خانواده شیعی » تربیت فرزند » نوجوان و جوان »

احکام دوران بلوغ

بنا به نظر مراجع دینى، دختر بعد از تمام شدن نه سال قمرى و پسر پس از اتمام پانزده سال قمرى بـالغ مى شود، چنانچه پسر قبل از رسیدن به پانزده سالگى محتلم شود یا این که موى زبر در محل مخصوص پیدا شود، مکلف است.
کسى که به حد بلوغ رسیده، نماز و روزه بر او واجب مى شود و باید براى انجام احکام مورد احتیاج خود از مجتهد جامع الشرایط تقلید کند.
علایم رشد و بلوغ، اختصاص به انسان ندارد، بلکه آفریدگار جهان در همه موجودات عالم، اعم از انسان، حیوان و نبات به نحوى خاص، این پدیده شگفت انگیز را قرار داده است که پس از چندى در آنها استعداد بارورى و تولید مثل، بطور طبیعى نمایان مى گردد. علامت بلوغ در نوجوان پسر، به صورت احتلام و در نوجوان دختر به صورت حیض(رگل) ظاهر مى شود.
انـسـان، اشـرف مخلوقات است و این حالت احتلام در او آیت و نشانه اى است از قدرت پروردگار بزرگ که جوان باید با آن آشناگردد، احکام آن را بداند ورعایت نماید.
تـوضـیـح مـطلب به این ترتیب است که جوان، هنگامى که به سن بلوغ مى رسد، در خواب حالتى خـاص بـه وى دسـت مى دهد و همزمان با آن، منى ازاو خارج مى گردد و معمولا بلافاصله بیدار مى شود. او نـباید از این واقعه نگران باشد، چرا که خداوند متعال با ایجاد دستگاه جنسى در جسم او و بروز این حالت در دوران جوانى و بلوغ مى خواهد،نوید آمادگى پدر شدن ـ به منظور بقاى نسل ـ را به او بدهد.
در ایـن زمان است که پا به عرصه تکلیف مى گذارد و احکام الهى بر وى جارى مى گردد، لذا باید بلافاصله غسل نماید. انجام غسل بااحکامى که وارد شده، موجب پاکى جسم و صفاى روح او مى شود.
مـستحب است در هنگام غسل،بگوید: «اللهم طهرنى و طهر قلبى» که این جمله به او آرامش خاصى مى بخشد.
در این هنگام، نماز و تمامى احکامى که براى بزرگسالان واجب گردیده، بر او نیز واجب مى شود.
جـوان ایـنـک وارد مـرحله جدیدى از زندگانى اش شده و در پیشگاه حضرت حق، مقام و منزلت ویژه اى دارد.
او اکـنـون ایـن شایستگى را یافته که مورد خطاب آفریدگار جهان واقع شده و باید به این دعوت پاسخ گوید.
او در ایـن مـرحـله از زندگانى خود، باید بداند که تمام اعمال، حرکات، رفتار و گفتارش و حتى تـصـوراتـش تحت محاسبه الهى قرارمى گیرد و اگر خودرا در معرض هدایت مبدا آفرینش و در مـسـیـر قـانـون الهى قرار دهد و هماهنگ با برنامه هاى نظام خلقت عمل کند، هر روز که از عمر گرانقدر او مى گذرد، یک قدم به سوى کمال و سعادت جاوید، نزدیک مى شود.
او باید قدر گوهر جوانى خود را بداند و این مرحله حساس و پرفراز و نشیب زندگى را خوب درک کند. هـمـواره خـود را در مـحـضـر خـداونـد، حـاضـر و نـاظـر بـبیند و در نمازش از او یارى جوید و دعـاکـند، تا بتواند در برابر همه مسائل و سختی هایى که درآینده پیش مى آید، پایدارى نشان دهد و بر همه آنها غلبه یابد.