نقد و بررسی ادیان و فرق » جریان احمد الحسن »

ادعاهای احمدالحسن دجّال بصری

اشاره:

 در هر عصر و منطقه ای مدعیان دروغینی در صدد هستند تا با ادعاهای واهی و سوءاستفاده از عقیده «مهدویّت» و احساسات دینی مردم، به امیال نفسانی خود دست یابند. احمد الحسن البصری از جمله کسانی است که تا کنون بیشترین ادعاهای مربوط به مهدویت را به نام خود رقم زده است که در این مقاله به برخی از آنها اشاره می شود . احمد بصری برای هیچکدام از ادعاهای خود ادله عقلی و نقلی معتبری ذکر نکرده و حتی برخی از این اوصاف، مختص رسول گرامی اسلام(ص)، حضرت امیرالمومنین(ع)، امام مهدی(عج) و یا حتی در خصوص جبرائیل(ع) صادر شده‌اند.

مدعیان دروغین در صدد هستند تا با ادعاهای واهی و سوءاستفاده از عقیده «مهدویّت» و احساسات دینی مردم به امیال نفسانی خود دست یابند؛ لیکن احمد بصری پا فراتر نهاده و از هر ادعایی فروگذار نشده و مدعی امر امامت و وصایت نیز گردیده‌ است. وی از جمله کسانی است که تا کنون بیشترین ادعاهای مربوط به مهدویت را به نام خود رقم زده است که در این مقاله بدان اشاره می شود و در مقالات دیگر برخی از آنها بررسی می‌گردد.

ادعاهای «احمدالبصری» مستند به آثار خودش به قرار زیر است:

