اديان ابتدايى

با بررسى اديان ابتدايى، مى بينيم که روزه حتى در ميان بوميان و قبايل ابتدايى تقدّس داشته است. قبايل بومى آمريکا معتقد بودند: روزه گرفتن در کسب هدايت و راهنمايى از روح اعظم موثر است. يکى از مراسم آن ها پرهيز از خوردن غذا بود.

نزد بسيارى از اقوام کهن، پرهيز از خوردن و آشاميدن يکى از ابزار ندامت به درگاه خداوند (يان) و به عنوان فديه و کفاره گناهان بوده است.

مردم کهن مکزيک، امساک از خوردن غذا را به عنوان کفاره گناهان به جا مى آوردند و مدت آن از يک روز تا چند سال متفاوت بود. پارسايان آن ها براى رفع مصيبت ها و بلاهاى همگانى، ماه ها از خوردن غذا خوددارى مى کردند.

در مصر کهن نيز پس از مرگ پادشاه، رعاياى او روزه مى گرفتند و از مصرف گوشت، نان، گندم، شراب و هر تفريحى پرهيز مى کردند. آن ها حتى از استحمام، تدهين (ماليدن روغن به موى سر) و بستر نرم خوددارى مى کردند.

دانشنامه,حوزه نت