خانواده شیعی » سبک زندگی »

اهداف مطرود و منفى در ورزش

 گرچه ورزش یکى از تفریحات سالم و مورد نیاز جسم و جان انسان به شمار مى آید ولى گاهى اهدافى منفى، ورزش را از حالت طبیعى آن خارج کرده و به صورت یک وسیله، براى اغراض شوم استعمارگران در مى آورد.

تا آنجا که ورزش سالم و در مسیر سالم سازى فرد و اجتماع باشد، جاى هیچ بحثى ندارد. امّا اگر ورزش به صورت وسیله و ملعبه‌اى براى تخدیر افکار جوانان درآید. این ورزش مطرود است و اثرات آن نیز منفى و مخرّب مى باشد.

از نظر اسلام بازى و سرگرمى چنان چه عنوان لهو پیدا کند، حرام خواهد بود. لهو در لغت به معنى چیزى است که انسان را سرگرم نموده، فکرش را منحرف کند و او را از یاد خدا و ارزش ها و وظائف خود و اجتماعى غافل نماید.[۱]

وقتى انسان مى خواهد به جمعى نزدیک شود باید ببیند آیا این گروه مى توانند او را در مسیر تعالى و رشد یارى دهند؟

اگر ورزش به انسان رشد و تعالى روحى و جسمى، معنوى ندهد، هر برترى که براى انسان داشته باشد، براى او خطرناک به شمار مى رود.

متأسفانه دشمنان نسل جوان، تحت عنوان ورزش، اهداف و مقاصد منحرف خود را ترویج مى نمایند.

گرچه آثار مفید ورزش را نمى توان نادیده گرفت، ولى حیله‌هاى دشمن را نیز باید شناخت و اهداف مطرود و مذموم در ورزش را شناسائى کرد.

۱- شهرت طلبى

یکى از اهداف منفى در ورزش شهرت‌ طلبى است. افرادى تنها براى اینکه قهرمان شوند ورزش مى کنند و این قبیل افراد دچار عوارضى روحى، عصبى، جسمى نیز مى شوند.

ورزش در حد قهرمان شدن مطلوب نیست و چنان که در مباحث مربوط اشاره مى شود، اگر فردى در خردسالى در رشته‌اى قهرمان شود، در بزرگ سالى این شانس را نخواهد داشت و از نظر بدنى دچار آسیب مى شود.

قهرمان شدن در مقاطع سنى مختلف فرد را دچار عوارض جسمى مى کند. بیماری هایى چون فشار خون، تنگى نفس، عوارض قلبى، شکستگی هاى اعضاء بدن، افت رشد، بر هم خوردن توازن بدن، در اثر ورزش هاى قهرمانى به وجود مى آید.

این مطلب را پزشکان هشدار داده‌اند:

ورزشکارانى که با ورزش هاى سنگین قهرمانى و باستانى سر و کار دارند، زودتر به بیماری هاى عروقى عضله قلب دچار مى گردند.[۲]

یکى از اهداف استعمارگران در ورزش نیز این است که با شخصیت سازى و قهرمان پرورى در دنیا افکار مردم را از پرداختن به مسائل فرهنگى، اخلاقى باز دارند.

۲- اهداف سیاسى، استعمارى

یکى از اهداف منفى و مطرود در ورزش این است که ورزش کاران طبق نظر و هدف استعمارگران به ورزش بپردازند.

ورزشکار قبل از هر چیز باید آزاد مرد باشد، گرچه از دین و مذهب خاصى نیز پیروى نکند. چنان که امام حسین ـ علیه السلام ـ فرمود:

اگر دین ندارید، در دنیاى خود آزاد مرد باشید.[۳]

و در سراسر دنیا مشاهده مى شود که ورزش به عنوان وسیله‌اى در دست قدرت هاى استعمارگر قرار گرفته است. این قدرت هاى استکبارى با مطرح کردن مسابقات ورزشى، شخصیت سازى، خرید و فروش ورزشکاران، افکار مردم به ویژه جهان سوم را به خود مشغول مى سازند تا آنان را از مسائل جدى زندگى منحرف نمایند.

