,

الصحيفة السجادية / ترجمه و شرح فيض الاسلام

معرفى اجمالى

كتاب گران سنگ« الصحيفة السجادية / ترجمه و شرح فيض الاسلام»، حاوى دعاهاى حضرت امام سجاد(علیه السلام)، با ترجمه و شرح مختصر سيد على نقى فيض الاسلام، به زبان فارسى است.

ساختار

صحيفه سجاديه، مشتمل بر 54 دعا است. روش مترجم، در ترجمه هر دعا، بر معنا كردن دقيق واژه هاست. وى، هر كلمه، عبارت و مطلبى را كه به توضيح و شرح نياز دارد، ميان دو هلال نهاده است تا ترجمه از شرح مطالب متمايز باشد و تصرفى در اصل عبارت نشود.

وى، در ابتداى بيشتر دعاها، توضيحاتى كوتاه، ولى پرمحتوا، عالمانه و درخور فهم عموم در باره موضوع اصلى دعا و پيام اساسى آن آورده است كه خواننده با مطالعه آن، با آگاهى افزون ترى، دعاهاى صحيفه سجاديه را خواهد خواند.

گزارش محتوا

عناوين دعاها مطابق ترجمه مزبور عبارت است از:

دعاى يكم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در حمد و سپاس خداى تعالى.

دعاى دوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است پس از اين ستايش در درود بر رسول خدا( ص).

دعاى سوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در درود بر نگه داران عرش و هر فرشته مقرب.

دعاى چهارم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در درود بر پيروان پيغمبران و ايمان آورندگان به ايشان.

دعاى پنجم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در باره خود و دوستانش.

دعاى ششم از دعاهاى امام(علیه السلام) است به هنگام بامداد و شب.

دعاى هفتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هر گاه كار دشوار دل آزارى به او رو مى آورد.

دعاى هشتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در پناه بردن( به خداى تعالى) از سختى ها و بدى اخلاق و كردارهاى نكوهيده.

دعاى نهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در اشتياق( آرزومندى) به درخواست آمرزش از خدا كه بزرگ است بزرگوارى او.

دعاى دهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در پناه بردن به خداى تعالى.

دعاى يازدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در عاقبت به خيرى ها.

دعاى دوازدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در اقرار به گناه و در خواست( توفيق براى) توبه و بازگشت( از معصيت) به سوى( طاعت) خداى تعالى.

دعاى سيزدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در درخواست حاجت ها از خداى تعالى.

دعاى چهاردهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه ستمى به آن حضرت مى رسيد.

دعاى پانزدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه بيمار مى شد يا اندوه و يا گرفتارى به آن حضرت رو مى آورد.

دعاى شانزدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه( به درگاه خداى تعالى) از گناهان گذشت مى طلبيد.

دعاى هفدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه گفت وگوى شيطان مى شد.

دعاى هجدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هر گاه از آن حضرت دور مى شد چيزى( گرفتارى يا پيش آمد بدى) كه از آن مى ترسيد.

دعاى نوزدهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگام درخواست باران پس از خشك سالى.

دعاى بيستم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در( درخواست توفيق براى) خوهاى ستوده.

دعاى بيست و يكم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه چيزى او را اندوهگين و گناهان نگرانش مى نمود.

دعاى بيست و دوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگام سختى و رنج و كارهاى دشوار.

دعاى بيست و سوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه تندرستى و سپاس بر آن را از خدا درخواست مى نمود.

دعاى بيست و چهارم از دعاهاى امام(علیه السلام) است براى پدر و مادر خود(علیه السلام).

دعاى بيست و پنجم از دعاهاى امام(علیه السلام) است براى فرزندانش(علیه السلام).

دعاى بيست و ششم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در باره همسايگان و دوستانش هنگامى كه از ايشان ياد مى نمود.

دعاى بيست و هفتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است براى مرزداران.

دعاى بيست و هشتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگام پناه بردن( از گرفتارى ها) به خداى توانا و بزرگ.

دعاى بيست و نهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه روزى بر آن حضرت تنگ مى شد.

دعاى سى ام از دعاهاى امام(علیه السلام) است در كمك خواستن( از خداى تعالى) بر پرداختن وام.

دعاى سى و يكم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در بيان توبه و بازگشت.

دعاى سى و دوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است براى خود پس از به جا آوردن نماز شب در باره اقرار به گناه.

دعاى سى و سوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در استخاره و درخواست خير و نيكى.

دعاى سى و چهارم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه گرفتار مى شد يا گرفتارشده ى به رسوايى گناهى را مى ديد.

دعاى سى و پنجم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در رضا و خوشنودى( به آنچه داشت) هنگامى كه به دنياداران( ثروت مندان) نگاه مى كرد.

دعاى سى و ششم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه به ابر و برق( درخشيدن ابر) نگاه مى كرد و بانگ رعد( غرش ابر) را مى شنيد.

دعاى سى و هفتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه به ناتوانى از به جا آوردن شكر و سپاس اقرار مى نمود.

دعاى سى و هشتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در عذرخواهى از دادخواهى هاى مردم.

دعاى سى و نهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در درخواست عفو و گذشت و رحمت و مهربانى( از خداى تعالى).

دعاى چهلم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه خبر مرگ كسى به او مى رسيد يا ياد مردن مى نمود.

دعاى چهل و يكم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در درخواست پرده پوشى.

دعاى چهل و دوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگام ختم( پس از خواندن همه) قرآن.

دعاى چهل و سوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه به هلال و ماه نو نگاه مى كرد.

دعاى چهل و چهارم از دعاهاى امام(علیه السلام) است هنگامى كه( شب اول يا روز اول) ماه رمضان مى رسيد.

دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در باره وداع و بدرود ماه رمضان.

دعاى چهل و ششم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در روز فطر( اول ماه شوال) و در روز جمعه.

دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در روز عرفه.

دعاى چهل و هشتم از دعاهاى امام(علیه السلام) است روز اضحى و روز جمعه.

دعاى چهل و نهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در( درخواست) دور ساختن مكر و فريب دشمنان.

دعاى پنجاهم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در ترس( از خداى تعالى).

دعاى پنجاه و يكم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در تضرع و زارى و خضوع و فروتنى.

دعاى پنجاه و دوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در اصرار به( درخواست از) خداى تعالى.

دعاى پنجاه و سوم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در خضوع و فروتنى براى خداى توانا و بزرگ.

دعاى پنجاه و چهارم از دعاهاى امام(علیه السلام) است در درخواست( از خداى تعالى) دور گردانيدن اندوه ها.

مترجم، در پايان كتاب، ترجمه و شرح خويش را بهترين ترجمه و شرح، خوانده و از منابعى كه در نگارش اين اثر، از آنها بهره برده، ياد كرده و خاطرنشان نموده كه مطالب و نكات برگرفته از آن منابع را همراه با اضافاتى بر آنها، به طور اختصار و ساده و روان در آن گنجانده و يادآور شده كه از زمان امام(علیه السلام) تا كنون كسى كتاب صحيفه كامله را از هر جهت به اين زيبايى منتشر نكرده و چنين خدمتى را انجام نداده است.

منابع

مقدمه و متن كتاب.