اصلاح کتاب های خدای بهائیان توسط دیگران

حسینعلی بهاء خدای بهائیان کتابهای متعددی مانند الواح، اقدس ، مبین  نوشته است که دارای اغلاط علمی، املایی و محتوایی است. او سخنانی را که به عنوان آیات مُنْزله(نازل شده) به نواحی زیادی می فرستاد گاهی آیات با یکدیگر اختلاف و تفاوت داشت و چون غلط های صرفی و نحوی(ادبی) فراوان داشت مورد اعتراض و نقد قرار می گرفت و میرزا حسینعلی بهاء و پسرش عباس، در عکّا به اصلاح آنها می پرداختند و وحی خدایی را اصلاح می کردند و این موضوع را بصورت پرسش و پاسخی در کتاب اسرار الآثار آورده است.[۱]

با توجه به این واقعیت تاریخی سوالات ما این است:

  1. آیا حسینعلی پیامبر بوده است و از خدای دیگری وحی دریافت می کرده و این آیات و سخنان را می نوشته است یا اینکه او خود خدا بوده است؟ اگر پیامبر بوده پس وحی از سوی کدام خدا بر او نازل می شده است؟
  2. اگر او خدا بوده است چرا پیامبری به سوی مردم ارسال نکرده تا خود برای نوشتن پیامهای خود به زحمت نمی افتاد. معمولا از سوی خدا پیامبرانی به سوی مردم فرستاده می شود؟
  3. چه او پیامبر بوده باشد و چه خدا، چرا سخنان و نوشته های او دارای اغلاط صرفی و نحوی بوده و آیا این مطلب ادعای او را تکذیب نمی کند؟

[۱] . کتاب ماجرای باب و بهاء، ص ۱۹۷، سید مصطفی طباطبائی، نشر روزنه، تهران، ۱۳۸۰.