  1. جانشین و متولی امور بعد از امام مهدی(عج) است: «أَوَّلِ أَوْصِیَاءِ الْإِمَامِ الْمَهْدِیِّ الِاثْنَیْ عَشَرَ بَعْدَ وَفَاتِهِ».(۱)
  2. فرزند امام مهدی(عج) است: «ابْنُ الْإِمَامِ الْمَهْدِیِّ(علیه السلام)».(۲)
  3. سفیر حضرت مهدی(عج) است: «رَسُولُ الْإِمَامِ الْمَهْدِیَّ مُحَمَّدَ بْنُ الْحَسَنِ(علیه السلام)».(۳)
  4. وزیر امام مهدی(عج) بعد از ظهور است: «وَزِیرُ الْإِمَامِ الْمَهْدِیِّ(عج) بَعْدَ ظُهُورِهِ».(۴)
  5. اولین مؤمن به امام(عج) بعد از ظهور است: «أَوَّلُ الْمُؤْمِنِینَ بِالْإِمَامِ الْمَهْدِیَّ بَعْدَ ظُهُورِهِ».(۵)
  6. اولین مهدی از دوازده مهدی است: «أَوَّلِ الْمَهْدِیِّینَ الِاثْنَیْ عَشَرَ».(۶)
  7. هیچ دلیل شرعی پیدا نمی‌شود که امامت را در دوازده تن منحصر کند، بلکه ادله شرعی متواتر، دلالت بر استمرار امامت بعد از امام مهدی(علیه السلام) در نسل دوازده‌گانه مهدیّین دارد: «لاَ یُوجَدَ دَلِیلٌ شَرْعِیٌّ یُحْصَرُ الْإِمَامَهُ فِی اثْنَیْ عَشَرَ إِمَاماً بَلْ الْأَدِلَّهِ الشَّرْعِیَّهِ مُتَوَاتِرَهٌ عَلِیِّ اسْتِمْرَارُ الْإِمَامَهَ بَعْدَ الْإِمَامُ الْمَهْدِیُّ(علیه السلام) فِی ذُرِّیَّتِهِ الْمَهْدِیِّینَ الِاثْنَیْ عَشَرَ».(۷)
  8. امام واجب الاطاعه از سوی خداوند است: «إِمَامٌ مُفْتَرَضُ الطَّاعَهِ مِنَ اللَّهِ».(۸)
  9. قائم همان مهدی اول است نه امام مهدی(ع): «الْقَائِمِ هُوَ الْمَهْدِیُّ الْأَوَّلِ وَ لَیْسَ الْإِمَامُ الْمَهْدِیِّ(علیه السلام)».(۹)
  10. دولت و حکومت را برای امام مهدی(عج) آماده خواهد کرد و پس از ایشان اولین حاکم خواهد بود: «مُمَهَّدٌ الرئیسی لَهَا وَ الحاکم الْأَوَّلِ بَعْدَ قَائِدُهَا الْإِمَامِ الْمَهْدِیِّ(عج)».(۱۰)
  11. همانا یمانی زمینه ساز ظهور مقدس است و او یکی از سیصد و سیزده نفر بوده و پرچم را به امام مهدی(ع) تحویل می‌دهد. اسم او احمد و کنیه‌اش عبدالله یعنی اسرائیل است. «أَنْ الْیَمَانِیِّ مُمَهَّدٌ فِی زَمَنِ الظُّهُورِ الْمَقْدِسِ وَ مِنَ الثَّلَاثِ مِائَهٍ وَ ثَلَاثِ عَشَرَ وَ یُسَلِّمُ الرَّایَهَ لِلْإِمَامِ الْمَهْدِیُّ(۱۱) فَاسْمُهُ أَحْمَدَ وَ کنیته عبدالله أَیْ الاسرائیل».(۱۲)
  12. اسم یمانی احمد و از بصره می‌باشد: «الْیَمَانِیِّ اسْمُهُ أَحْمَدُ وَ مَنْ البصره».(۱۳)
  13. معصوم است؛ نه به این معنی که خطا نکرده باشد، بلکه به این معنا است که او مردم را از هدایت خارج نکرده و به گمراهی وارد نمی‌کند: «مَعْصُومٍ لاَ بمعنی أَنَّهُ لاَ یخطیء إِنَّمَا بمعنی أَنَّهُ لاَ یَخْرُجُ النَّاسُ مَنْ هَدْیٍ وَلَا یُدْخِلُهُمْ فِی ضَلَالَهٍ».(۱۴) ّ
  14. تحت تعلیم مستقیم از امام مهدی(عج) است: «دَرَّسَ السَّیِّدُ أَحْمَدَ الْحَسَنِ عَلِیِّ یَدٌ الْإِمَامِ الْمَهْدِیِّ(عج)»(۱۵)
  15. پس دعوت من همانند دعوت نوح و ابراهیم و موسی و عیسی(علیهم السلام) و پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) است: «فدعوتی کدعوه نُوحٌ وَ إِبْرَاهِیمُ وَ کدعوه موسی وَ کدعوه عیسی(علیهم السلام) وَ کدعوه مُحَمَّدِ(صل الله علیه و آله)».(۱۶)
  16. اراده من همان اراده و خواست خداوند است. «إِرَادَتِی هِیَ إرَادَهِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَیْ وَ مَشِیئَتِهِ».(۱۷)