چنین ورزشى نه تنها سودمند نیست، بلکه عوارض مخربى بر جوامع دنیا بر جاى مى گذارد. بدون تردید اسلام با استعمار و استثمار مخالف است و دوست ندارد افراد، شخصیت خود را خرد کرده و تن به استثمار بدهند. على ـ علیه السلام ـ در وصیت خود خطاب به امام حسن ـ علیه السلام ـ مى فرماید:

بنده دیگرى مباش، که خدا ترا آزاد گردانیده است.[۴]

متأسفانه آنچه که امروزه در غرب به عنوان ورزش مطرح است، ورزشى بدون ارزش است. زیرا از تربیت بدنى در غرب تنها اسمى مانده و فقط براى ورزشى ارزش قائل است که براى رسیدن به قهرمانى و کسب شهرت و شخصیت و رسیدن به مقاصد استعمارى آنها مطرح است.

ورزش در غرب در خدمت سلامت، بهسازى نسل، تربیت انسان کامل و… نیست. ورزش فقط براى وقت کشى و شهرت طلبى و مقاصد سیاسى مطرح است.

در این ورزش ها، ورزشکار و تماشاچى هر دو مورد بهره‌بردارى سیاسى قرار گرفته و به اشکال مختلف استعمار مى شوند و هدف برپائى چنین ورزش هائى به دست آوردن پولى بى حساب به نفع استعمارگران و دور کردن مردم از مسائل سیاسى واقعى و سرگرم کردن آنها به مسائل ورزشى است. که این غفلت و بى خبرى از نظر علماء و عقلاء‌ مطرود است.

۳- اهداف مادى

یکى از اهداف مطرود و منفى در ورزش اهداف مادى در ورزش است. برخى از ورزشکاران براى گذران امور زندگى و در آمد به ورزش هاى حرفه‌اى مى پردازند. امّا باید دانست که ورزش براى چنین هدفى نیست و مسائل مادى باید در کنار و حاشیه ورزش مطرح باشد نه اینکه محرک انسان براى ورزش، اهداف مادى باشد.

در دنیا نیز کمپانی هاى تجارى بزرگ در عرصه ورزش حرفه‌اى و بین المللى نفوذ دارند و در پوشش (اسپانسور[۵]) یا ضامن مالى، در مقابل تأمین خواسته‌هایشان و تبلیغ نام شرکت هایشان، ورزشکاران و باشگاه هاى ورزشى را از لحاظ مالى تأمین مى کنند.

فروش بلیط مسابقات یکى از منابع مالى است، امّا در مقایسه با آنچه اسپانسورها مى پردازند، چندان به حساب نمى آید.

بیش از ۳۴۰۰ کمپانى آمریکایى در طول سال ۱۹۸۷ مبلغ ۴۸۵ میلیون دلار به برگزارى مسابقات مختلف اختصاص دادند و هم چنین ۵۰۰ میلیون دلار به ورزشکاران حرفه‌اى پرداختند تا کالا و نام آنها را در مطبوعات رادیو و تلویزیون، تابلوها، پوسترها و… تبلیغ کنند.

اکنون ثابت شده است که رویدادهاى بسیار پرهزینه ورزشى چون بازیهاى المپیک جام جهانى فوتبال را نمى توان بدون کمک مالى کمپانیهاى فراملى برگزار کرد.

تبلیغاتى که ورزشکاران براى این شرکتها مى کنند، یک تضمین متقابل براى آنهاست. تقریباً هیچ قهرمان سرشناسى نیست که در شبکه اختاپوسى اسپانسورها گیر نیفتاده باشد.[۶]

خرید و فروش افکار ورزشکاران، تبلیغات حرفه‌اى، جوائز کلان، شرط بندیها و… از عوارض منفى، اهداف مادى در ورزش است که این اهداف به سلامت فکر و اندیشه ورزشکاران خدشه وارد ساخته و از آنان به عنوان کالا و وسیله و ملعبه استعمارگران استفاده مى شود.

۴- زورگوئى و قدرت طلبى

یکى از اهداف مطرود در ورزش قوى شدن براى زورگوئى و قلدرى نسبت به دیگران و قدرت طلبى است. برخى افراد ورزش مى کنند تا قوى شوند و به زورگوئى بپردازند و به آنچه حق آنها نیست برسند.

