,

امامزاده سلطان سيد عباس (ع) بجنورد

هستهٔ مرکزى حرم، بناى چهارگوشى است که در وسط هر ضلع آن، يک ورودى قرار دارد. بنا داراى دو ايوان تازه‌ساز و دو شبستان است.

در دو سوى ايوان شرقى، دو برج مانند در گوشه‌‌هاى بنا ايجاد شده است. بنا از تناسب و زيبايى مطلوبى برخوردار است. بر روى ساقه يا گردنيِ بنا، طرح‌هاى مکرر طاق‌نما مانند ايجاد شده و خودِ گنبد از کاشى‌هاى فيروزه‌‌اى و نقش زيباى «لا اله الاّ اللّه»، به رنگ لاجوردى پوشيده شده است.

در نماى ايوان اصلى، کتيبه‌اى از کاشى معرق شامل آيه‌‌هاى قرآنى ديده مى‌شود. قديمى‌ترين تاريخ موجود در بنا، ۱۲۲۳ ه-.ق و مربوط به زمان تعمير آن است. در کنار حرم، ضريحى قرار دارد و بر روى لوح قبر چنين نوشته شده : «هذه مرقد مرحمت غفران‌پناه سلطان سيدعباس ابن موسى‌الکاظم فى ثلاث مانه».

عبارت نارسا و تاريخ مغلوطى است؛ ولى در هر حال، اين امام‌زاده را برادر امام رضا (ع) مى‌‌دانند و در محل، به نام «معصوم‌زاده» معروف است. اين بنا، در سال ۱۳۴۵ ه-.ش به طور کامل بازسازى شده است.

آرامگاه امامزاده سلطان سيد عباس که به معصوم زاده شهرت يافته در جنوب شهر بجنورد قرار دارد و به دليل

نوسازي هاي مکرر، تاريخ ساخت آن بطور دقيق معلوم نيست.

اين بقعه مدفن امامزاده سلطان سيد عباس، فرزند امام موسي کاظم(ع) که در دوره حکومت عباسي از مدينه وارد خراسان شده و در اواخر سده دوم هجري وفات يافته است.