  17. من راه مستقیم به سوی بهشت نعیم هستم: «أَنَا الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِیمُ إِلَیَّ جَنَّاتِ النَّعِیمِ».(۱۸)
  18. کسی که از من رویگردانی کند هلاک و نابود می‌شود: «مَنْ تَخَلَّفَ عَنِّی هلک وَ هَوِیَ».(۱۹)
  19. او روشن‌ترین ستارگان، زره داوود، ستاره شش‌پر و ستاره صبح است: «أَنَّهُ سَعَدَ النُّجُومِ وَ دِرْعُ داوود و النجمه السداسیه وَ نَجْمَهُ الصُّبْحِ».(۲۰)
  20. کتاب خدا و قرآن ناطق است: «کتاب اللَّهِ وَ الْقُرْآنَ الکریم النَّاطِقِ».(۲۱)
  21. رسول خدا(صل الله علیه و آله) به او وصیت و اسم وی، نسب و صفت وی را بیان کرده است: «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صل الله علیه و آله) وَصِیُّ بِهِ وَ ذکر اسْمِهِ وَ نَسَبِهِ وَ صِفَتِهِ».(۲۲)
  22. ائمه(علیهم السلام) او را با اسم، نسب، صفت و محلش بیان کرده‌اند: «إِنَّ الْأَئِمَّهَ (علیهم السلام) ذکرونی بِاسْمِی وَ نَسَبِی وَ صِفَتِی وسکنی».(۲۳)
  23. اشعیا، ارمیا، دانیال و یوحنا(علیهم السلام) مردم زمین را به آمدنش بشارت داده‌اند: «أَنْ اشعیا وَ أَرْمِیَا وَ دَانِیَالَ وَ یُوحَنَّا الْبَرْبَرِیِّ بَیِّنُوا أَمْرِی لِأَهْلِ الْأَرْضِ قَبْلَ سِنِینَ طَوِیلَهً».(۲۴)
  24. خون امام حسین(علیه السلام) به خاطر خدا و پدرش و احمد الحسن ریخته شده است: « إِنَّ دِمَاءَ الْإِمَامِ الْحُسَیْنُ(علیه السلام) سَأَلْتُ فِی کربلاء لِلَّهِ وَ لِأَجْلِ أَبِیهِ(علیه السلام) وَ لِأَجْلِ أَحْمَدَ إِسْمَاعِیلَ نَفْسِهِ».(۲۵)
  25. در آیات بسیاری با عنوان رسول به وی اشاره شده است: « أَنَّهُ الْمُشَارِ إلَیْهِ بِالرَّسُولِ فِی آیَاتِ کثیره مِنْ الْقُرْآنِ مِنْهَا (وَ مَا کُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا) (۲۶)؛ (أَنَّى لَهُمْ الذِّکْرَى وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِینٌ)(۲۷)؛ (هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمْ الْکِتَابَ وَ الْحِکْمَهَ وَإِنْ کَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ)(۲۸)؛ (وَلِکُلِّ أُمَّهٍ رَسُولٌ فَإِذَا جَاءَ رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا یُظْلَمُونَ) (۲۹)».(۳۰)
  26. زمین را از عدل و داد پر خواهد کرد، بعد از آنکه از ظلم و جور پر شده است: «أَنَّهُ یَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا بَعْدَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً».(۳۱)
  27. باقیمانده آل محمد(صل الله علیه و آله) است: «أَنَا بَقِیَّهِ آلِ مُحَمَّدٍ(صل الله علیه و آله)».(۳۲)
  28. رکن شدید است: « الرکن الشَّدِیدِ».(۳۳)
  29. تأیید شده جبرائیل است: «مُؤَیَّدٌ بِجَبْرَائِیلَ».(۳۴)
  30. استوار و محکم شده میکائیل است: «مُسَدَّدٌ بمیکائیل».(۳۵)
  31. یاری شده اسرافیل است: «مَنْصُورٍ بِإِسْرَافِیلَ».(۳۶)
  32. یاری او واجب است: «یَجِبُ عَلَیَّ الْأُمَّهِ نُصْرَتِی».(۳۷)
  33. کسی که به او ایمان نیاورد وارد جهنم می‌شود: «مَنْ لَمْ یُؤْمِنْ بِی فَهُوَ فِی النَّارِ».(۳۸)
  34. مؤید به روح القدس است: «مُؤَیَّدٌ بِرُوحِ الْقُدُسِ».(۳۹)
  35. نامش در انجیل بیان شده است: «مذکور فِی الْإِنْجِیلِ».(۴۰)
  36. نامش در تورات آمده است: «مذکور فِی التَّوْرَاهِ».(۴۱)