این طرز فکر بسیار مطرود و منفى است و قوى شدن براى زورگوئى از افکار زشت و ناپسند است. نمونه‌هاى بسیار زیادى از قهرمانان ورزش هائى چون بوکس، کاراته، جودو و… وجود دارند که این قهرمانان به جاى به کار بردن پرورش روح و تقویت جسم، براى سازندگى، از قدرت خود براى کتک کارى، تضییع حقوق دیگران، زورگوئى به افراد زیردست استفاده مى نمایند.

انسان قوى و توانا نباید از قدرت و توانائى خویش براى زورگوئى، ستم و فشار آوردن بر ضعیفان استفاده کند، قدرتى که براى تسلّط به افراد ضعیف مورد استفاده قرار گیرد، از نظر على ـ علیه السلام ـ ناپسند و مذموم است. آن حضرت مى فرمایند:

سلطه جوئى بر ضعیف وبرده از پستیِ قدرت است.[۷]

بلکه چنین خوب است:

شکرانه بازوى توانا بگرفتن دست ناتوان است

۵- ابتذال در ورزش

یکى از دستاوردهاى استعمار در ورزش ابتذال است. ورزش چنان که بیان شد، باید در خدمت سلامت تن و جسم و سلامت روح انسان باشد. اگر ورزش انسان را از ابعاد اخلاقى، اجتماعى و دینى او دور کند، چنین ورزشى مطرود است.

متأسفانه برهنگى در ورزش دنیا موجب فساد اخلاقى، اجتماعى جوانان مى شود. اختلاط زن و مرد و برهنگى به بهانه ورزش در جوامع غربى بسیار مشهود است. در اینگونه موارد ورزش نه تنها موجب سلامت جسم و جان نیست، بلکه عوارض اجتماعى فراوانى نیز در پى دارد.

۶- خشونت

یکى از دستاوردهاى مطرود برخى ورزش ها روحیه خشونت و آسیب رساندن به دیگران است. برخى ورزش ها موجب مى شوند که روحیه انسانى افراد، به روحیه حیوانى و درنده خوئى تبدیل شود و افراد را براى آسیب رساندن به دیگران، تشویق مى نماید.

بوکس، جودو، کاراته، تکواندو و… ازاین نوع ورزش هاست. که عوارض بسیار ناگوارى از جهت ضربه به سلامتى افراد به وجود آوردن روحیه خشونت در افراد دارد.

خشونت در محیط هاى ورزشى نیز امرى ناپسند است. ورزشکار باید از جهت اخلاق نمونه باشد، درگیرى و زد و خورد و خشونتى که در بازیهاى اغلب کشورهاى غربى به چشم مى خورد حاکى از این است که ورزش در آنجا به عنوان پرورش و تربیت مطرح نیست، بلکه در خدمت مقاصد استعمارى قدرتهاى بزرگ مى باشد.

۷- قهرمان پرورى

یکى از اهداف مطرود ورزش قهرمان پرورى است ورزش باید در خدمت سلامت تن و روان باشد و تربیت بدنى در ورزش مهمتر از قهرمان پرورى است.

(غرب امروز از تربیت بدنى براى رسیدن به قهرمانى بهره مى گیرد که خود آفتى بزرگتر است پرورش روحیه قهرمانى که مترادف با حرفه‌اى شدن ورزش و حرفه‌اى گرى است که مخالف و ضد انسان و هویت انسانى است.)[۸]

پى نوشت ها:

[۱] . منجد الطلاب، ص ۵۱۴

[۲] . مجله نظام پزشکى، شماره ۳، ص ۲۰۲

[۳] . ان لم تکن دینکم فتکونوا احراراً فى دنیاکم. «نفس المهموم»

[۴] . نهج البلاغه، نامه ۳۱، بخش ۴۶، ص ۹۲۹

[۵] . Sponsor.

[۶] . مجله رشد جوان، سال ۷، آذرماه.

[۷] . میزان الحکمه، ج ۸، ص ۵۸

[۸] . تربیت بدنى از دیدگاه اندیشمندان غرب، ص ۲۸۴

منبع: سایت اندیشه قم