اضافه شدن ركعات نماز 12 ربيع الثانى

سال اوّل هجری قمری

هر يك از نماز های مسلمانان پيش از هجرت “رسول خدا (صلی الله علیه و آله )” به مدينه منوّره، تنها دوركعت بود. بنابراين تعداد كل ركعت‏های نماز يوميه آنان به ده ركعت می‏رسيد. پس از آن كه پيامبر (صلی الله علیه و آله ) به مدينه هجرت كرد، همين رويه به مدت يك ماه ادامه داشت، تا اين كه در روز دوازدهم ربيع ‏الثّانی، آن حضرت با الهام از فرمان الهی، تعداد ركعات چهار نماز از پنج نماز يوميه را افزايش داد. به اين صورت كه دو ركعت بر نماز ظهر، دو ركعت بر نماز عصر، يك ركعت بر نماز مغرب و دو ركعت بر نماز عشا، برای حاضران در وطن، افزوده شد. وليكن برای كسانی كه به مسافرت می پردازند، غير از نماز مغرب، بقيه نمازهايشان شكسته و دو ركعتی خواهد بود. (1) زيرا نماز مغرب، چه برای حاضران در وطن و چه برای مسافران، حكم واحد دارد و بايد به سه ركعت خوانده شود. (2)

1- وقايع الأيام، ص 232؛ تاريخ الطبری، ج 2، ص 119؛ مسار الشيعه )از مجموعه نفيسه)، ص 30

2- برای آگاهی از چگونگی و شرايط شكسته شدن نمازهای چهار ركعتی، به رساله‏ های توضيح المسائل مراجع تقليد شيعه، بخش احكام نماز مسافر، مراجعه فرماييد.