  37. همانند عیسی(علیه السلام) است که جان خودش را فدا نمود: «شَبِیهٌ عیسی بْنُ مَرْیَمَ (علیه السلام) الَّذِی فَدَاهُ بِنَفْسِهِ».(۴۲)
  38. برتر از عیسی بن مریم(علیه السلام) است: «أَفْضَلُ مِنْ نَبِیِّ اللَّهِ عیسی بْنِ مَرْیَمَ(علیه السلام)».(۴۳)
  39. گوسفند به ‌پا خاسته در خواب یوحنا است: «الْخَرُوفِ الْقَائِمِ فِی رُؤْیَا یُوحَنَّا اللاهوتی».(۴۴)
  40. عالم‌ترین مردم به تورات، انجیل و قرآن است: «أَعْلَمُ النَّاسِ بِالتَّوْرَاهِ وَالْإِنْجِیلِ وَالْقُرْآنِ».(۴۵)
  41. امام مهدی(علیه السلام) او را برای اصلاح حوزه‌های علمیه ارسال کرده است. «أَرْسَلَهُ الْإِمَامُ الْمَهْدِیُّ(علیه السلام) لِلْإِصْلَاحِ فِی الْحَوْزَهِ الْعِلْمِیَّهِ».(۴۶)
  42. خبر عظیم است: «أَنَّهُ النَّبَأُ الْعَظِیمِ».(۴۷)
  43. سنگ نجات دهنده در دست علی(علیه السلام) است: «حَجَرٍ فِی یَمِینٍ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ(علیه السلام) أَلْقَاهُ فِی یَوْمِ لِیُهْدِیَ بِهِ سَفِینَهً نُوحٍ(علیه السلام)».(۴۸)
  44. به واسطه او ابراهیم(علیه السلام) از آتش نجات یافت: «إِنَّ اللَّهَ نَجِیَّ بِهِ نَبِیَّهُ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) مِنْ نَارِ نُمْرُودَ».(۴۹)
  45. به واسطه او یونس(علیه السلام) از شکم ماهی نجات یافت: «إِنَّ اللَّهَ خَلَصَ بِهِ نَبِیَّهُ یُونُسَ(عَلَیْهِ السَّلَامُ) مَنْ بَطْنِ الْحُوتِ».(۵۰)
  46. به واسطه او موسی(علیه السلام) با خدا سخن گفت: «إِنَّ اللَّهَ کلم بِهِ موسی بْنَ عِمْرَانَ(عَلَیْهِ السَّلَامُ) عَلِیُّ الطُّورِ».(۵۱)
  47. او را همان عصای موسی(علیه السلام) قرار داد تا به دریا بزند: «جَعَلَهُ عَصَا تَفْلِقُ الْبِحَارُ».(۵۲)
  48. او را زره داوود(علیه السلام) قرار داد: «جَعَلَهُ دِرْعاً لداوود(علیه السلام)».(۵۳)
  49. امیرمؤمنان(علیه السلام) در روز احد به واسطه او از خودش محافظت کرد است: «تَدَرَّعَ بِهِ امیرالمؤمنین(عَلَیْهِ السَّلَامُ) یَوْمَ أُحُدٍ».(۵۴)
  50. همانا او فرستاده مسیح و ایلیا و خضر(علیهم السلام) است: «أَنَّهُ رَسُولُ السَّیِّدِ الْمَسِیحِ (َعلَیْهِ السَّلَامُ) وَ رَسُولُ إِیلِیَا وَ رَسُولُ الْخَضِرُ».(۵۵)
  51. او دابه الارضی است که در آخر الزمان سخن خواهد گفت: «دَابَّهُ الْأَرْضِ الَّتِی تکلم النَّاسَ فِی آخِرِ الزَّمَانِ».(۵۶)
  52. مهر نبوت در پشت دارد: «بِظَهْرِهِ خَاتَمُ النُّبُوَّهِ».(۵۷)
  53. حجر الاسود است: «أَنَّهُ الْحَجَرُ الْأَسْوَدِ».(۵۸)
  54. باغی از باغ‌ های بهشت است که پیامبر خدا از آن خبر داده است: «رَوْضَهٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّهِ أَخْبَرَ عَنْهَا رسول­الله(صل الله علیه و آله)».(۵۹)
  55. یارانش اولین کسانی هستند که وارد بهشت می‌شوند: «أَنْصَارِهِ أَوَّلُ مَنْ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ».(۶۰)
  56. روح­ القدس نازل نمی‌شد، مگر به همراه محمد(ص) و پس از وفات ایشان به علی(ع) منتقل شد و سپس به امامان بعد از ایشان و پس از آنان به مهدیین دوازده‌گانه نازل خواهد شد: «رُوحُ الْقُدُسِ الْأَعْظَمِ لَمْ یُنَزِّلْ إلَّا مَعَ مُحَمَّدٍ(صل الله علیه و آله) انْتَقَلَ بَعْدَ وَفَاتِهِ إِلَیَّ عَلِیٍّ(علیه السلام) ثُمَّ إِلَیَّ الْأَئِمَّهْ ثُمَّ بَعْدَهُمْ إِلَیَّ الْمَهْدِیِّینَ الِاثْنَیْ عَشَرَ».(۶۱)

