,

امامزاده سيد حمزه (ع) – كلخوران

اين بقعه در جنوب غربي حريم بقعه شيخ جبرائيل، پدر بزرگوار شيخ صفي الدين اردبيلي در روستاي كلخوران واقع شده و از لحاظ سـاختار مشابه مقبره هاي ديگر موجود در آن محـدوده مي باشد.

امامزاده حمزه (ع) نزد سالخوردگان محل به امامزاده گل زرد معروف است. شهرت اين مقام به گل زرد از آن جهت است كه در جوار مقبره آجري كوتاه آن، درخت گل زردي بوده كه در يكي از هجومهاي تاريخي، پناهگاه زني گشته كه از ترس جان و عصمت خود به درخت جوار امامزاده پناهنده گرديده و امان يافته بود.

دور تا دور مقبره امامزاده را سكـوي سنگي احاطه كرده و بدنه بيروني بنا با قاب بندي ساده در پايين و هره چيني در بالا بسته شده است. ورودي بقعه از سمت شمال بوده و ارتفاع بسيار پاييني دارد به طوري كه هنگام وارد شدن بايد كاملاً خم شد. بخش داخلي به صورت چهارضلعي با چهار طاق تيزه دار برپا شده كه گوشه سازي آن از نوع كاربندي ساده مي باشد. بالاي اين بدنه طاق عرقچين اجراء شده است. در داخل بقعه كاغذي بدين متن از كتاب «بحرالانساب» تأليف « ابن عتبه الكاظم عليه السلام» بر ديوار نصب گرديده : « پنج نفر، حمزه، قدرالدين، قوم الدين، بدرالدين و صدرالدين قدس الله اسرار از بغداد روي به ولايت ري نهادند چون به شهر ري رسيدند متفرق شدند. حمزه و صدرالدين روي به ولايت اردبيل نهادند، و آن جا را موطن خود ساختند. ذريات ايشان بسيار شده به القاب موسوي مشهور گشتند».