روزه در حدیث امام صادق عليه السلام

أَنَّهُ مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ إِلَى قَابِلٍ إِلا أَنْ يَشْهَدَ عَرَفَةَ1 از امام صادق(درود بر او)روايت شده است:هركه در ماه رمضان مورد مغفرت قرار نگيرد،تا سال آينده قرار نمى‏گيرد،مگر آنكه براى‏ آمرزيده شدن در عرفه حاضر شود. امام صادق (عليه السلام) فرمود: من صام ثلاثة ايام من اخر شعبان و وصلها بشهر رمضان كتب الله له صوم شهرين متتابعين2 هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگيرد و به روزه ماه رمضان وصل كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برايش محسوب مى‏كند. امام صادق (عليه السلام) فرمود: من افطر يوما من شهر رمضان خرج روح الايمان منه3 هر كس يك روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد – روح ايمان از او جدا مى‏شود

امام صادق (عليه السلام) فرمود: راس السنة ليلة القدر يكتب فيها ما يكون من السنة الى السنة4 آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آينده نوشته مى ‏شود. از امام صادق (عليه السلام) سوال شد: كيف تكون ليلة القدر خيرا من الف شهر؟ قال: العمل الصالح فيها خير من العمل فى الف شهر ليس فيها ليلة القدر5 چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟ حضرت فرمود: كار نيك در آن شب از كار در هزار ماه كه در آنها شب قدر نباشد بهتر است.

پی نوشت:

1.بحار الانوار-ج96- ص 342 2.وسائل الشيعه، ج7، ص 375، ح 22 3.وسائل الشيعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5 _ من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 73، ح 9 4.وسائل الشيعه، ج 7 ص 258 ح 8 5.وسائل الشيعه، ج 7 ص 256، ح 2