ادعاهای مذکور، برخی از سخنان احمد بصری است که با بررسی هر کدام از آنها، کذب و واهی بودن ادله وی روشن می‌شود. نکته قابل توجه اینکه احمد بصری برای هیچکدام از ادعاهای خود ادله عقلی و نقلی معتبری ذکر نکرده و حتی برخی از این اوصاف، مختص رسول گرامی اسلام(صل الله علیه و آله)، حضرت امیرالمومنین(علیه السلام)، امام مهدی(علیه السلام) و یا حتی در خصوص جبرائیل(علیه السلام) صادر شده‌اند. علاوه بر آن، هر آنچه از سنگ و چوب و باغ و حتی گوسفندانی که در انجیل تقدیس شده را جلوه‌ای از خود دانسته است.

پی نوشت:

(۱). الجواب المنیر، ج۱، ص۳۳.

(۲). همان، ص۳۳.

(۳). همان، ص۳۳.

(۴). بیان الحق و السداد من الأعداد، ج۱، ص۴۶.

(۵). همان.

(۶). الرد الاحسن فی الدفاع عن الاحمد بصری، ص۱۱.

(۷). الاربعون حدیثا فی المهدیین ذریه القائم (ع)، ص۷.

(۸). المشابهات، ج۴، ص۴۶.

(۹). همان، ج۴،ص۴۴.

(۱۰). همان، ج۱، ص۲۶۰.

(۱۱). بیانیه (السید احمد الحسن الیمانی الموعود)، تاریخ ۲۱/۴/۱۴۲۶هـ.ق

(۱۲). بیان الحق و السداد من الأعداد، ج۱، ص۴۶.

(۱۳). المتشابهات، ج۴، ص۴۶.

(۱۴). همان.

(۱۵). همان، ۴۴.

(۱۶). الجواب المنیر، ج۱، ص۷.

(۱۷). همان، ص۸.

(۱۸). بیانیه برائت در تاریخ ۱۳/۶/۱۴۲۵هـ ق.

(۱۹). همان.

(۲۰). بیان الحق و السداد، ج۱، ص۳۸.

(۲۱). همان، ص۱۴.

(۲۲). الجواب المنیر عبر الاثیر، ج۱، ص۱۸.

(۲۳). همان، ص۱۹.

(۲۴). همان، ص۲۰.

(۲۵). همان.

(۲۶). سوره اسراء، ۱۵.

(۲۷). سوره دخان، ۱۳.

(۲۸). سوره جمعه، ۲.

(۲۹). سوره یونس، ۴۷.

(۳۰). الجواب المنیر، ج۱، ص۲۴.

(۳۱).. بیانیه احمد بصری (۲۱/۴/۱۴۲۶هـ ق).

(۳۲). الجواب المنیر، ج۱، ص۴۱.

(۳۳). همان.

(۳۴). همان.

(۳۵). همان.

(۳۶). همان.

(۳۷). برائت صادر شده در تاریخ (۱۳/۶/۱۴۲۵ هـ ق).

(۳۸). همان.

(۳۹). الجواب المنیر، ج۱، ص۴۱.

(۴۰). همان، ص۲۵.

(۴۱). همان.

(۴۲). همان، ج۴-۶، ص۴۶.

(۴۳). همان.

(۴۴). همان.

(۴۵). المتشابهات، ج۴، ص۴۶.

(۴۶). الجواب المنیر، ج۱، ص۳۷.

(۴۷). بیان الحق و السداد من الأعداد، ج۱، ص۴۵.

(۴۸). الجواب المنیر، ج۱، ص۱۶.

(۴۹). همان.

(۵۰). همان.

(۵۱). همان.

(۵۲). همان.

(۵۳). همان.

(۵۴). همان.

(۵۵). همان، ص۳۰.

(۵۶). بیوگرافی احمد بصری (۸/۴/۱۴۲۶هـ ق).

(۵۷). الجواب المنیر، ج۴، ص۵۹.

(۵۸). همان، ص۷۶.

(۵۹). همان.

(۶۰). برائت صادر شده در تاریخ (۱۳/۶/۱۴۲۵هـ ق).

(۶۱). الجواب المنیر، ج۱، ص۳۹

منبع: کتاب درسنامه نقد و بررسی جریان احمد الحسن بصری، علی محمّدی هوشیار، انتشارات تولی، قم، ۱۳۹۶ش، ص ۳۱- ۳۹.(پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی)