ازدواج حضرت محمد (ص) با خديجه كبرى(س) 10 ربیع الاول

سال 25 عام الفيل

حضرت خديجه، دختر خويلد بن اسد، پيش از ازدواج با رسول خدا(ص)، در آغاز با ” عتيق بن عائذ ” ازدواج كرد و از او داراى فرزندى به نام ” جاريه ” شد و پس از مرگ عتيق، با “ابوهالة بن منذر اسدى” ازدواج نمود و از او نيز داراى فرزندى به نام “هند بن ابى هاله” شد. پس از مرگ ابوهاله، خديجه بنت خويلد از دارايى هاى خويش و دارايى هاى شوهران گذشته اش، اقدام به سرمايه گذارى تجارى و اقتصادى كرد و در اين راه، دارايى هاى خود را به مضاربه داد و ثروت زيادى به دست آورد و از توانگران و ثروتمندان معروف عرب شد. آن چنان كه نقل شد، تعداد هشتاد هزار شتر، كالاهاى بازرگانى كاروان هاى او را جابجا مى كردند.

بزرگان قريش و ثروتمندان عرب، تمايل زيادى به ازدواج با وى نمودند. از جمله، “عقبة بن الى معيط” ، ” ابوجهل” و ” ابوسفيان ” از وى خواستگارى نمودند، ولى وى، همه آنان را پاسخ منفى داد و دست ردّ به سينه شان زد و هيچ تمايلى به ازدواج ديگر از خود نشان نداد. امّا از روزى كه حضرت محمد(ص) با پيشنهاد عمويش حضرت ابوطالب (ع)، حاضر شدكه با خديجه بنت خويلد پيمانى بسته و از مقدارى از دارايى هاى وى به شرط مضاربه تجارت كند، قضايا دگرگون شد و خديجه براى ادامه زندگى خويش، راه ديگرى برگزيد. حضرت محمد(ص) با دارايى خديجه و به همراه دو تن از غلامان وى، اقدام به سفر بازرگانى به سرزمين شام نمود و در اين سفر، خريد و فروش خوبى به عمل آورد و سود فراوانى به دست آورد و همه آن ها را پس از بازگشت به مكه، تحويل خديجه نمود و تنها به سهم خويش قناعت كرد.

خديجه، كه از امانت دارى امين قريش و صفا و صميميت وى به وجد آمده و خوش رفتارى و خوش اخلاقى وى را از دو غلام خويش شنيده بود، مبهوت رفتار و كردار حضرت محمد(ص) گرديد و عشق وى را در قلب خويش زنده كرد.

از آن سو، حضرت محمد (ص) به سنينى رسيده بود كه مى بايست ازدواج مى كرد و عمويش “حضرت ابوطالب (ع) ” و همسر عمويش “حضرت فاطمه بنت اسد(س) ” در پى يافتن همسرى شايسته براى او بودند.

خديجه(س) كه از تصميم آنها با خبر شده بود “نفيسه دختر عليه” را به نزد پيامبر(ص) فرستاد و عشق و علاقه خويش نسبت به آن حضرت و آمادگى ازدواج با وى را ابراز نمود.

پيامبر اكرم(ص) با عمويش ابوطالب (ع)در اين باره مشورت كرد و همگى از آن استقبال كردند.

بدين منظور، ابوطالب (ع) به همراه تعدادى از بزرگان بنى هاشم به نزد ” خويلد بن اسد ” و به روايتى نزد “ورقة بن نوفل ” عموى خديجه رفت و خديجه را براى حضرت محمد(ص) خواستگارى كردند.

درخواست آنان از سوى خديجه و عمويش پذيرفته شد و عقد نكاح آن دو جارى شد و مهريه خديجه، چهار صد دينار تعيين گرديد كه خود وى، آن را ضامن شد.بدين ترتيب در دهم ربيع الاوّل، سال 25 عام الفيل ( 28 سال پيش از هجرت ) ازدواج آن دو بزرگوار برگزار شد.

خديجه به هنگام ازدواج با رسول خدا(ص)، چهل ساله بود و پيامبر(ص)، بيست و پنج ساله.

خديجه كبرى(س) در خانه پيامبر(ص) داراى شش فرزند شد كه عبارتند از:

قاسم، عبدالله، رقيه، زينب،ام كلثوم و فاطمه زهرا (سلام الله عليهم اجمعين) كه تمام آنها، جز فاطمه زهرا(س) پيش از بعثت پيامبر(ص) به دنيا آمده بودند و تنها فاطمه(س) پس از بعثت به دنيا آمد و خير كثيرى براى عالميان شد.(1)

    نك:الكامل فى التاريخ، ج 2، ص 39؛ فرازهايى از تاريخ اسلام، ص 77؛ منتهى الآمال، ج 1، ص 45