای طرف خود هم نپسندد. این طور نباشد، که استراحت و راحتی فقط برای مرد و فرزندان خانه، و تمام زحمات و مشقات بدوش زن باشد، این گونه نباشد که زن و شوهری جان بکنند و بچه ها بخورند و بخوابند و طلبکار هم باشند، همه نسبت به هم اهل انصاف و دادگری و عدالت و خدمت بوده و در تمام کارهای خانه به هم کمک کنند تا بخشی از سعادت آنان تامین شود، از هجوم شقاوت درامان بمانند. (نظام خانواده در اسلام، حجه السلام حسین انصاریان، ص ۵۱۴).

یک راه حل

هر موضوعی را که موجب اوقات تلخی شما می‌شود، روی یک تکه کاغذ یاداشت کنید. در موقع ناراحتی، گله خود را اظهار نکنید. وقتی که شما و همسرتان در آرامش روحی هستید، آن وقت شکایات را بیرون بیاورید و پیش خود بخوانید. بیشتر گله ها و شکایات به قدری در نظر شما کوچک و ناچیز جلوه خواهد کرد که از مطرح کردن آن خجالت می‌کشید و یادداشت را پاره کرده و به دور می‌اندازید؛ امّا وقتی درباره ی گله های عمده با همسرتان صحبت می‌کنید، سعی نماید که عاقل، متین و منطقی باشید. بدون شک شکایات شما با همکاری و علاقه دو جانبه از بین خواهد رفت. (آیین همسرداری؛ دورتی کارنگی ترجمه مهستی شهلایی)

منبع: دفتر دوم؛ همسرداری کلبه ی مهر ص ۱۵۵

راسخون