احمد بن محمد بن عيسى اشعرى

( قرن سوم 274ه.ق )

ابو جعفر، احمد بن محمد بن عيسي بن عبد الله اشعري قمي از راويان بزرگ شيعه در قرن سوم هجري و از ياران ائمه (عليهم السلام) مي باشد.او در شهر قم به دنيا آمد، شهر علم وفقاهت وشهر راويان بزرگ شيعه وپناهگاه فقها ودانشمندان بزرگ وعلاقه مندان بوده است.او از نوجواني زير نظر پدر خود محمد بن عيسي اشعري به فراگيري علوم ومعارف اسلامي پرداخت .
احمد بن محمد بن عيسي از برجسته ترين شخصيت هاي علمي دوران خود بود.او رئيس وبزرگ شهر قم بود واز احترام خاصي در نزد مردم قم برخوردار بود.ابو جعفر نزد علما وفقهاي شيعه نيز از مقام ومنزلت خاصي برخوردار بود واز راويان بزرگ شيعه به شمار مي آيد.او خدمت امام رضا وامام جواد وامام هادي (عليهم السلام) نيز رسيده بود وروايات فراواني از ائمه اطهار (عليهم السلام) نقل کرده است.
نام او در سند« 2290 روايت آمده است.شيخ طوسي و نجاشي و ابن داود و علامه حلي درباره او مي گويند: “او بزرگ اهل قم وچهره سرشناس وفقيه ودانشمند آنان ورئيس شهر قم بود وبه نمايندگي از مردم شهر در برابر سلطان و يا حکومت هاي دوران قرار مي گرفت. ”   تدريس و چهره هاي بزرگي از راويان شيعه از شاگردان او بوده و از وي روايت نقل مي کنند، از جمله محمد بن حسن صفار، سعد بن عبد الله، علي ابن ابراهيم، داود بن کوره، احمد بن ادريس، محمد بن حسن بن وليد .

تاليفات:

احمد بن محمد قمى داراى تاليفات ارزشمندي است، از جمله تاليفات او که بيشتر در زمينه روايات اهل بيت (عليهم السلام) هستند مي توان به کتب ذيل اشاره نمود: 1- النوادر2- التوحيد3- فضل النبي 4- المتعه 5- الناسخ و المنسوخ6- طب الکبير7- طب الصغير8- المکاسب9- الاظله

اخراج برقى از قم:

وي که بزرگ شهر قم بود ابو عبد الله، احمد بن محمد بن خالد برقي را، که يکي از روات بزرگ شيعه است به دليل نقل روايت از برخي افراد ضعيف و يا نقل روايات مرسله، از شهر قم اخراج کرد.ولي پس از چندي از اين عمل خود پشيمان شده و از او معذرت خواهي کرده و او را به شهر باز گرداند .   اشعري براي جبران اشتباه خود بعد از وفات برقي، در تشييع جنازه اوبا سر و پاي برهنه شرکت کرد.

وفات:

از تاريخ وفات وي دقيقا اطلاعي در دست نيست ليکن ايشان در سال 274 ه.-ق در قيد حيات بوده است.

منبع : دانره المعارف بزرگ اسلامى