اهميت روزه از ديدگاه پزشكى (2)

اهميت روزه از ديدگاه پزشكى (2)

4- تنفس ، تازه كردن هواست، روزه ، تازه كردن غذاست

هماهنگونه كه تنفس عميق يكنوع تازه كردن هواى در ريه هاست روزه نيز يك تازه كردن مواد غذايى در بدن مى باشد.

تنفس عميق براى شستشوى هواى داخل بدن و روزه براى شستشوى الكتروليت ها و عصاره هاى غذائى بين بافتى است.

آدمى هر دقيقه 16 نفس مى كشد هر تنفس يك دم و يك بازدم معمولى دارد كه شمارش، نوع و مقدارهوائى كه وارد و خارج مى گردد معين بوده و خود كار انجام مى گيرد ولى تنفس عميق يك دم و بازدم شديدترى است كه طبق دستورات بهداشتى بجاى آورده مى شود.

بهداشت اجازه نمى دهد براى تنفس عميق جز از هواى لطيف و نظيف استفاده كرد به همين ترتيب با يك جمله” مسلمان در ماه رمضان مهمان خداست” آوردن غذاى ناسازگار و مسموم كننده و غير حلال را بر سر سفره چنين ميزبانى ممنوع ساخته است.

نه آنكه در بقيه سال خوردن غذاى حرام و ناسازگار اشكالى نداشته باشد بلكه مقصود اينست، چون يكى از خواص روزه دفع سموم است در اين ماه مراقبت بيشترى بايد نمود كه از جذب مجدد سموم جلوگيرى بعمل آيد. و در واقع ماه رمضان ماه تمرين و آزمايش براى انتخاب سفره اى سازگار در سراسر سال است. سفره اى كه ميزبانش” خداست” و ميهمانش نبايد بر آن مسموم گردد.

تنفس عميق از هواى لطيف وبازدم هواى آلوده است كه تكرار آن سبب مى شود به طور كلى همه ريه ها بلكه سراسر بدن تصفيه گردد به همين طريق روزه هاى متوالى نيز موجب خروج كليه سموم از مجارى و فواصل بين سلولى وبافت ها مى گردد.

اولين تنفس عميق سبب مى شود نزديك به دو ليتر هوا كه 5/1 ليتر بيش تر از هواى دم عادى است بنام هواى تكميلى وارد ريتين گردد و در بازدم شديد و عميق باز 5/3 ليتر هوا كه مجموعه اى از بازدم عادى و هواى اندوخته است بنام ظرفيت حياتى از دهان خارج مى شود و چون در بازدم بسيار عميق هم شش ها نمى توانند كاملاً روى هم جمع شوند لذا حدود يك ليتر هوا به نام هواى هميشگى در ريه ها باقى مى ماند، اينك باز براى تصفيه باقيمانده يك تنفس عميق ديگر دستور داده مى شود كه مى توان حساب كرد پس از چند مرتبه ، هواى داخل ريه ها كاملاً نزديك به هواى تازه خواهد بود. روزه نيز به همين نحو است كه روز اول مقدارى از تمام اندوخته هاى اضافى كه بسيارى از آنها براى اعضا مسموميت نسبى دارد از بدن خارج مى شود و جاى آنها را جذب شده هاى تازه مى گيرد و به همين نحو چنانچه خواهيم گفت با تكرار روزه گويا منبع آبى را كه راكد بوده هر روز مقدارى از آن را برداريم و آب پاكيزه بجاى آن بريزيم تا اينكه به طور قطع يك ماه بگذرد پس از اين مدت بدن غوطه ور در آبها و الكتروليت ها و عناصر تازه اى خواهد بود.

5- يك بحث جالب علمى در مورد روزه

بفرمائيد سه ليوان مايع براى خوردن بياورند . سه ليوان موجود آب آشاميدنى، آب هندوانه و شيرگاو است- به عبارتي  مايعات جدا شده از جماد- نبات- حيوان.

ساختمان شير( آب حيوان) نزديكتر و سازگارتر ببدن است و در درجه دوم آب گياه و آخر آب اشاميدنى.

آب قسمت اعظم هر سه را تشكيل مى دهد و پس از خوردن بايد آب زيادى بصورت ادرار و غيره دفع گردد اما:

آب سنگ ( آب آشاميدنى ) پس از چند روز( شايد 12 روز) خارج مى شود آب گياه بيشتر و باز آب حيوان زيادتر، بدين معنى كه آب شكاف سنگها جذب و وارد خون و سرانجام بين انساج و بافت ها قرار گرفته آب موجود و ذخيره 12 روز قبل را خارج مى سازد.

ذرات راديو اكتيو بغذائى افزودند و بكيفيت هضم و جذب ودفع آن با دنبال كردن ذرات وقوف حاصل كردند.

براى روشن شدن مطلب و اينكه مقصود ما از بحث چيست تحت عنوان مطالعات متابوليسمى شرحى داده مى شود!

(Metabolism – Studies) ( مطالعات متابوليسمى):

آنچه مى خوريم تصور مى شود صرف سوختن و تهيه انرژى براى بدن مى شود و دفع مى گردد ولى تصورى نادرست بوده، اينگونه است كه بدن عنوان حوضى داشته كه غذا از طرفى وارد و از طرف دگرش خارج مى شود، مثلاً مواد قندى از جانبى وارد شده و از جانب دگر بمصرف سوختن رسيده دفع مى گردد و آنرا حوض متابوليسمى (Metabolic – Pool) ناميده اند. آنچه وارد مى شود تازه است و بايد تازه هم باشد و آنچه خارج مى شود از مانده ها و كهنه هاست و بايد هم فاسدها و مانده ها خارج شوند( چنانچه تطهير ظرف جهانى نيز چنين است كه تازه ها و كودكان بيايند و مانده ها و فرتوتها بروند).

اكسيژنى كه امروز وارد بدن مى شود 6 ماه بعد خارج شده و كلسيم امروز 180 روز بعد مصرف مى گردد.

اگر ازت راديو اكتيو در غذا باشد چند هفته بعد آنرا در ادرار مى بينيم.

براى تعيين خط سيركربن معمولى، كربن ديگرى كه وزن اتمى 14 دارد بكار مى برند.

كربن گلوكز معمولى 12 است و اگر 14 باشد گلوكز راديواكتيو است كه مدتها بصورت گاز كربنيك بعنوان يك كاتاليزر در بدن مى ماند و سپس دفع مى شود و همينطور براى اكسيژن با وزن اتمى 15 آنرا انتخاب مى نمايند كه نصف عمرش 124 ثانيه است.

اكسيژنى كه در تانك و كپسول است 15 است و اگر با اين اكسيژن گاز كربنيك در بدن درست شد بعلت آنكه با آهك جذب شده بايد راديو اكتيو باشد و به علت  ماندن اين عناصر در بدن است كه بدن را حوض متابوليسم مى نامند و وارد شدن نوها به بدن و خروج كهنه ها و توقف فيمابين را – Dynamic State .

هم اكنون فكر كنيد با اين همه سرو صدا كه در خوردن يك ذره آب بوجود مى آيد آيا كافيست كه با چند روز روزه دارى توقع داشت كه همه فاسدها و كهنه ها جاى خود را به تازه ها بدهند يا بايد با روزه هاى متوالى به چنين نتيجه و مقصودى رسيد؟